Het Onze Vader uitgelegd…

Onze Vader Die in de hemel zijt,

Uw Naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome.

Uw wil geschiede op aarde, Zoals in de hemel.

Geef ons heden ons dagelijks brood.

En vergeef ons onze schulden, Zoals ook wij vergeven onze schuldenaren.

En leid ons niet in verzoeking,

Maar verlos ons van het kwaad.

Want van U is het Koninkrijk, en de kracht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen.

[Dit is niet de officiële vertaling, maar een vrije vertaling uit het Engels]

+++++

Wat een schitterende illustratie. Deze afbeelding is niet alleen visueel rijk, maar ook theologisch diepgaand. Het “Onze Vader” staat centraal als een gebed dat alles omvat, en de omlijsting met scènes uit Jezus’ leven maakt het tot een soort visuele catechese.

Reflectie op de afbeelding:

Het gebed als hart van het geloof: Door het “Onze Vader” in het midden te plaatsen, wordt het gepresenteerd als het kloppend hart van het christelijk leven. Alles wat eromheen gebeurt—van de veroordeling tot de opstanding—wordt als het ware gedragen door dit gebed.
De omlijsting vertelt het evangelie: De scènes zoals “De Kruisiging”, “De Opstanding”, “De Hemelvaart” en “Jezus voor Pilatus” vormen een narratief dat ons herinnert aan het lijden, de overwinning en de hoop die in Christus vervuld zijn. Het gebed is dus niet losstaand, maar ingebed in het verhaal van verlossing.
Symboliek van de vrouw bij het altaar: Bovenaan zien we een biddende vrouw met de twee tafelen van de Wet. Dit lijkt te wijzen op de verbinding tussen gebed en gehoorzaamheid, tussen genade en gerechtigheid. Het gebed is niet alleen een smeekbede, maar ook een levenshouding.
Kleuren en florale motieven: De warme kleuren en bloemen rondom het gebed geven het een gevoel van leven, groei en schoonheid. Het is alsof het gebed zelf vrucht draagt in het leven van de bidder.

+++++++++++

Commentaar: Reflectie

Het “Onze Vader” is niet zomaar een gebed—het is een spirituele blauwdruk. Jezus gaf het aan zijn volgelingen als een manier om te bidden die alles omvat: eerbied voor God, verlangen naar Zijn wil, vertrouwen in Zijn voorziening, berouw, vergeving, bescherming en lof.

Wat bijzonder is aan dit gebed: Het begint met gemeenschap: Onze Vader, niet mijn Vader. We bidden als deel van een groter geheel.

Het verbindt hemel en aarde: Gods wil moet niet alleen in de hemel geschieden, maar ook hier, in ons dagelijks leven.

Het vraagt om brood én om vergeving—lichamelijke én geestelijke voeding.

Het eindigt met lof: een erkenning dat alles uiteindelijk van God komt en tot Hem terugkeert.

Het is een gebed dat ons nederig maakt, ons verbindt met anderen, en ons herinnert aan de kracht van genade.

++++++

Gebed geïnspireerd op het Onze Vader:

Lieve Vader in de hemel, U bent heilig en goed, en Uw naam is vol majesteit. Laat Uw koninkrijk zichtbaar worden in ons leven, Laat Uw wil gebeuren in ons hart, in onze keuzes, in onze wereld. Geef ons vandaag wat we nodig hebben—niet alleen brood, maar ook vrede, moed en liefde. Help ons om te vergeven zoals U ons vergeeft, En leid ons weg van alles wat ons van U afhoudt. Bescherm ons tegen het kwaad dat ons wil misleiden.

Want U bent onze kracht, onze hoop, onze eeuwige glorie. In Jezus’ naam, Amen.

******

De tekst “Want van U is het Koninkrijk, en de kracht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen.” is een doxologie—een liturgische lofprijzing die later aan het Onze Vader is toegevoegd en niet voorkomt in de oudste Bijbelhandschriften.

Oorsprong en achtergrond:

Deze zin komt niet voor in de oudste Griekse manuscripten van het Evangelie volgens Matteüs, waar het Onze Vader staat (Matteüs 6:9–13). De oorspronkelijke tekst eindigt met “maar verlos ons van het kwaad”.
De doxologie werd waarschijnlijk toegevoegd in de vroege christelijke liturgie, als een manier om het gebed af te sluiten met een lofprijzing aan God. Dit was een gebruikelijke praktijk in zowel joodse als christelijke gebedstradities.
De Didache, een vroege christelijke tekst uit de eerste eeuw, bevat een versie van het Onze Vader mét deze doxologie. Dit wijst erop dat de toevoeging al vroeg in de kerkgeschiedenis werd gebruikt, hoewel de Didache zelf pas in de 11e eeuw in geschreven vorm is overgeleverd.
De inhoud van de doxologie lijkt geïnspireerd door het gebed van David in 1 Kronieken 29:11, waar staat: “Van U, HEERE, is de grootheid, de kracht, de heerlijkheid, de overwinning en de majesteit.”

Gebruik in verschillende tradities:

In de protestantse traditie is de doxologie vaak standaard onderdeel van het Onze Vader, zowel in liturgie als in persoonlijke gebed.
In de rooms-katholieke traditie wordt de doxologie meestal apart uitgesproken na een priesterlijke tussenkomst tijdens de mis, en is dus niet direct onderdeel van het gebed zoals het in de Bijbel staat.

Waarom deze toevoeging betekenisvol is:

De doxologie herinnert ons eraan dat alles wat we bidden, gebeurt onder Gods heerschappij, kracht en glorie. Het is een afsluiting die ons gebed teruggeeft aan God, als een daad van aanbidding en vertrouwen.

***************