“Het zijn mensen, niet God, die folterbanken, zwepen, gevangenissen, slavernij, geweren, bajonetten en bommen hebben voortgebracht; het is door menselijke hebzucht of menselijke dwaasheid, niet door de onvriendelijkheid van de natuur, dat we armoede en overwerk kennen. Maar toch blijft er veel lijden over dat niet op onszelf terug te voeren is.”
— C.S. Lewis Het probem van het lijden
++++
Commentaar:
Lewis confronteert ons hier met een pijnlijke waarheid: veel van het lijden in de wereld is door mensen veroorzaakt. Niet door een wrede God, maar door onze eigen keuzes, systemen en zonden. Tegelijk erkent hij dat er ook lijden is dat niet direct aan ons te wijten is — het mysterieuze, onverklaarbare lijden dat ons doet roepen: “Waarom?”
Deze spanning — tussen verantwoordelijkheid en overgave — is een kernpunt in de christelijke mystiek. Denk aan Franciscus van Assisi, die armoede koos als weg naar vrijheid, of aan Teresa van Ávila, die in haar pijn een ontmoeting met God vond. Lewis nodigt ons uit om eerlijk te kijken naar onze rol in het lijden, zonder het mysterie van het onverklaarbare uit te wissen.
++++
GEBED:
Heer van licht en waarheid, leer mij zien waar ik bijdraag aan het lijden van
anderen — door mijn woorden, mijn zwijgen, mijn keuzes. Geef mij de moed
om verantwoordelijkheid te nemen, en de nederigheid om te erkennen wat ik
niet begrijp. In het lijden dat ik niet kan verklaren, wees Gij mijn troost, mijn
gids, mijn hoop. Laat mijn hart niet verharden, maar openbloeien in liefde, zelfs
te midden van pijn.
Amen.
*******************
christelijkeinformatiebron 