Sint Augustinus
Er wordt verteld dat Augustinus op een dag langs het strand wandelde, terwijl hij nadacht over het mysterie van de Heilige Drie-eenheid. Daar ontmoette hij een jongen die een gat in het zand had gegraven en met een schelp zeewater in het gat probeerde te gieten.
De jongen liep telkens naar de kust, vulde zijn schelp met zeewater en goot het in het gat dat hij in het zand had gemaakt.
Sint Augustinus naderde de jongen en vroeg hem wat hij aan het doen was. De jongen antwoordde dat hij de hele zee in het gat wilde leegmaken.
++++++++
Commentaar
Wat een prachtig beeld: een kind dat met een schelp de zee wil verplaatsen. Het is tegelijk naïef en diepzinnig. Augustinus, een van de grootste denkers van de Kerk, wordt hier geconfronteerd met de grenzen van het menselijk verstand. Het kind — vaak gezien als een engel of een goddelijke verschijning — herinnert hem eraan dat sommige mysteries niet bedoeld zijn om volledig begrepen te worden, maar om in nederigheid en liefde aanvaard te worden.
De Drie-eenheid — Vader, Zoon en Heilige Geest — is geen puzzel om op te lossen, maar een goddelijke relatie om in te leven. Zoals het kind speelt met water en zand, zo mogen wij spelen met woorden, beelden en gebeden, zonder te vergeten dat het mysterie altijd groter is dan onze schelp.
+++++++
Gebed:
God van het mysterie,
Zoals Augustinus op het strand wandelde, zo wandel ik door het leven — zoekend, denkend, verlangend om U te begrijpen.
Maar U bent groter dan mijn gedachten, dieper dan mijn woorden, wijder dan mijn hart.
Leer mij de nederigheid van het kind, dat speelt met de zee zonder haar te willen bezitten.
Laat mij rusten in het mysterie van Uw Drie-eenheid — Vader, Zoon en Geest — niet als een raadsel, maar als een liefdevolle omhelzing.
Geef mij de genade om U niet te doorgronden, maar om U te vertrouwen.
Amen.
*********
christelijkeinformatiebron 