Arsenius de Grote
Een langdurige terugtrekking, stilte, waakzaamheid en het conventionele van de gedachten deden een permanente bron van tranen uit zijn ogen stromen, zodat wanneer Arsenius zat voor zijn handarbeid, hij altijd een doek op zijn borst had liggen om zijn tranen op te vangen, die zonder moeite en zo overvloedig vloeiden dat zijn wimpers waren uitgevallen.
Deze stroom van tranen had niet alleen zijn ziel besmet van alle onzuiverheden van de hartstochten, maar had ook zijn lichaam getransfigureerd, waardoor hij het uiterlijk van een engel kreeg…
Uit: De Synaxarion voor 8 mei Bron: NEPSIS Bron: NEPSIS
++++
Commentaar:
St. Arsenius’ leven getuigt van een radicale interne zuivering, waarbij stilte en gebed niet alleen maar rijden zijn, maar een levenshouding. Zijn tranen zijn geen uiting van verdriet, maar van een hart dat voortdurend in Gods bestaan leeft. Ze reinigen, helen en verheffen. In een wereld vol afleiding herinnert hij ons eraan dat ware transformatie begint in het verborgene – in het hart dat waakt, bidt en huilt voor God.
+++++
Gebed
Heer, leer ons de kracht van stilte, zoals Gij die schonkt aan Uw dienaar Arsenius.
Laat onze gedachten niet afdwalen, maar geworteld zijn in Uw liefde.
Reinig ons hart met de tranen van berouw, en geef ons de genade om
U te zoeken in het verborgene. Moge ons leven, net als dat van St. Arsenius,
een weerspiegeling zijn van Uw heiligheid.
Amen.
++++
St. Arsenius de Grote (ca. 354–ca. 449) was een Romeinse edelman en diaken die zijn leven wijdde aan ascese en stilte in de Egyptische woestijn. Hij wordt gerekend tot de grote Woestijnvaders en zijn feestdag valt op 19 juli.
Zijn vroege leven:
Geboorte: rond 354 in Rome, uit een voorname familie. Opleiding: Arsenius was goed onderlegd in zowel Latijnse als Griekse literatuur. Diaken: Hij werd diaken van de kerk in Rome en stond bekend om zijn wijsheid en vroomheid.
Aan het keizerlijk hof:
In 383 werd hij door keizer Gratianus en paus Damasus naar Constantinopel gestuurd om de zonen van keizer Theodosius de Grote op te voeden: Arcadius en Honorius.
Hij kreeg een hoge positie als senator en genoot aanzien aan het hof.
Toch voelde hij zich steeds meer belast door de pracht en praal van het hofleven en verlangde naar een leven van stilte en gebed.
Zijn keuze voor de woestijn:
Rond 394 trok Arsenius zich terug in de Scetis-woestijn in Egypte, waar hij een kluizenaarsleven begon.
Hij werd een van de meest gerespecteerde Woestijnvaders, bekend om zijn strenge ascese, zijn nadruk op stilte en zijn tranen van berouw.
Zijn beroemde uitspraak: “Vele malen heb ik berouw gehad dat ik gesproken heb, maar nooit dat ik gezwegen heb.”
Zijn dood en verering:
Arsenius stierf rond 449–455 in Troë bij Memphis, Egypte.
Zijn feestdag wordt gevierd op 8 mei (Oosterse kerken) en 19 juli (Rooms-katholieke kerk).
Hij wordt vereerd als een heilige in de Oosters-orthodoxe, rooms-katholieke en oriëntaals-orthodoxe tradities.
Spirituele betekenis:
Arsenius benadrukte stilte, gebed en afzondering als weg naar God.
Zijn leven beïnvloedde sterk de ontwikkeling van het monastieke en contemplatieve leven in zowel Oost als West.
Hij geldt als een voorbeeld van iemand die wereldse macht en rijkdom achterliet om zich volledig te wijden aan God.
++++
Een samenvatting van de belangrijkste spreuken en wijsheden van St. Arsenius de Grote, die zijn spirituele leer kernachtig weergeven.
Kernpunten van zijn leer:
Stilte en terugtrekking:
“Arsenius, vlucht voor de mensen en je zult gered worden.”
j“Ik heb vaak berouw gehad dat ik gesproken heb, maar nooit dat ik gezwegen heb.” → Arsenius zag stilte en afzondering als de weg naar innerlijke zuiverheid.
Humilitas (nederigheid)
“Hij die nederig is, wordt nooit verstoord.”
“De nederige mens is als de zon: hij schijnt helderder wanneer hij laag staat.” → Nederigheid was voor hem de bron van ware kracht en vrede.
Innerlijke strijd en gebed:
“Streef er met al je kracht naar om je innerlijke activiteit in overeenstemming te brengen met God, en je zult de uiterlijke hartstochten overwinnen.”
Hij benadrukte dat gebed en innerlijke discipline de sleutel zijn tot geestelijke vrijheid.
Berouw en afhankelijkheid van God
“O God, verlaat mij niet. Ik heb niets goeds gedaan in Uw ogen, maar volgens Uw goedheid laat mij nu een begin maken van het goede.” → Arsenius erkende voortdurend zijn zwakheid en vertrouwde volledig op Gods genade.
Ascese en eenvoud
Hij leefde uiterst sober, vermeed luxe en koos voor een leven van tranen, stilte en gebed.
Zijn leer was niet theoretisch, maar geworteld in zijn harde woestijnleven.
Spirituele betekenis:
De wijsheden van Arsenius draaien om drie pijlers:
1.Vlucht uit de wereld – afstand nemen van drukte en macht.
2.Stilte en gebed – innerlijke rust zoeken om God te ontmoeten.
3.Nederigheid en berouw – erkennen dat alles genade is.
Zijn spreuken zijn nog steeds actueel voor wie zoekt naar eenvoud, stilte en innerlijke vrede in een rumoerige wereld.
https://en.wikiquote.org/wiki/Arsenius_the_Great
https://www.inspiringquotes.us/author/1353-arsenius-the-great
https://www.johnsanidopoulos.com/2017/05/life-and-sayings-of-holy-abba-arsenios.html
Arsenios de Grote
*******************
christelijkeinformatiebron 