Abba Agathon zei: “Ik beschouw geen enkele inspanning zo moeilijk als het gebed. Zodra we ons gereedmaken om te bidden, komen onze geestelijke vijanden tussenbeide. Ze weten dat ze ons alleen kunnen schaden door het gebed moeilijk voor ons te maken. Andere dingen zullen slagen als we volhouden, maar het gebed is een strijd die doorgaat tot aan onze dood.”
— Gezegden van de Woestijnvaders
+++++++
Commentaar:
Abba Agathon legt hier een diepe waarheid bloot: gebed is geen rustmoment, maar een strijdtoneel. Niet omdat God ver weg is, maar omdat alles in ons — afleiding, vermoeidheid, twijfel, zelfs ons ego — zich verzet tegen de overgave die gebed vraagt. De ‘geestelijke vijanden’ waar hij over spreekt kunnen begrepen worden als innerlijke krachten die ons willen afhouden van de ontmoeting met God: trots, angst, ongeduld, zelfgenoegzaamheid.
Wat troostrijk is: hij zegt niet dat we moeten winnen, maar dat we moeten volharden. Het gebed is geen prestatie, maar een voortdurende keuze om ons hart te openen, zelfs als het moeilijk is. En juist in die volharding — in het blijven komen, blijven luisteren, blijven verlangen — gebeurt de transformatie.
++++++
Gebed
Heer, leer mij bidden. Niet met mooie woorden, maar met een open hart. Wanneer ik afgeleid ben, roep mij terug. Wanneer ik ontmoedigd ben, geef mij moed. Wanneer ik niets voel, herinner mij dat U nabij bent.
Laat mijn gebed geen vlucht zijn, maar een ontmoeting. Geen prestatie, maar een overgave.
Help mij volharden in deze heilige strijd, tot mijn laatste adem, en maak van mijn leven een gebed.
Amen.
**********
christelijkeinformatiebron 