
Zaai je verlangens niet in de tuin van een ander; cultiveer gewoon je eigen tuin zo goed als je kunt. Verlang niet om anders te zijn dan wie je bent, maar verlang om ten volle te worden wie je bent. Richt je gedachten op het goed worden in datgene wat jou gegeven is, en op het dragen van de kruisen—klein of groot—die je daar zult vinden. Geloof me, dit is het belangrijkste en minst begrepen punt van het geestelijk leven. We leven allemaal volgens onze smaak; maar weinig mensen houden van wat hun plicht is of wat God behaagt.
Wat heeft het voor zin om kastelen in Spanje te bouwen als we in Frankrijk moeten leven?
St. Franciscus van Sales.
+++++++++++
Wie was Franciscus van Sales?
-
Leefde: 1567–1622
-
Rol: Bisschop van Genève, geestelijk begeleider, en Doctor van de Kerk
-
Bekend om: Zijn diepe mildheid, pastorale wijsheid, en het benadrukken van innerlijke vrede en liefde als weg naar God
-
Belangrijk werk: Inleiding tot het Devote Leven – een gids voor leken om heiligheid te zoeken in het dagelijks leven
-
Spiritualiteit: Praktisch, liefdevol, en gericht op het hart. Hij geloofde dat heiligheid voor iedereen toegankelijk is, niet alleen voor kloosterlingen.
Zijn woorden zijn een uitnodiging tot innerlijke vrijheid: niet vluchten in idealen of vergelijken met anderen, maar trouw zijn aan je eigen roeping, met liefde en overgave.
+++++++++++
Commentaar op de tekst
1. “Zaai je verlangens niet in de tuin van een ander; cultiveer gewoon je eigen tuin zo goed als je kunt.”
Deze zin roept op tot innerlijke trouw. In plaats van ons leven te vergelijken met dat van anderen—hun roeping, hun talenten, hun omstandigheden—worden we uitgenodigd om onze eigen ziel te bewerken. Zoals Teresa van Ávila zegt: “De hemel is niet te vinden buiten jezelf.”
Mystieke les: God werkt in het concrete, niet in het ideale. Je ziel is de plek van ontmoeting, niet de ziel van een ander.
2. “Verlang niet om anders te zijn dan wie je bent, maar verlang om ten volle te worden wie je bent.”
Dit is een kernpunt van christelijke mystiek: heiligheid is geen vervreemding van jezelf, maar een verdieping. Franciscus van Sales benadrukt hier dat verlangen niet gericht moet zijn op verandering van identiteit, maar op vervulling van identiteit.
Mystieke les: Word wie je bent in God. Je diepste zelf is niet je ego, maar je geroepenheid.
3. “Richt je gedachten op het goed worden in datgene wat jou gegeven is, en op het dragen van de kruisen—klein of groot—die je daar zult vinden.”
Hier klinkt het evangelie door: “Wie Mij wil volgen, moet zijn kruis opnemen.” De kruisen die we tegenkomen in ons dagelijks leven zijn geen obstakels, maar uitnodigingen tot liefde.
Mystieke les: Het kruis is geen straf, maar een poort. Draag het niet als last, maar als liefdesdaad.
4. “We leven allemaal volgens onze smaak; maar weinig mensen houden van wat hun plicht is of wat God behaagt.”
Deze zin is confronterend. Ze legt bloot hoe onze voorkeuren vaak leidend zijn, terwijl de weg van God ons roept tot iets diepers: liefde voor het noodzakelijke, het stille, het verborgen.
Mystieke les: Ware vrijheid is niet doen wat je wilt, maar willen wat je moet doen uit liefde.
5. “Wat heeft het voor zin om kastelen in Spanje te bouwen als we in Frankrijk moeten leven?”
Een beeldende afsluiter. Fantasieën, idealen, dromen van een ander leven kunnen ons afleiden van de plaats waar genade werkt: het hier en nu.Mystieke les: God woont niet in je dromen, maar in je werkelijkheid. Bouw geen luchtkastelen, maar een huis van liefde op de grond waar je staat.
Samenvattende reflectie
Deze tekst is een oproep tot innerlijke eenvoud. Ze nodigt uit om af te dalen in het eigen leven, het eigen hart, en daar de stem van God te horen. Ze confronteert onze neiging tot vlucht, vergelijking en fantasie, en wijst ons op de kracht van trouw, plicht en liefde in het concrete.
+++++++++++
GEBED:
Heer van liefde en waarheid:
Heer van liefde en waarheid, leer mij mijn eigen tuin te bewerken, met geduld, met vertrouwen, met vreugde. Laat mij niet verlangen naar wat ik niet ben, maar naar wat U in mij wilt laten groeien.
Geef mij de genade om mijn kruisen te dragen, groot of klein, met stille overgave. Laat mijn smaak zich buigen naar Uw wil, en mijn hart rusten in Uw goedheid.
Moge ik niet bouwen in verre dromen, maar leven in het heden, waar U mij roept, waar U mij liefhebt, waar U mij vormt.
Amen.
