“Ik heb de zonde en de verdorvenheid gezien… Ik heb het achtergelaten en ben ver weg gevlucht. Ik zal verblijven in de woestijn en mijn God aanschouwen.” —
St. Menas de Martelaar
+++++++++++
Commentaar
Deze uitspraak van St. Menas ademt de geest van radicale overgave. Het is geen vlucht uit angst, maar een bewuste keuze voor zuiverheid, stilte en ontmoeting. De woestijn staat hier niet alleen voor een fysieke plek, maar voor een innerlijke ruimte van afzondering, waar het ego sterft en de ziel ontbloot wordt voor God.
Het doet denken aan de woestijnervaring van Jezus, van Mozes, van de woestijnvaders: een plek van beproeving, maar ook van transformatie. In een wereld vol afleiding en morele verwarring, klinkt deze stem als een oproep tot eenvoud, tot het loslaten van wat ons bindt, en tot het zoeken van God in de leegte.
Voor allen die verlangen naar innerlijke vrijheid en dagelijkse vernieuwing, is dit een krachtige uitnodiging: om elke dag een kleine woestijn te betreden — een moment van stilte, van loslaten, van zien.
++++++++++++
Heer van de stilte,
Ik heb de stemmen gehoord die mij van U afleiden,
de zonde gezien die mijn hart verduistert,
de verdorvenheid die mijn ziel vermoeit.
Vandaag kies ik opnieuw voor U.
Ik laat los wat mij bindt,
ik vlucht niet uit angst, maar uit verlangen.
Breng mij naar de woestijn van mijn hart,
waar geen maskers zijn, geen ruis,
alleen Uw aanwezigheid.
Laat mij U aanschouwen in de leegte,
in de eenvoud, in het niets.
Want daar, in het stille land,
ontstaat het nieuwe leven.
Amen.
**************
christelijkeinformatiebron 