Sint-Jerome 392 na Christus
“Simon Petrus… hoofd van de apostelen, nadat hij bisschop van Antiochië was geweest… trok verder naar Rome in het tweede jaar van keizer Claudius en bekleedde daar de priesterlijke zetel gedurende 25 jaar, tot het laatste, het 14e jaar van Nero. Door diens toedoen ontving hij de kroon van het martelaarschap, toen hij aan het kruis werd genageld met zijn hoofd naar beneden… omdat hij beweerde onwaardig te zijn om op dezelfde wijze als zijn Heer gekruisigd te worden.”
— Sint-Jerome
++++++++++
Commentaar
Deze passage van Sint-Jerome is doordrenkt van eerbied en nederigheid. Petrus, de rots waarop Christus zijn Kerk bouwde, kiest ervoor om met zijn hoofd naar beneden gekruisigd te worden — een daad van diepe zelfkennis en eerbied voor Christus. Het is een krachtig beeld van hoe ware leiderschap in het christendom niet triomfantelijk is, maar doordrenkt van dienstbaarheid, lijden en overgave.
Jerome’s beschrijving is niet slechts historisch; het is spiritueel geladen. Hij toont Petrus als een man die zijn roeping tot het uiterste leeft — niet als heerser, maar als dienaar, niet als held, maar als getuige. Het kruis wordt hier niet alleen een instrument van dood, maar een troon van nederigheid.
Voor ons vandaag is dit een uitnodiging om onze eigen roeping te herzien: hoe dragen wij ons kruis? Hoe tonen wij eerbied voor Christus in ons dagelijks leven? Durven wij, zoals Petrus, onszelf klein te maken om Hem groot te laten zijn?
++++++++++
Gebed van nederigheid en overgave:
Heer Jezus, Gij die Petrus hebt geroepen om U te volgen tot in de dood, leer ook mij de weg van nederigheid. Laat mijn hart niet zoeken naar eer, maar naar trouw in het kleine. Zoals Petrus zijn hoofd boog in ontzag voor Uw lijden, wil ik mijn leven buigen voor Uw liefde. Geef mij de moed om mijn kruis te dragen, niet als last, maar als teken van verbondenheid met U. Laat mijn zwakheid geen struikelblok zijn, maar een poort naar genade. In mijn falen, wees mijn kracht. In mijn stilte, spreek Uw Woord. In mijn leven, wees mijn Heer.
Amen.
******************
Sint-Jerome (ca. 342–420 n.Chr.), ook bekend als Eusebius Sophronius Hieronymus, was een van de invloedrijkste christelijke geleerden uit de vroege Kerk. Hij staat vooral bekend om zijn vertaling van de Bijbel in het Latijn — de beroemde Vulgata — die eeuwenlang de standaardtekst van de Westerse Kerk bleef.
Leven en werk
-
Geboorteplaats: Stridon, een stad op de grens van Dalmatia en Pannonia (mogelijk in het huidige Kroatië of Slovenië).
-
Opleiding: Hij studeerde in Rome, waar hij zich verdiepte in klassieke literatuur en filosofie.
-
Bekering: Hoewel hij christelijk werd opgevoed, liet hij zich pas op 18-jarige leeftijd dopen.
-
Ascetisch leven: Jerome leidde een monastiek leven in de woestijn van Syrië en later in Bethlehem, waar hij een klooster stichtte.
-
Bijbelvertaling: Zijn grootste bijdrage was de vertaling van de Bijbel uit het Hebreeuws en Grieks naar het Latijn. Hij werkte met grote nauwkeurigheid en eerbied voor de oorspronkelijke teksten.
Spirituele betekenis
Jerome was niet alleen een taalkundige en theoloog, maar ook een vurige verdediger van de Schrift. Zijn werk weerspiegelt een diepe liefde voor Gods Woord en een verlangen om het toegankelijk te maken voor gewone mensen. Hij wordt vaak afgebeeld met een leeuw (volgens een legende genas hij een gewonde leeuw), een schedel (symbool van vergankelijkheid), en boeken of schrijfgerei.
*******************
christelijkeinformatiebron 