Hoe mooi is dan het huwelijk van twee christenen, twee die één zijn in hun huis, één in verlangen, één in de levenswijze die zij volgen, één in de godsdienst die zij belijden… Niets scheidt hen, noch in het lichaam, noch in de geest… Zij bidden samen, zij aanbidden samen; zij vasten samen; zij onderwijzen elkaar, moedigen elkaar aan, sterken elkaar. Zij bezoeken zij aan zij Gods kerk en nemen samen deel aan Gods maaltijd, zij aan zij trotseren zij moeilijkheden en vervolging, delen zij hun troost. Zij hebben geen geheimen voor elkaar; zij mijden elkaars gezelschap nooit; zij brengen elkaar nooit verdriet… Tussen hen weerklinken Psalmen en Hymnen… Christus ziet dit en verheugt zich. Aan zulke mensen schenkt Hij zijn vrede. Waar twee samen zijn, daar is Hij ook aanwezig.
— Tertullianus Aan zijn vrouw A.D. 207
Commentaar:
Tertullianus schildert hier een beeld van het huwelijk als een spirituele gemeenschap, een heilige eenheid waarin liefde, geloof en wederzijdse steun centraal staan. Het is geen romantisch ideaal in de moderne zin, maar een mystieke verbintenis waarin Christus zelf aanwezig is. Wat opvalt is de nadruk op samen-zijn: samen bidden, samen lijden, samen zingen. Het huwelijk wordt zo een kleine kerk, een plaats waar God woont.
Voor hen die de mystieke weg bewandelen, is dit een uitnodiging om elke relatie — niet alleen het huwelijk — te zien als een ruimte van wederzijdse heiliging. Waar twee mensen elkaar dragen in geloof, daar is Christus. Dit geldt voor vriendschap, gemeenschap, zelfs voor het innerlijk gesprek met jezelf en God.
++++
Gebed
Heer van de eenheid, Gij die aanwezig zijt waar twee in liefde samenkomen, zegen onze verbondenheid
— in huwelijk, vriendschap, gemeenschap. Laat ons elkaar dragen in geloof, bemoedigen in zwakte, verheugen in U.
Maak van onze relaties een plaats van vrede, waar Psalmen klinken en stilte spreekt,
waar geen geheimen zijn, maar openheid in de Geest.
Laat ons samen U zoeken, samen U aanbidden, samen U dienen
— opdat Gij in ons zijt, zoals Gij beloofd hebt.
Amen.
*********
Wie was Tertullianus:
Tertullianus was een van de eerste grote Latijnse kerkvaders (ca. 160–ca. 230), afkomstig uit Carthago, Noord-Afrika. Hij wordt vaak gezien als de “vader van de Latijnse kerktaal” en was een briljant apologeet die het christendom verdedigde tegen heidense kritiek en filosofische stromingen.Leven en achtergrond:Volledige naam: Quintus Septimius Florens Tertullianus
Geboren: rond 160 n.C. in Carthago (het huidige Tunis)
Opleiding: retorica, grammatica en rechtsgeleerdheid; werkte als advocaat in Rome. Bekering: rond 197 n.C. tot het christendom, waarna hij zich volledig wijdde aan het verdedigen van het geloof
Bijdragen aan de theologie:
Latijnse theologie: Tertullianus was de eerste die systematisch in het Latijn schreef. Hij introduceerde begrippen zoals trinitas (Drie-eenheid) en persona om het mysterie van God te verwoorden.
Apologetische werken: Hij schreef verdedigingen van het christendom tegen Romeinse autoriteiten en tegen ketterse stromingen zoals het gnosticisme en Marcionisme.
Vertalingen: Hij smeedde Latijnse equivalenten voor Griekse Bijbelwoorden, waardoor hij de basis legde voor de Latijnse kerktaal.
Invloed: Zijn uitleg van het Onzevader en zijn geschriften over de Eucharistie en de moraal beïnvloedden latere kerkvaders en theologen.
Controverses:
Montanisme: Rond 212 sloot hij zich aan bij de Montanisten, een beweging die nadruk legde op strenge ascese en profetische inspiratie. Hierdoor rekent de Rooms-Katholieke Kerk hem niet tot de officiële kerkvaders, terwijl protestanten hem wel als zodanig erkennen.
Strenge moraal: Hij stond bekend om zijn rigoureuze ethiek en harde kritiek op wereldse en laks-christelijke levensstijlen.
Betekenis:
Vader van de Latijnse kerktaal: Zonder Tertullianus zou de westerse kerk veel later een eigen theologische taal hebben ontwikkeld.
Inspiratiebron: Zijn beroemde uitspraak “Het bloed van de martelaren is het zaad van de Kerk” vat zijn visie samen dat lijden en trouw de kerk doen groeien.
Dubbel gezicht: Enerzijds een briljant theoloog en verdediger van het geloof, anderzijds een man die door zijn aansluiting bij het Montanisme buiten de orthodoxe traditie viel.
Spirituele reflectie:
Tertullianus laat zien hoe taal en geloof elkaar kunnen versterken. Hij maakte het christendom toegankelijk voor de Latijnse wereld en gaf woorden aan mysteries die tot dan toe vooral in het Grieks waren verwoord. Zijn leven herinnert ons eraan dat zelfs grote denkers worstelen met spanningen tussen orthodoxie en persoonlijke overtuiging.
Liefde voor mystieke paradoxen: Tertullianus belichaamt er één — een briljant verdediger van de kerk die toch buiten de kerkelijke consensus eindigde. Misschien een uitnodiging om te zien hoe waarheid soms ook buiten de gebaande paden spreekt.
******************
christelijkeinformatiebron 