“Ik wil u alleen laten weten dat, om op deze weg (van gebed) vooruitgang te boeken en de verblijfplaatsen te bereiken die wij verlangen, het belangrijkste niet is om veel te denken, maar om veel lief te hebben, en datgene te doen wat u het meest tot liefde beweegt.”
(Het Innerlijk Kasteel, Deel IV, Hoofdstuk 1, Vers 7)
+++++++
Commentaar:
Deze woorden van Teresa van Ávila zijn een krachtige herinnering dat ware spirituele groei niet voortkomt uit intellectuele inspanning, maar uit een hart dat liefheeft. In een wereld die vaak de nadruk legt op kennis en analyse, nodigt Teresa ons uit om de eenvoud van liefde te omarmen als de hoogste vorm van gebed en verbinding met God.
De afbeelding hierbij— een engel die een pijl richt op het hart van een extatische heilige — verbeeldt precies dat: een mystieke overgave aan goddelijke liefde. Het is geen pijnlijke wond, maar een vurige aanraking van God die het hart opent voor een diepere eenheid.
+++++++
Gebed
Heer, leer mij liefhebben. Niet met woorden alleen, niet met gedachten die verdwalen, maar met een hart dat brandt van verlangen naar U.
Laat mijn gebed geen oefening zijn van het verstand, maar een ontmoeting van zielen.
Toon mij wat mij beweegt tot liefde, en geef mij de moed om die weg te gaan, zelfs als die mij uit mijn comfort haalt.
Zoals Teresa zich liet raken door Uw goddelijke pijl, raak ook mijn hart, zodat ik U mag vinden in stilte, in eenvoud, en bovenal — in liefde.
+++++++++++
Verdere verduidelijking van het innerlijk kasteel :
Het Innerlijk Kasteel is een spirituele schatkamer, en samen erin duiken voelt als een pelgrimstocht naar het hart van de ziel. Teresa van Ávila schreef dit meesterwerk niet als een theologisch traktaat, maar als een gids voor de innerlijke reis — een reis naar de diepste kamers van ons wezen, waar God woont.
Een korte schets van Het Innerlijk Kasteel:
Teresa beschrijft de ziel als een kristallen kasteel met zeven verblijven of kamers. Elke kamer vertegenwoordigt een stadium van spirituele groei:
1.Eerste verblijf – De ziel ontwaakt, maar is nog sterk beïnvloed door wereldse zaken.
2.Tweede verblijf – Er is meer verlangen naar God, maar ook veel strijd en afleiding.
3.Derde verblijf – De ziel leeft deugdzaam, maar mist nog diepe overgave.
4.Vierde verblijf – De eerste mystieke ervaringen beginnen; God raakt de ziel.
5.Vijfde verblijf – Diepere vereniging met God, het begin van spirituele extase.
6.Zesde verblijf – Intense lijden en genade wisselen elkaar af; de ziel wordt gezuiverd.
7. Zevende verblijf – Volledige vereniging met God, een leven van innerlijke vrede en dienstbaarheid.
Waarom dit werk zo bijzonder is:
Teresa spreekt niet als een afstandelijke heilige, maar als een vrouw die worstelt, verlangt, en bemint.
Haar taal is beeldrijk, eenvoudig en diep mystiek — ze schrijft zoals ze bidt: met vuur.
Ze benadrukt dat liefde het kompas is, niet intellect of perfectie.
+++++++
Verdere verkenning van één verblijf : Hier het vierde verblijf:
Vierde verblijf :
Het vierde verblijf in Het Innerlijk Kasteel markeert een overgang van actieve inspanning naar passieve genade: hier begint God de ziel rechtstreeks aan te raken, vaak via het “gebed van rust”.
Wat gebeurt er in het vierde verblijf?
In dit stadium begint de ziel een dieper mystiek leven te ervaren. Teresa noemt dit het begin van supernatuurlijke gebed, waarbij de ziel niet langer alleen bidt uit eigen wil, maar wordt opgenomen in een innerlijke rust die door God wordt geschonken.
Kenmerken van het vierde verblijf:
Gebed van rust: De ziel ervaart een diepe vrede en stilte, alsof ze rust in Gods aanwezigheid zonder inspanning.
Passieve genade: De ziel wordt niet langer alleen door eigen inspanning geleid, maar door een innerlijke beweging van God.
Verlangen naar eenheid: Er ontstaat een intens verlangen om volledig met God verenigd te zijn.
Verfijning van liefde: Liefde wordt zuiverder, minder ego-gericht, meer gericht op Gods wil.
Teresa waarschuwt dat deze genade niet moet worden afgedwongen of nagebootst. Ze benadrukt nederigheid: “De ziel moet zich niet inbeelden dat zij deze rust verdient, maar ze moet zich overgeven aan Gods wil.”
++++++
Reflectie:
Het vierde verblijf is als een zachte bries na een lange tocht. De ziel heeft gestreden, gezocht, en nu begint ze te proeven van de vrede die niet van deze wereld is. Teresa’s woorden zijn een uitnodiging om los te laten — niet alles hoeft door denken of doen bereikt te worden. Soms is het genoeg om stil te zijn en lief te hebben.
++++++
Gebed bij het vierde verblijf
God van stilte en rust,
Ik kom tot U, niet met woorden, maar met een hart dat verlangt.
Laat mijn ziel rusten in Uw aanwezigheid, zoals een kind in de armen van de Vader.
Neem mijn zorgen, mijn inspanningen, en vul mij met Uw vrede.
Als Teresa, wil ik niet veel denken, maar veel liefhebben.
Raak mij aan met Uw genade, en leid mij dieper in Uw mysterie.
Amen.
*********
christelijkeinformatiebron 