“Wij zijn geroepen om wonden te helen, om te verenigen wat uiteen is gevallen, en om thuis te brengen wie de weg zijn kwijtgeraakt.”
— Franciscus van Assisi
++++
Commentaar:
Deze woorden van Franciscus zijn een oproep tot compassie, herstel en gemeenschap. Ze raken aan drie diepe menselijke noden:
Wonden helen: Niet alleen lichamelijk, maar vooral innerlijk—gebrokenheid door verdriet, schuld, angst of eenzaamheid. Franciscus nodigt ons uit om aanwezig te zijn bij het lijden van anderen, zonder oordeel, met open hart.
Verenigen wat uiteen is gevallen: In een wereld van verdeeldheid—tussen mensen, binnen families, zelfs in kerken—herinnert hij ons aan onze roeping tot verzoening. Niet door macht, maar door liefde, geduld en nederigheid.
Thuisbrengen wie verdwaald zijn: Dit gaat over spirituele begeleiding. Niet dwingen, maar uitnodigen. Niet overtuigen, maar begeleiden. Zoals Franciscus zelf leefde: eenvoudig, vreedzaam, met een hart dat ruimte bood aan ieder mens.
Deze oproep is geen taak voor enkel heiligen, maar een uitnodiging aan ieder van ons om een genezende aanwezigheid te zijn in onze omgeving.
++++
Gebed
God van vrede en genezing, U roept ons om wonden te helen,
om bruggen te bouwen waar muren zijn, om te zoeken wie verdwaald zijn in
duisternis. Geef ons het hart van Franciscus: zachtmoedig,
moedig, vol vertrouwen. Laat ons niet voorbijgaan aan het lijden van anderen,
maar stil worden, luisteren, en aanwezig zijn.
Maak ons tot instrumenten van uw liefde,
zodat wie gebroken zijn, weer hoop vinden, wie
verdeeld zijn, weer verbonden worden, en wie de weg kwijt zijn,
weer thuiskomen bij U.
Amen.
*******************
christelijkeinformatiebron 