
“Ons huidige leven is ons gegeven enkel om het eeuwige leven te verkrijgen. Als we daar niet aan denken, bouwen we onze genegenheid op wat tot deze wereld behoort, waar ons leven vergankelijk is. Wanneer we het moeten verlaten, worden we bang en raken we verontrust. Geloof me, om gelukkig te leven tijdens deze pelgrimstocht, moeten we ons richten op de hoop om onze Ware Thuis te bereiken, waar we eeuwig zullen verblijven. Ondertussen moeten we vast geloven dat God ons tot Zich roept en ons volgt op de weg naar Hem toe. Hij zal nooit iets toelaten dat ons overkomt, tenzij het voor ons groter goed is. Hij kent ons en zal ons Zijn vaderlijke hand reiken in moeilijkheden, zodat niets ons verhindert om snel naar Hem toe te rennen. Maar om van deze genade te genieten, moeten we volledig vertrouwen op Hem.”
— St. Padre Pio
++++
Commentaar
Padre Pio herinnert ons eraan dat het aardse leven een doorgang is, geen bestemming. Zijn woorden zijn een uitnodiging tot innerlijke vrijheid: niet gehecht zijn aan het tijdelijke, maar leven met het oog op het eeuwige. Hij spreekt over vertrouwen als sleutel tot vrede — niet een naïef vertrouwen, maar een diep geworteld geloof dat God ons kent, leidt en beschermt, zelfs in lijden.
Wat bijzonder is, is zijn beeld van “rennen naar God” — alsof de ziel, bevrijd van angst, zich haast naar haar oorsprong. Dit roept de mystieke dynamiek op van verlangen en overgave: we zijn geroepen, maar ook gedragen. En het is juist in de moeilijkheden dat Gods hand ons het meest nabij is.
++++
Gebed:
Vader van eeuwig leven,
leer mij mijn hart los te maken van het vergankelijke,
zodat ik vrij mag zijn om U te volgen.
Wanneer ik bang ben, herinner mij dan aan Uw belofte:
dat niets mij zal overkomen tenzij het mij dichter bij U brengt.
Reik mij Uw vaderlijke hand in de storm, en geef mij de moed om te
vertrouwen, zelfs wanneer ik de weg niet zie.
Laat mijn leven een pelgrimstocht zijn, gedragen door
de hoop op Uw eeuwige Thuis.
Amen.
*****************
