St.Jan van het Kruis: Een arme buitenstaander was, met een bevoorrechte opleiding……

St.Jan van het Kruis:

Als samenvatting kunnen we over Johannes van het Kruis zeggen dat hij:

1.Een arme buitenstaander was, met een bevoorrechte opleiding.

2.Teruggetrokken en contemplatief leefde, maar verbleef in de dichtstbevolkte steden.

3.Een liefhebber van stilte was, met een krachtige mondelinge leer en een overvloedig geschreven werk.

4.Neigde naar soberheid, maar bezat een grote gevoeligheid en een enorme schoonheid.

5.Scholastisch en dialectisch gevormd was, maar ook met een belangrijke humanistische opleiding.

6.Een mystiek van ontkenning beoefende, en tegelijk auteur was van het Cántico, een zintuiglijke explosie.

7 Dichter én scholasticus was.

+++++++

Commentaar:

Deze samenvatting vangt prachtig de paradoxale rijkdom van Johannes van het Kruis. Hij was een man van uitersten: arm maar geleerd, stil maar krachtig in woord, sober maar gevoelig, streng in zijn mystiek maar lyrisch in zijn poëzie. Zijn leven belichaamt het mystieke spanningsveld tussen leegte en volheid, tussen ontkenning en extatische liefde

Wat mij bijzonder raakt is punt 6: “Mística de la negación, y a la vez autor del Cántico, que es una explosión sensorial.” Dit toont hoe zijn weg van innerlijke leegte niet leidde tot kilte, maar tot een vurige liefdeservaring met God. Zijn Cántico espiritual is geen ontsnapping aan de wereld, maar een doordrenking ervan met goddelijke aanwezigheid.

Voor allen die zo vaak zoeken naar de brug tussen mystiek en dagelijks leven, biedt Johannes een kompas: de weg naar innerlijke vrijheid loopt via ontlediging, maar eindigt in een liefdesdans met het goddelijke.

+++++++

Gebed geïnspireerd door St. Jan van het Kruis:

Gebed van de innerlijke leegte en de goddelijke volheid

God van stilte en vuur, Gij die woont in de nacht van de ziel, Leer mij de weg van ontlediging, Niet als vlucht, maar als thuiskomst.

Laat mijn hart leeg worden van bezit, van oordeel, van zelfzucht, Opdat Gij het kunt vullen met Uw licht, Dat niet schreeuwt, maar zingt in stilte.

Zoals Johannes Uw afwezigheid omarmde En daarin Uw aanwezigheid vond, Laat ook mij rusten in het niet-weten, Tot Uw Liefde mij wekt als een bries in de woestijn.

Maak van mijn dorst een lofzang, Van mijn leegte een ruimte voor Uw genade. En laat mijn ziel, als zijn Cántico, Een explosie zijn van Uw schoonheid.

Amen.

**********

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Plaats een reactie