Augustinus van Hippo (354–430) Kerkvader en kerkleraar
Waak, o Heer, bij hen die waken, of wenen vannacht,
en geef Uw engelen opdracht over hen die slapen.
Verzorg Uw zieken, o Christus de Heer.
Laat Uw vermoeiden rusten. Zegen Uw stervenden.
Verzacht het lijden van Uw gekwelden.
Ontferm U over Uw bedroefden. Bescherm Uw verheugden.
En dit alles omwille van Uw liefde.
Amen
Commentaar:
Dit gebed is een prachtig voorbeeld van Augustinus’ pastorale hart en mystieke diepgang. Het is een nachtwake in woorden—een omarming van de hele menselijke ervaring in de stilte van de nacht. Hij bidt niet alleen voor de zieken en stervenden, maar ook voor de vermoeiden, de bedroefden én de verheugden. Dat laatste is opvallend: zelfs vreugde heeft bescherming nodig, want ze is kwetsbaar in een gebroken wereld.
Augustinus’ gebed is een oefening in mededogen. Hij nodigt ons uit om ons hart uit te breiden tot allen die leven, lijden, sterven en hopen. Het is een gebed dat ons leert om niet alleen voor onszelf te bidden, maar om onszelf als kanaal van liefde en troost te laten zijn voor anderen—zichtbaar en onzichtbaar.
Gebed in dezelfde geest
Heer van de nacht, U die waakt waar wij slapen, U die troost waar wij wenen, U die geneest waar wij lijden— laat Uw liefde neerdalen over allen die deze nacht niet kunnen rusten.
Wees bij hen die waken aan een ziekbed, bij hen die huilen in stilte, bij hen die sterven in eenzaamheid, bij hen die vreugde voelen maar bang zijn die te verliezen.
Zend Uw engelen om ons te omringen, Uw Geest om ons te troosten, Uw Zoon om ons te dragen.
En laat ons, in Uw naam, een zegen zijn voor wie ons nodig heeft.
Amen
christelijkeinformatiebron 