
“God woont in jou, en daar zou jij met Hem moeten wonen.”
– Teresa van Ávila
++++
Commentaar:
Deze uitspraak van Teresa van Ávila is een uitnodiging tot innerlijke contemplatie. Ze herinnert ons eraan dat God niet ver weg is, maar in het diepste van ons wezen woont. In plaats van Hem buiten onszelf te zoeken—in prestaties, erkenning, of uiterlijke rituelen—roept Teresa ons op tot een innerlijke pelgrimstocht.
Het is een mystieke waarheid: de ziel is een tempel, een stille plaats waar God verblijft. Maar Teresa gaat verder—ze zegt niet alleen dat God daar woont, maar dat wij daar met Hem moeten wonen. Dat vraagt om aanwezigheid, om stilte, om het loslaten van afleidingen. Het is een oproep tot een leven van gebed, van innerlijke verbondenheid, van voortdurende terugkeer naar de bron.
In deze zin klinkt ook haar diepe vertrouwen: dat God ons niet verlaat, dat Zijn aanwezigheid in ons hart een blijvende realiteit is. Het is aan ons om die realiteit te erkennen en erin te rusten.
++++
Gebed:
God van stilte en nabijheid, U woont in het diepste van mijn hart, vaak onopgemerkt, vaak overstemd door de stormen van mijn gedachten. Help mij om bij U te wonen, om mijn aandacht naar binnen te keren, om U te
ontmoeten in de stilte van mijn ziel.
Laat mijn hart een woning zijn waar U zich thuis voelt, een plaats van rust, van liefde, van overgave.
Teresa heeft mij eraan herinnerd dat U niet ver bent— geef mij de genade om dat te geloven, en om elke dag opnieuw bij U te verblijven.
Amen.
*********
