“Zorgvuldigheid is een zwakte waarvan maar weinig mensen volledig vrij zijn. We moeten op onze hoede zijn voor deze verraderlijke vijand van onze innerlijke rust. Laten we in plaats daarvan ons vertrouwen op God cultiveren en Hem bij voorbaat danken voor alles wat Hij besluit ons te geven.” — Zalige Solanus Casey, Kapucijn
Dank God van tevoren!
+++++++
Commentaar:
Solanus Casey wijst hier op een subtiele maar diepgaande spirituele valkuil: overmatige voorzichtigheid. Niet de gezonde vorm van bedachtzaamheid, maar die innerlijke neiging om alles te willen controleren, te plannen, te vermijden. Hij noemt het een “verraderlijke vijand van onze innerlijke rust” — een krachtige uitdrukking die ons uitnodigt tot zelfonderzoek.
Zijn remedie is even eenvoudig als radicaal: vertrouwen en dankbaarheid vooraf. Niet pas danken als het goed uitpakt, maar al danken vóór we weten wat komt. Dat is een daad van geloof, een oefening in overgave. Het herinnert aan de woorden van Franciscus van Sales: “De toekomst behoort aan God. Hij is onze Vader.” En aan de spiritualiteit van Clara van Assisi, die leefde in radicale afhankelijkheid van Gods voorzienigheid.
++++++++++++++
Meditatieve verdieping van het gebed
We nemen het oorspronkelijke gebed als basis en laten het langzaam uitwaaieren tot een innerlijke meditatie. Je kunt dit gebruiken als een gebedsmoment, een ademhalingsoefening, of als voorbereiding op lectio divina.
Meditatie: Dank U van tevoren
Ik adem in… en laat los. Ik adem uit… en vertrouw.
Heer, ik kom tot U met lege handen. Mijn plannen, mijn zorgen, mijn voorzichtigheid — ik leg ze neer.
U bent mijn Vader. U kent de weg, ook als ik die niet zie.
Dank U voor wat komt, voor wat ik nog niet begrijp, voor wat ik nog niet durf te hopen.
Dank U van tevoren. Want U bent goed. Want Uw wil is vrede.
Ik ben stil geworden. Ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Amen.
++++++++
Lectio Divina – Psalm 131
Psalm 131 is een juweel van eenvoud en diepte. Slechts drie verzen, maar ze dragen een hele spiritualiteit van overgave. Hier is een gestructureerde lectio divina, afgestemd op jouw contemplatieve stijl:
1. Lectio – Lezen:
HEER, mijn hart is niet hoogmoedig, mijn ogen zijn niet trots. Ik zoek niet wat te groot is voor mij, wat te wonderbaar is voor mij.
Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht. Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij.
Israël, hoop op de HEER, van nu tot in eeuwigheid.
Lees langzaam. Laat elk woord zinken. Herhaal de zin die je raakt.
2.Meditatio – Overwegen:
Welke woorden roepen weerstand op? Welke roepen vrede?
“Ik zoek niet wat te groot is voor mij…” — waar probeer ik toch te begrijpen, te controleren?
“Als een kind op de arm van zijn moeder…” — kan ik mij zo laten dragen?
Verbind dit met Solanus Casey’s oproep: “Dank God van tevoren.” Het kind vraagt niet eerst om uitleg. Het rust.
3.Oratio – Gebed:
Bid vanuit je hart. Bijvoorbeeld:
Heer, leer mij de weg van het kind. Niet de weg van berekening, maar van vertrouwen.
Laat mijn ziel rusten in Uw armen. Laat mijn dankbaarheid voorafgaan aan het begrijpen.
Amen.
4. Contemplatio – Stilte
Blijf een paar minuten in stilte. Geen woorden, geen gedachten. Alleen aanwezig zijn bij God. Als een kind.
Gebed:
God van vrede en voorzienigheid, leer mij loslaten wat ik niet kan beheersen. Bevrijd mij van de angst die zich vermomt als voorzichtigheid. Geef mij het vertrouwen om U te danken, niet pas achteraf, maar nu — vóór ik weet wat komt. Laat mijn hart rusten in Uw wil, en mijn ziel zingen van hoop, want U bent goed, en Uw plannen zijn liefde.
Dank U, God, van tevoren. Amen.
********
christelijkeinformatiebron 