“…lofprijzing is de noodzakelijke voorwaarde om onszelf en alles wat is te kunnen zien als Gods schepping—dat wil zeggen, om de contingente en prachtige complexiteit van de wereld te zien als een manifestatie van Gods glorie. Lofprijzing is Gods goede gave waardoor wij samen met heel de schepping deelnemen aan de vreugdevolle erkenning dat alles wat is, geschapen werd om God te aanbidden. Door lofprijzing leren we erkennen dat God altijd verder reikt dan wat wij ons voorstellen als ‘het verdergaande’. Toch woont diezelfde God in absolute intimiteit met de schepping. Gods schoonheid—de huiveringwekkende schoonheid van heiligheid—omarmt en overstijgt tegelijk alles wat is.”
Stanley Hauerwas.
++++
Commentaar:
Hauerwas raakt hier aan een mystieke kern: lofprijzing is geen bijkomstigheid, maar een voorwaarde voor zien. Zonder lofprijzing blijven we blind voor de diepere werkelijkheid van de schepping. Het is alsof hij zegt: alleen wie zich opent in dankbaarheid en verwondering, ziet de wereld zoals ze werkelijk is—als een icoon van Gods glorie.
Hij gebruikt krachtige paradoxen:
-
God is “altijd verder dan wat wij ons voorstellen als ‘het verdergaande’”—een mystieke verwijzing naar Gods transcendentie.
-
Tegelijk “woont God in absolute intimiteit met de schepping”—een echo van de incarnatie, van Gods nabijheid in het alledaagse.
De “huiveringwekkende schoonheid van heiligheid” herinnert aan de ervaring van profeten en mystici: Gods nabijheid is niet alleen troostend, maar ook ontzagwekkend. Het is een schoonheid die ons uit onszelf tilt, ons bevrijdt van oppervlakkigheid.
++++
GEBED
God van lof en glorie, leer mij te zien zoals U ziet. Open mijn ogen voor de schoonheid die alles doordringt, voor de kwetsbare pracht van Uw schepping.
Laat mijn lofprijzing geen plicht zijn, maar een ademtocht van verwondering, een echo van de vreugde waarmee alles is geschapen.
U bent verder dan mijn denken kan reiken, en toch dichterbij dan mijn eigen hartslag.
Omarm mij met Uw huiveringwekkende schoonheid, en laat mij leven als een lofzang— een stille melodie van aanbidding, in verbondenheid met alles wat leeft.
Amen.
Stanley Hauerwas is een invloedrijke Amerikaanse theoloog, bekend om zijn radicale visie op christelijke ethiek, kerk-zijn en de rol van gemeenschap in het geloofsleven. Hij werd in 2001 door Time Magazine uitgeroepen tot “Amerika’s beste theoloog”.
Korte biografie:
-
Geboren: 24 juli 1940 in Dallas, Texas
-
Achtergrond: Komt uit een arbeidersgezin; zijn vader was metselaar, wat Hauerwas zelf ook kort was voordat hij theologie ging studeren
-
Opleiding: Studeerde aan Southwestern University en later aan Yale University, waar hij promoveerde in de filosofie
-
Invloeden: Sterk beïnvloed door Karl Barth en John Howard Yoder, met wie hij een gedeelde focus had op de kerk als alternatieve gemeenschap tegenover de werel
Gemeenschap boven individu: Hauerwas bekritiseert het moderne individualisme en pleit voor een kerk die leeft als een alternatieve gemeenschap, geworteld in het verhaal van Jezus
-
Ethiek als getuigenis: Voor hem is ethiek niet een set regels, maar een manier van leven die getuigt van Gods koninkrijk. Christelijke moraal ontstaat uit discipelschap, niet uit abstracte principes
-
Vrede en geweldloosheid: Hij is uitgesproken pacifistisch en stelt dat de kerk geroepen is tot een leven van geweldloosheid, als teken van Gods vrede
-
Lofprijzing en liturgie: Zoals in het citaat dat je eerder deelde, ziet hij lofprijzing als een manier om de werkelijkheid te leren zien zoals God haar bedoelt—een mystieke en tegelijk praktische benadering
Boeken en invloed
-
Zijn werk is in het Nederlands vertaald, o.a. Een robuuste kerk en De kerk als gemeenschap van karakter
-
In Nederland is zijn invloed gegroeid dankzij theologen als Ariaan Baan en Jan Martijn Abrahamse, die een theologische biografie over hem schreve.
-https://protestantsekerk.nl/verdieping/wie-is-stanley-hauerwas/
******************
christelijkeinformatiebron 