Commentaar:
De spirituele kunst van bewerkt worden. Johannes van het Kruis schildert hier een mystiek en tegelijk zeer praktisch beeld: wij zijn stenen in Gods bouwwerk, en de mensen om ons heen zijn de beitels waarmee Hij ons vormt. Dit is geen oproep tot passieve onderwerping, maar tot actieve innerlijke overgave.
- Mortificatie betekent hier niet zelfvernietiging, maar zuivering: het loslaten van trots, irritatie, en eigenliefde.
- De ergernissen die anderen veroorzaken — door hun woorden, daden, temperament of zelfs hun onverschilligheid — zijn geen obstakels, maar kansen tot groei.
- Johannes nodigt ons uit om niet te vluchten voor deze ongemakken, maar ze te zien als heilige werktuigen van Gods liefdevolle vorming.
Voor jou die zo diep verlangt naar innerlijke vrijheid en liefde als fundament van alle deugden, is dit een uitnodiging tot een paradoxale vreugde: dat zelfs het ongemak een plaats van genade kan worden. Het is een oefening in nederigheid, geduld en vertrouwen — een weg naar innerlijke vrijheid die niet afhankelijk is van de omstandigheden, maar van de houding van het hart
+++++++++
Gebed
Gebeiteld door genade
Heer, Gij zijt de Bouwmeester van mijn ziel. Gij bewerkt mij met liefde, zelfs wanneer het pijn doet. Laat mij niet vluchten voor de beitel van Uw genade — de woorden die prikken, de daden die verwonden, de stiltes die mij doen twijfelen, de mensen die mij irriteren.
Geef mij het geduld van de heilige, die weet dat elke splinter een teken is van Uw werk. Laat mijn hart zacht worden onder Uw hand, en mijn trots afbrokkelen tot nederigheid.
Vorm mij tot een levende steen in Uw bouwwerk, niet door mijn kracht, maar door mijn overgave. En wanneer ik wil oordelen, herinner mij eraan: ook ik ben een beitel voor anderen.
Laat mij dus liefhebben, verdragen, vergeven — zoals Gij mij draagt, dag na dag.
Amen.
*************
christelijkeinformatiebron 