Johannes van het Kruis : Levendige vlam van Liefde……

 Levendige Vlam van Liefde

  door Johannes van het Kruis 

1.Levendige vlam van liefde, Die mijn ziel teder verwondt in haar diepste kern, Daar gij niet langer drukt, vervolmaak mij nu, als het uw wil is, Breek het web van deze zoete ontmoeting.

2.O zoete gloed! O verrukkelijke wond! O zachte hand! O fijne aanraking Die smaakt naar eeuwig leven en elke schuld vereffent! In het doden hebt gij de dood veranderd in leven.

3.O lampen van vuur! in wier glans De diepe spelonken van gevoel, Eens duister en blind, Nu geven zij, zo zeldzaam, zo heerlijk, Warmte en licht aan hun Geliefde.

4.Hoe zacht en liefdevol wekt Gij in mijn hart, Waar Gij in het geheim alleen woont; En in uw zoete ademhaling, Vervuld van goedheid en glorie, Hoe teder vult Gij mijn hart met liefde.

+++++++++++++++

Commentaar: Mystieke Liefde als Vernietigende Genade

Johannes van het Kruis beschrijft hier een mystieke ervaring waarin Gods liefde niet alleen troost biedt, maar ook radicaal transformeert. De “wond” van liefde is geen pijnlijke straf, maar een tedere aanraking die het diepste van de ziel raakt. In deze ontmoeting wordt de dood niet overwonnen door strijd, maar getransformeerd door liefde. De beelden van vuur, ademhaling, aanraking en licht zijn allemaal symbolen van Gods intieme aanwezigheid—niet als een verre macht, maar als een geliefde die in het geheim woont in het hart.

De derde strofe is bijzonder krachtig: gevoelens die ooit blind waren, worden nu bronnen van licht en warmte. Dit is geen abstracte theologie, maar een diepe psychologische en spirituele transformatie. Johannes nodigt ons uit om de liefde van God niet alleen te begrijpen, maar te ondergaan—om ons te laten verwonden, verlichten en vernieuwen.

+++++++++

 Gebed: In de Vlam van Uw Liefde

 

Eeuwige Liefde, Gij die mijn hart raakt met een vlam die niet verteert maar zuivert,

 Kom binnen in mijn diepste kern, Waar ik U niet kan begrijpen, maar wel ontvangen.

Breek de webben van mijn zelfbescherming, En laat mij gewond worden door Uw tedere genade.

Laat mijn duistere gevoelens, mijn verborgen angsten, Verlicht worden door Uw lampen van vuur.

Adem in mij Uw goedheid, Zacht en stil, maar krachtig genoeg om mij te doen leven.

Woon in mij, Niet als een gast, maar als mijn Geliefde. En laat mijn hart, in stilte en overgave,

Vervuld worden van Uw levende vlam.

 

Amen.

 

**************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Plaats een reactie