Laat je ouderdom kinderlijk zijn, en je kindertijd als ouderdom; dat wil zeggen: opdat noch je wijsheid met trots gepaard gaat, noch je nederigheid zonder wijsheid is.
— Augustinus
++++
Commentaar:
Augustinus nodigt ons uit tot een mystieke omkering van rollen: de ouderdom mag het speelse en ontvankelijke van het kind bewaren, terwijl het kind al de diepgang en bedachtzaamheid van de ouder mag dragen. Dit is geen oproep tot verwarring, maar tot integratie. Hij waarschuwt voor twee gevaren: een wijsheid die zich verheft boven anderen, en een nederigheid die blind blijft zonder inzicht.
In deze paradox schuilt een diepe spirituele waarheid: ware wijsheid is altijd nederig, en echte nederigheid is nooit dom. Het kind dat luistert met open hart, en de oudere die glimlacht met zachte ogen — beiden weerspiegelen het Koninkrijk van God, waar de eersten de laatsten zijn en de laatsten de eersten.
Deze gedachte sluit prachtig aan bij jouw verlangen om liefde en innerlijke vrijheid tot fundament van alle deugden te maken. Het beeld van de oudere vrouw en het kind in de foto belichaamt deze wederzijdse gave: het kind rust in vertrouwen, de oudere reikt in tederheid.
Gebed:
Heer van wijsheid en eenvoud, leer mij het kind in mij te
koesteren — dat durft te vertrouwen, te spelen, te ontvangen.
En leer mij de ouder in mij te eren — die weet te wachten,
te luisteren, te begrijpen.
Laat mijn wijsheid nooit trots zijn,
en mijn nederigheid nooit leeg.
Maak mij zacht van hart en helder van geest,
opdat ik U mag weerspiegelen in elke ontmoeting,
jong of oud.
Amen.
**********************
christelijkeinformatiebron 