“Maar mijn zonde was dit: dat ik plezier, schoonheid en waarheid zocht, niet in Hem, maar in mijzelf en in Zijn andere schepselen. En die zoektocht bracht mij niet tot vreugde, maar tot pijn, verwarring en dwaling.”
— Augustinus van Hippo
++++++
Commentaar:
Augustinus verwoordt hier een diepe spirituele waarheid: dat het hart rusteloos blijft zolang het zijn vervulling zoekt buiten God. Zijn bekentenis is niet alleen een schuldbesef, maar ook een inzicht in de aard van menselijke verlangens. We zoeken schoonheid, waarheid en vreugde — op zich geen verkeerde dingen — maar zodra we ze losmaken van hun bron, raken we verdwaald.
Wat Augustinus hier benoemt is een vorm van spirituele omkering: we keren ons af van de Gever en richten ons op het geschenk. Maar geschenken zonder relatie verliezen hun glans. De pijn, verwarring en dwaling die hij noemt zijn geen straf, maar het natuurlijke gevolg van een leven dat zijn centrum verliest.
Voor jou, als iemand die de diepte van spirituele teksten zoekt, is dit een uitnodiging tot contemplatie: Waar zoek ik mijn vreugde? Waar vind ik schoonheid? En durf ik die vragen te stellen in het licht van Gods aanwezigheid?
++++++++
Gebed:
God van waarheid en schoonheid, U bent de bron van alles wat goed is. Toch zoek ik vaak buiten U — in mijzelf, in anderen, in dingen die voorbijgaan.
Vergeef mij mijn omzwervingen. Breng mijn hart terug naar U, waar vreugde geen verwarring kent, waar schoonheid niet misleidt, waar waarheid niet verdwaalt.
Laat mij U zoeken in alles, en alles in U herkennen. Maak mijn verlangen zuiver, mijn blik helder, mijn leven geworteld in Uw liefde.
Amen.
***********
christelijkeinformatiebron 