Maand: augustus 2025

Je kijkt naar bomen en noemt ze “bomen”, en waarschijnlijk denk je niet twee keer na over dat woord. Je noemt een ster een “ster”, en denkt er verder niet bij na.

 Maar je moet onthouden dat deze woorden, “boom”, “ster”, (in hun oorspronkelijke vormen) namen waren die door mensen met heel verschillende visies op deze objecten werden gegeven.

Voor jou is een boom simpelweg een plantaardig organisme, en een ster slechts een bal van levenloze materie die zich voortbeweegt volgens een wiskundige baan.

Maar de eerste mensen die spraken over “bomen” en “sterren” zagen deze dingen heel anders. Voor hen was de wereld levend met mythologische wezens.

Zij zagen de sterren als levende zilverlichtwezens, die in vlammen uitbarstten als antwoord op de eeuwige muziek.

 Zij zagen de hemel als een juweelen tent, en de aarde als de baarmoeder waaruit al het leven voortkwam.

 Voor hen was de hele schepping “doordrenkt met mythen en versierd als een elfenpatroon.”

— J.R.R. Tolkien

+++++++++

J.R.R. Tolkien was een diepgelovige rooms-katholiek.

Zijn geloof speelde een centrale rol in zijn leven én in zijn werk, al is dat niet altijd direct zichtbaar.

Zijn persoonlijke geloof:

Tolkien werd katholiek opgevoed en bleef zijn hele leven trouw aan het geloof. Hij ging regelmatig naar de mis en bad dagelijks. Zijn moeder, Mabel Tolkien, bekeerde zich tot het katholicisme, wat haar veel sociale en financiële moeilijkheden opleverde.

Tolkien beschouwde haar als een martelaar voor haar geloof.

Invloed op zijn werk:

Tolkien noemde The Lord of the Rings zelf een “fundamenteel religieus en katholiek werk, al was dat aanvankelijk onbewust en pas later bewust tijdens het herschrijven.

JHij vermeed expliciete religieuze verwijzingen in zijn fictieve wereld, omdat hij vond dat het geloof in de structuur en symboliek van het verhaal moest zitten, niet in preken of dogma’s.

Thema’s zoals zelfopoffering, genade, verlossing, strijd tussen goed en kwaad, en zelfs de drie ambten van Christus (profeet, priester, koning) zijn subtiel verwerkt in personages als Gandalf, Frodo en Aragorn.

Tolkien verschilde hierin van zijn vriend C.S. Lewis, die in zijn Narnia-boeken veel explicieter christelijke symboliek gebruikte.

 Tolkien vond dat te direct en hield meer van het mysterie en de diepgang die ontstaat als geloof onder de oppervlakte werkt.

+++++++++++

Hier zijn enkele van de belangrijkste christelijke thema’s in The Lord of the Rings en The Silmarillion:

1. Goed versus kwaad:

De strijd tussen licht en duisternis is fundamenteel. Denk aan Sauron als een gevallen engel (zoals Lucifer), en de Ring als een symbool van verleiding en macht. Elrond zegt: “Nothing is evil in the beginning. Even Sauron was not so.”Een echo van het christelijke idee dat alles goed geschapen is.

2. Genade, barmhartigheid en verlossing:

Frodo’s medelijden met Gollum is een cruciaal moment van genade. Uiteindelijk speelt Gollum een sleutelrol in het vernietigen van de Ring. Boromir sterft terwijl hij de hobbits verdedigt—een daad van boetedoening na zijn poging om de Ring te stelen.

3. Christusfiguren:

Tolkien verdeelt het beeld van Christus over drie personages:

Profeet   Gandalf…Hij sterft en keert terug als Gandalf de Witte—een soort wederopstanding.

Priester  Frodo…Hij draagt het kwaad (de Ring) en lijdt voor de wereld. Zijn tocht naar Mount Doom is een Via Dolorosa. Koning    Aragorn…Hij keert terug als rechtmatige koning en geneest met zijn handen—zoals Christus als genezer.

4.Eucharistische symboliek

Lembas, het Elfenbrood, wordt gezien als een symbool van de Eucharistie. Het geeft kracht, is licht van gewicht, en wordt met eerbied gegeven.

5. Licht als goddelijke kracht:

In The Silmarillion is licht een symbool van goddelijke schepping. Het wordt steeds verder “versplinterd”, van de Twee Bomen tot de Silmarils tot het sterlicht in Galadriels flesje.

6. Voorzienigheid en vrije wil:

Personages zoals Frodo en Bilbo lijken “uitverkoren”, maar behouden hun vrije wil. Gandalf zegt: “You were meant to have the Ring”—een subtiele verwijzing naar goddelijke leiding.

Tolkien noemde zijn werk “fundamenteel religieus en katholiek” en schreef dat hij bewust alle expliciete religie uit zijn wereld had weggelaten, zodat het geloof in de structuur en symboliek kon leven.

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Christianity_in_Middle-earth

 

**********

 

“Dankbaar zijn voor de goede dingen die in ons leven zijn gebeurd is gemakkelijk. Maar dankbaar zijn voor ons hele leven

— voor het goede én het kwade, de momenten van vreugde én van verdriet, de successen én de mislukkingen, de beloningen én de afwijzingen

 — dat vereist diep geestelijk werk. Toch zijn we pas werkelijk dankbare mensen wanneer we ‘dank je wel’ kunnen zeggen voor

alles wat ons tot het huidige moment heeft gebracht.  Zolang we ons leven blijven opdelen in gebeurtenissen en mensen die we willen herinneren en degenen die we liever zouden vergeten, kunnen we de volheid van ons bestaan niet erkennen als een gave van God om dankbaar voor te zijn. Laten we niet bang zijn om alles onder ogen te zien wat ons heeft gebracht tot waar we nu zijn, en erop vertrouwen dat we daarin spoedig de leidende hand van een liefdevolle God zullen herkennen.”

— Henri Nouwen

++++++++++++

De tekst van Henri Nouwen over dankbaarheid komt voort uit zijn bredere spirituele visie waarin hij mensen uitnodigt om het leven te zien als een gave

 niet als een verdienste. Hij schreef vaak over thema’s als kwetsbaarheid, innerlijke heling, en de aanwezigheid van God in het alledaagse.

Deze specifieke passage over dankbaarheid sluit aan bij zijn overtuiging dat spirituele groei ontstaat wanneer we ons hele leven — inclusief pijn, verlies en mislukking — durven te omarmen.

Achtergrond van de tekst

De passage komt uit Nouwen’s meditatie The Choice of Gratitude.

Daarin stelt hij dat dankbaarheid niet alleen een spontane emotie is, maar ook een discipline

 — een bewuste keuze die we maken, zelfs als we ons gekwetst, boos of teleurgesteld voelen.

Hij schrijft:

“Gratitude can also be lived as a discipline. The discipline of gratitude is the explicit effort to acknowledge that all I am and have is given to me as a gift of love.”

Wat Nouwen bedoelt:

Dankbaarheid is niet afhankelijk van omstandigheden: Je hoeft niet te wachten op een goed moment om dankbaar te zijn.

Het hele leven is een geschenk: Niet alleen de mooie momenten, maar ook de moeilijke dragen bij aan wie je bent.

Gods aanwezigheid is overal: Zelfs in lijden en verlies kunnen we de liefdevolle hand van God herkennen — als we durven kijken.

Waarom dit relevant is:

In een wereld die vaak draait om succes, controle en perfectie, daagt Nouwen ons uit om alles wat ons gevormd heeft te zien als onderdeel van een groter, heilig verhaal. Het is een oproep tot volledige acceptatie van ons leven — en daarmee tot innerlijke vrijheid.

 

https://henrinouwen.org/meditations/the-choice-of-gratitude/

**************

Er zijn drie valstrikken van Satan die vreugde en vrede stelen:

1.Spijt over het verleden

2.Angst voor de toekomst

3.Ondankbaarheid voor het heden

++

St. Antonius de Grote

+++++++++++

St. Antonius de Grote, ook bekend als Antonius van Egypte of Antonius-Abt, was een invloedrijke christelijke heilige die leefde van 251 tot 356 na Christus.

 Hij wordt beschouwd als de vader van het kloosterleven en speelde een cruciale rol in de ontwikkeling van het christelijk monnikendom.

 Zijn Leven:

Zijn Leven en Roeping:

Geboorte: 251 na Christus in Heracleopolis Magna, Egypte

Achtergrond: Geboren in een rijke familie van landeigenaren. Op zijn twintigste verloor hij zijn ouders.

 Na de dood van zijn ouders, besloot hij zijn bezittingen te verkopen en het evangelie letterlijk te volgen

Keuze voor ascese:

Na het horen van het evangelie “Verkoop alles wat je bezit en volg Mij” (Mattheüs 19:21), gaf hij zijn bezittingen aan de armen en trok zich terug in de woestijn.

Zijn Spirituele Praktijk:

Eremitisch leven:

Antonius leefde als kluizenaar in de woestijn, waar hij zich wijdde aan gebed, vasten en strijd tegen verleidingen.

Bekoringen:

Hij werd volgens overleveringen aangevallen door demonen in de vorm van wilde dieren, wat vaak wordt afgebeeld in iconografie.

Invloed: Andere christenen sloten zich bij hem aan, wat leidde tot de eerste kloostergemeenschap in de Oostelijke Woestijn van Egypte.

Roeping:

Geïnspireerd door de woorden van Jezus in Mattheüs 19:21 (“Verkoop wat je bezit en geef het aan de armen”), trok hij zich terug in de woestijn om een ascetisch leven te leiden.

Locatie van kluizenaarschap: Oostelijke Woestijn van Egypte, waar hij uiteindelijk een gemeenschap van volgelingen aantrok.

Bijdrage aan het Monnikendom

Vader van het kloosterleven:

Antonius was niet de eerste ascetische christen, maar wel de eerste die een grote groep volgelingen inspireerde tot een georganiseerde vorm van monastiek leven.

Invloedrijke biografie:

Zijn levensverhaal werd opgetekend door Athanasius van Alexandrië, wat hielp om het christelijk monnikendom te verspreiden, vooral in West-Europa.

Metafoor van de natuur:

Antonius zou gezegd hebben: “Mijn boek is de gehele natuur, en ik kan dat boek lezen wanneer ik wil,” als antwoord op hoe hij zonder boeken kon leven.

Overlijden en Verering:

Sterfdatum: 17 januari 356 na Christus in Colzimberg, Egypte

Naamdag: 17 januari

Relieken: Zijn gebeente werd volgens overlevering overgebracht naar Frankrijk, maar de authenticiteit van deze relieken is onzeker.

Beschermheilige van: onder andere wevers, slagers, mandenmakers, en huisdieren. Hij wordt aangeroepen tegen ziekten, pest en veeziekten

+++++++

Het varken bij een beeld van Sint-Antonius de Grote is geen willekeurige toevoeging — het zit boordevol symboliek en geschiedenis .

 Hier zijn de belangrijkste redenen:

Verband met de Antonitenorde:

In de middeleeuwen ontstond de Antonitenorde, een religieuze gemeenschap die zieken verzorgde, vooral mensen die leden aan Antoniusvuur (ergotisme), een pijnlijke huidziekte veroorzaakt door schimmel op graan. Als dank voor hun zorg mochten de Antoniten varkens vrij laten rondlopen in dorpen.

 Deze varkens droegen vaak een bel en mochten overal voedsel zoeken.

Op 17 januari, de feestdag van Sint-Antonius, werden de vetgemeste varkens geslacht en het vlees verdeeld onder de armen en zieken.

Symboliek van verzoeking en overwinning:

Antonius leefde als kluizenaar in de woestijn en werd volgens overlevering gekweld door demonen, vaak afgebeeld als wilde dieren — waaronder varkens.

Het varken werd zo een symbool van verleiding, vraatzucht en demonische krachten die Antonius moest overwinnen.

In sommige iconen staat het varkentje zelfs in een donkere grot, als een soort metgezel of tegenbeeld van de heilige.

Beschermheilige van boeren en vee:

Antonius werd de beschermheilige van veehouders, slagers, en boeren, vooral zij die met varkens werkten.

In Vlaanderen en andere delen van Europa zijn er nog steeds volksfeesten rond zijn naamdag,

vaak met varkenskoppen of varkensvlees als centraal element.jDus dat varkentje aan zijn zijde? Dat is een knipoog naar zorg, strijd, en solidariteit.

+++++++

Hij werd volgens overleveringen aangevallen door demonen in de vorm van wilde dieren, wat vaak wordt afgebeeld in iconografie.

Invloed: Andere christenen sloten zich bij hem aan, wat leidde tot de eerste kloostergemeenschap in de Oostelijke Woestijn van Egypte.

Filosofie en Wijsheid:

Antonius geloofde dat de natuur een boek was dat men kon lezen om God te leren kennen. Hij zei: “Mijn boek is de gehele natuur, en ik kan dat boek lezen wanneer ik wil.”

+++++++++

Zijn Dood en Verering:

Antonius stierf op 105-jarige leeftijd. Hij wilde in een geheim graf begraven worden om verering van zijn graf te voorkomen.

Zijn relieken zouden later naar Frankrijk zijn gebracht, al is de authenticiteit daarvan betwist.

Zijn naamdag is 17 januari, en hij is patroonheilige van o.a. wevers, slagers, mandenmakers, en huisdieren.

****************

“Meditatief gebed is naar mijn mening niets anders dan een intieme uitwisseling tussen vrienden; het betekent dat je regelmatig tijd neemt om alleen te zijn met Hem waarvan we weten dat Hij van ons houdt.”

— St. Teresa van Ávila

+++++++

Dit citaat van St. Teresa van Ávila gaat over de aard van meditatief of innerlijk gebed.

Hier is een uitleg van de betekenis:

Wat bedoelt ze met “mental prayer”?

jSt. Teresa beschrijft “mental prayer” — oftewel innerlijk of meditatief gebed — niet als het opzeggen van vaste teksten, maar als een persoonlijke, intieme dialoog met God. Ze vergelijkt het met een gesprek tussen goede vrienden.

“An intimate sharing between friends”:

Dit benadrukt dat gebed voor haar geen formele plicht is, maar een liefdevolle uitwisseling.

Zoals vrienden hun gedachten, zorgen en vreugde delen, zo nodigt ze uit om dat ook met God te doen.

“Taking time frequently to be alone with Him”:

Ze onderstreept het belang van regelmaat: om echt een relatie met God op te bouwen, moet je er bewust tijd voor nemen.  Alleen zijn met God — in stilte, in reflectie — is voor haar een bron van kracht en liefde.

“Who we know loves us”:

Dit is de kern van haar spiritualiteit: het vertrouwen dat God van ons houdt. Die liefde maakt het gebed geen verplichting, maar een vreugdevolle ontmoeting. Meditatief gebed zoals St. Teresa van Ávila het beschrijft, is een spirituele oefening die je stap voor stap kunt leren toepassen.

Hier zijn enkele praktische richtlijnen:

1.Zoek een stille plek; Kies een rustige omgeving waar je niet gestoord wordt. Stilte helpt je om je aandacht naar binnen te richten.2.Neem de tijd:

2.Begin met 10–15 minuten per dag. Regelmaat is belangrijker dan duur —            liever dagelijks kort dan af en toe lang.

3.Richt je aandacht op God: Stel je voor dat je tegenover een goede vriend zit: God. Je hoeft niets te “presteren” — wees gewoon aanwezig. Spreek vanuit je hart:  Vertel wat je bezighoudt: je vreugde, je zorgen, je vragen. 

4.jLuister ook: laat stilte toe waarin je Gods aanwezigheid kunt ervaren. Gebruik een tekst als ingang (optioneel) Een Bijbelvers, psalm of citaat van een heilige kan je helpen focussen.

Lees langzaam en laat de woorden tot je doordringen.

5.Laat gedachten komen en gaan: Je geest zal afdwalen — dat is normaal. Breng je aandacht zachtjes terug naar God, zonder oordeel.

Voorbeeld: Meditatief gebed in de stijl van Teresa:”Heer, ik weet dat U van mij houdt.

Ik ben hier, zoals ik ben. Help mij om U te ontmoeten in deze stilte.”

******************

“Daden spreken luider dan woorden; laat je woorden onderwijzen en je daden spreken.”

 – Antonius van Padua

+++++++

Het citaat van Antonius van Padua:

“Daden spreken luider dan woorden; laat je woorden onderwijzen en je daden spreken”

– bevat een krachtige boodschap over integriteit en voorbeeldgedrag.

Hier is wat meer uitleg:

Diepere betekenis:

• Daden boven woorden Woorden kunnen inspireren, maar ze verliezen hun waarde als ze niet worden ondersteund door gedrag. Mensen geloven eerder wat je doet dan wat je zegt.
• Onderwijzende woorden Antonius benadrukt dat woorden wel degelijk een rol spelen: ze moeten onderwijzen, richting geven, en waarden uitdragen. Maar ze zijn slechts het begin.
• Sprekende daden Je acties zijn het bewijs van je overtuigingen. Ze tonen je karakter, je intenties en je toewijding. In feite zijn ze een vorm van communicatie die vaak krachtiger is dan taal.

Toepassing in het dagelijks leven:

• Leiderschap: Een goede leider inspireert niet alleen met woorden, maar leeft ook naar zijn principes.
• Opvoeding: Kinderen leren meer van wat ouders doen dan van wat ze zeggen.
• Spiritualiteit: Antonius, als franciscaanse prediker, geloofde dat geloof zichtbaar moet zijn in het leven van de gelovige.

Over Antonius van Padua

Hij was een 13e-eeuwse franciscaanse monnik, bekend om zijn krachtige preken en diepe kennis van de Bijbel. Hij werd later heilig verklaard en is patroonheilige van verloren voorwerpen. Zijn boodschap draait vaak om nederigheid, dienstbaarheid en het leven naar het evangelie

++++++

Hier zijn enkele inspirerende citaten en gebeden die worden toegeschreven aan

of geïnspireerd door Antonius van Padua, een geliefde heilige en vurige prediker:

Inspirerende citaten van Antonius van Padua:

“De tong spreekt alleen wat het hart voelt.” → Woorden zijn een weerspiegeling van je innerlijke gesteldheid. Spreek met oprechtheid.

“De duivel is bang voor een ziel verenigd met God.” → Een leven in gebed en verbondenheid met God is krachtiger dan elke tegenstand.

“Het leven van de heilige is een preek op zich.” → Heiligheid wordt niet alleen verkondigd, maar geleefd.

“De liefde voor de armen is de rijkdom van de ziel.” → Ware rijkdom ligt in mededogen en dienstbaarheid.

“Laat je leven een spiegel zijn van het evangelie.” → Niet alleen geloven, maar ook handelen naar het geloof.

Gebeden en reflecties:

“Heilige Antonius, gij hebt met vurige woorden gepredikt en harten tot bekering gebracht. Uw liefde voor de heilige Schrift inspireert ons tot een dieper geloof.”

“Spreek tot mijn ziel, zoals gij tot zovelen sprak. Vraag voor mij rust in mijn binnenste, en vrede in mijn gedachten.”

Deze citaten en gebeden tonen Antonius’ diepe spirituele wijsheid en zijn oproep tot een leven van eenvoud, liefde en actie.

*************

“Als alleen de eetlust gezondigd heeft, laat het dan met rust, en dat is voldoende.  Maar als de andere ledematen ook gezondigd hebben, waarom zouden zij dan niet vasten? … Laat het oog vasten van vreemde aanzichten en van elke wellust, zodat de geest, die in vrijheid werd geschapen maar overvloedig faalt, door boetedoening kan worden beteugeld. Laat het oor, beschuldigend gretig om te luisteren, vasten van nutteloze geruchten, en van alles wat ijdel en onrustig is, en zich tot verlossing wendt. Laat de tong vasten van laster en gemopper, en van nutteloze, ijdele en schunnige woorden, en soms ook van de ernst van stilte, zelfs wanneer deze van essentieel belang lijkt. Laat de hand vasten van … alle werken die niet noodzakelijk zijn. Maar laat de ziel vooral vasten van het kwaad en zichzelf weerhouden van het kwaad. Want zonder zulke onthouding zullen de andere dingen weinig nut hebben voor de Heer.”

— Sint Bernard van Clairvaux.

+++++++++++++++

De tekst van Sint Bernard is een spirituele en morele oproep tot een bredere vorm van vasten

—niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk en zintuiglijk. Hier is een uitleg in begrijpelijke taal:

Kernboodschap:

Sint Bernard zegt dat vasten niet alleen gaat over minder eten, maar over het beheersen van al onze zintuigen en gedragingen die tot zonde kunnen leiden.

Het doel is innerlijke zuivering en spirituele groei.

Wat bedoelt hij precies?

Eten is slechts één aspect van zonde. Als alleen de eetlust zondigt, is vasten voldoende. Maar als andere delen van het lichaam ook zondigen (ogen, oren, tong, handen), moeten ook die ‘vasten’.

Vasten van de ogen:

Vermijd het kijken naar verleidelijke of ongepaste dingen die begeerte opwekken.

Vasten van de oren:

Luister niet naar roddels, geruchten of nutteloze informatie.

Vasten van de tong:

 Spreek geen kwaad, laster, nutteloze of vuile woorden. Soms is zelfs stilte heilzaam.

Vasten van de handen:

 Vermijd handelingen die niet nodig zijn of die tot kwaad leiden.

Vasten van de ziel:

Het belangrijkste: weerhoud je van innerlijke kwaadheid, slechte intenties en zondige verlangens.

Waarom is dit belangrijk?

Zonder innerlijke onthouding (van kwaad en zonde) heeft uiterlijke vasten weinig waarde. Het is dus een oproep tot integriteit: dat ons gedrag, onze woorden, onze gedachten en onze verlangens allemaal afgestemd zijn op het goede.

 

++++++++++++

In de context van Sint Bernard en bredere christelijke spiritualiteit, zijn zonden niet alleen grote misdaden, maar ook subtiele gedragingen en houdingen die ons afleiden van het goede, het ware en het liefdevolle.

Hier zijn enkele voorbeelden van zonden die we kunnen vermijden, verdeeld per zintuig of gedrag zoals Sint Bernard dat beschrijft:

Zonden van de ogen: Naar anderen kijken met lust of jaloezie. Genieten van gewelddadige of onzedelijke beelden. Bewust zoeken naar verleiding of sensatie

Zonden van de oren: Luisteren naar roddels of laster. Genieten van vuile of kwetsende taal. Openstaan voor misleiding of manipulatie

Zonden van de tong: Lasteren of kwaadspreken over anderen. Liegen of verdraaien van de waarheid. Schelden, vloeken of cynisme. Overmatig praten zonder inhoud of respect

Zonden van de handen (daden): Stelen of misbruik maken van anderen. Geweld gebruiken of dreigen. Luiheid of nalatigheid in verantwoordelijkheden.  Handelingen die anderen schade berokkenen, fysiek of emotioneel

Zonden van het hart (innerlijk): Trots, arrogantie of zelfverheerlijking . Jaloezie, haat of wrok.  Hebzucht of egoïsme.. Onverschilligheid tegenover het lijden van anderen.

Hoe vermijden we ze?

Door bewustwording, zelfreflectie, gebed, boetedoening en het cultiveren van deugden, zoals nederigheid, liefde, geduld en eerlijkheid. Het gaat niet om perfectie, maar om groei en zuivering.

+++++++++++++++++

Zijn leven in vogelvlucht:

Sint Bernardus van Clairvaux (1090–1153) was een invloedrijke Franse abt, mysticus en kerkleraar die een sleutelrol speelde in de hervorming van het middeleeuwse kloosterleven en de verspreiding van de cisterciënzerorde.

Geboorteplaats: Fontaine-lès-Dijon, nabij Dijon in Bourgondië

Intrede in het klooster: Rond 1112 trad hij toe tot de abdij van Cîteaux, bakermat van de cisterciënzers

Stichter van Clairvaux:

In 1115 stichtte hij het klooster Clairvaux, dat uitgroeide tot een centrum van spiritualiteit en hervorming

Invloedrijk prediker:

 Hij reisde door Europa om ketterijen te bestrijden, pauselijke conflicten te bemiddelen en de Tweede Kruistocht te prediken

Schrijver en denker:

Bernardus liet honderden preken, brieven en traktaten na, vaak doordrenkt van mystiek en liefdevolle devotie

Zijn spirituele visie:

Mystiek en nederigheid: Hij benadrukte de liefde als weg tot God, via de “twaalf trappen van nederigheid”

Soberheid en arbeid:

 Zijn kloosterregel legde de nadruk op “ora et labora” – bidden én werken.

Mariaverering: Bernardus zag Maria als bemiddelaar tussen mens en God

Erkenning en nalatenschap:Heiligverklaring: In 1174 door paus Alexander III

Kerkleraar:

In 1830 kreeg hij de titel “Doctor van de Kerk” van paus Pius VIIIJHij was een man van paradoxen: verlangend naar stilte, maar actief in de wereld; een monnik die koninkrijken beïnvloedde

*************

Beschouw, geliefde, de intellectuele kwaliteit van de menselijke ziel niet lichtvaardig. De onsterfelijke ziel is als een kostbaar vat. Zie hoe groot de hemel en de aarde zijn, en toch vond God daar geen vreugde in — alleen in jou. Overdenk je waardigheid en adel, want niet ter wille van engelen maar om jou kwam de Heer je beschermen, om je terug te roepen toen je verloren was, toen je gewond was, en Hij herstelde je tot de oorspronkelijke staat van de zuivere Adam. De mens was heer over de hemel en de dingen daaronder. Hij kon zijn hartstochten onderscheiden en was volledig vreemd aan de demonen. Hij was zuiver van elke zonde of kwaad, gemaakt naar het beeld van God. Maar door de overtreding raakte hij verloren en gewond. Satan verduisterde zijn geest.

— St. Macarius van Egypte De Vijftig Geestelijke Homilieën Vertaald door George A. Maloney, S.J.

++++++++++++

De intellectuele waarde van de ziel:

Macarius begint met een oproep om de menselijke ziel niet te onderschatten. Hij noemt haar een “kostbaar vat” — iets van grote waarde en schoonheid. Dit benadrukt dat de ziel een goddelijke oorsprong en bestemming heeft.

Gods voorkeur voor de mens: Hoewel de hemel en aarde groots zijn, vond God daar geen vreugde in zoals in de mens. Dit onderstreept de unieke relatie tussen God en de mens: de mens is het wezen waarin God zijn liefde en aandacht heeft gelegd. Menselijke waardigheid en redding:

Macarius wijst erop dat God niet voor engelen kwam, maar voor de mens — om hem te redden toen hij verloren en gewond was. Dit verwijst naar de christelijke overtuiging dat Jezus mens werd om de mensheid te herstellen tot haar oorspronkelijke, zuivere staat zoals Adam vóór de zondeval.

De oorspronkelijke staat van de mens: De mens was oorspronkelijk heer over de schepping, zuiver van zonde, en leefde in harmonie met God. Hij kon zijn passies beheersen en was niet beïnvloed door demonische krachten.

De val en verduistering: Door de “overtreding” — een verwijzing naar de zondeval— verloor de mens zijn oorspronkelijke glorie.Satan “verduisterde zijn geest”, wat betekent dat de menszijn helderheid, zuiverheid en goddelijke verbinding verloor.

Kernboodschap: De tekst is een oproep tot bewustwording van onze oorspronkelijke waardigheid en een uitnodiging tot herstel. Het benadrukt dat ondanks onze gevallen staat, God ons waardevol acht en ons wil herstellen.

************

Sommigen denken dat het Oude Testament strenger is dan het Nieuwe, maar ze vergissen zich; ze houden zichzelf voor de gek. De Oude Wet strafte niet het verlangen om rijkdom te bezitten;  ze strafte het bezit.  Maar nu wordt de rijke man niet veroordeeld omdat hij het bezit van anderen neemt; hij wordt veroordeeld omdat hij zijn eigen bezit niet weggeeft.” (Lucas 18:18–30)

Paus St. Gregorius de Grote (540–604 n.Chr.)

++++++++++

Dit citaat, toegeschreven aan paus Gregorius de Grote, raakt aan een diep theologisch en sociaal thema:

 de verantwoordelijkheid van rijkdom in het christendom.

Historische en theologische context:

Paus Gregorius de Grote (540–604 n.Chr.)

Een van de meest invloedrijke pausen uit de vroege middeleeuwen.

Bekend om zijn hervormingen in de kerk, zijn geschriften, en zijn nadruk op armoede, nederigheid en dienstbaarheid.

Uitleg van het citaat:

Het citaat vergelijkt de Oude Wet (zoals gevonden in het Oude Testament) met de Nieuwe Wet,

 (zoals onderwezen door Jezus in het Nieuwe Testament):

Oude Wet:

Strafte het bezit van rijkdom als zonde, vooral als het leidde tot ongelijkheid of onderdrukking.

Nieuwe Wet:

 Gaat verder dan alleen het bezit Jezus legt de nadruk op vrijgevigheid en liefde voor de naaste.

Het is niet genoeg om rijkdom niet te stelen; men moet ook bereid zijn het te delen.

Gregorius stelt dat:

Rijkdom op zich is niet het probleem is.

Het probleem is het niet delen van rijkdom met de armen en behoeftigen.

De rijke man wordt veroordeeld, niet omdat hij iets gestolen heeft, maar omdat

 hij zijn bezit niet weggeeft aan wie het nodig heeft.

Verwijzing naar Lucas 18:18–30:

In deze passage vraagt een rijke leider aan Jezus wat hij moet doen om het eeuwige leven te verkrijgen.

 Jezus antwoordt dat hij de geboden moet volgen, en voegt eraan toe:

“Verkoop alles wat je hebt en geef het aan de armen, dan zul je een schat in de hemel hebben.”

De rijke man wordt verdrietig, omdat hij veel bezit heeft. Jezus zegt dan:

“Hoe moeilijk is het voor rijken om het Koninkrijk van God binnen te gaan!”

Wat betekent dit voor vandaag?

Het is een oproep tot radicale vrijgevigheid.

Christelijke ethiek draait niet alleen om wat je niet doet (zoals stelen), maar ook om wat je wel doet: delen, helpen, liefhebben.

Het daagt moderne ideeën over bezit en succes uit, en vraagt om een herwaardering van solidariteit.

****************

.

Leef een rustig leven.

Verban uit je verbeelding alles wat je zou kunnen ontmoedigen, en zeg vaak tot onze Heer: ‘O God, U bent mijn God, en ik vertrouw op U;

U zult mijn toevlucht zijn; ik zal niets vrezen.’ Niet alleen ben je met Hem, maar je bent in Hem en Hij is in jou.

Wat kan een kind in de armen van zo’n Vader vrezen? Wees als een klein kind.

 Kinderen denken niet na over hun toekomst, omdat ze iemand anders hebben die dat voor hen doet. Ze zijn onbevreesd wanneer ze bij hun vader zijn. Doe hetzelfde, en wees in vrede.

– Padre Pio

+++++++++++++

Deze tekst van Padre Pio is een spirituele en troostende boodschap die draait om vertrouwen, overgave en innerlijke vrede.

Hier is een uitleg in begrijpelijke taal:

Kernboodschap:

Padre Pio moedigt je aan om een rustig en vredig leven te leiden, vrij van angst en zorgen. Hij zegt dat je je verbeelding niet moet laten vullen met dingen die je bang maken. In plaats daarvan moet je je vertrouwen stellen in God.

Vertrouwen op God:

De tekst benadrukt God als toevlucht:

Wanneer je zegt “U bent mijn God, ik vertrouw op U”, geef je jezelf over aan Zijn bescherming.

Geen angst:

Als je werkelijk gelooft dat God bij je is en in je leeft, hoef je niets te vrezen.

Het beeld van een kind:

Padre Pio gebruikt het beeld van een kind in de armen van zijn vader:

Kinderen maken zich geen zorgen over de toekomst.

Ze zijn zorgeloos en voelen zich veilig, omdat ze weten dat hun vader voor hen zorgt.

Hij roept op om net zo te vertrouwen op God als een kind op zijn vader.

Praktische oproep:

Tot slot zegt hij:

“Doe hetzelfde, en wees in vrede.”

Met andere woorden: laat je zorgen los, vertrouw op God zoals een kind op zijn ouder, en vind rust in die overgave.

+++++++++++

De boodschap van Padre Pio is niet alleen troostend, maar ook praktisch toepasbaar in het dagelijks leven.

 Hier zijn enkele manieren waarop je deze spirituele inzichten kunt omzetten in concrete acties:

1. Begin je dag met stilte en gebed:

Neem elke ochtend een paar minuten om je gedachten tot rust te brengen.

Spreek bewust woorden van vertrouwen uit, zoals: “Heer, ik vertrouw op U.”

Dit helpt je om je dag te beginnen met innerlijke rust in plaats van stress.

2. Beperk negatieve invloeden:

Vermijd overmatig nieuws, sociale media of gesprekken die angst en onzekerheid voeden.

Vul je gedachten met hoopvolle en opbouwende boodschappen, zoals Bijbelteksten of inspirerende citaten.

3. Oefen kinderlijk vertrouwen:

Probeer niet alles zelf te controleren of te begrijpen.

Laat los wat je niet kunt veranderen, en vertrouw erop dat God voor je zorgt

— net zoals een kind dat doet bij zijn ouders.

4. Wees een bron van rust voor anderen:

Deel deze boodschap met mensen die angstig of onrustig zijn.

Luister zonder oordeel en bied troost vanuit het geloof.

5. Schrijf je zorgen van je af:

Houd een dagboek bij waarin je je angsten en zorgen opschrijft.

Sluit elke notitie af met een gebed van vertrouwen, zoals: “Heer, ik leg dit in Uw handen.”

 

6.Herinner jezelf aan Gods nabijheid:

Hang een inspirerende tekst op in je huis of werkplek.

Draag een klein symbool (zoals een kruisje) dat je herinnert aan Zijn aanwezigheid.

***************

Als je niet barmhartig kunt zijn, spreek dan op zijn minst alsof je een zondaar bent. Als je geen vredestichter bent, wees dan op zijn minst geen onruststoker. Als je niet ijverig kunt zijn, wees dan in je gedachten niet als een luiaard. Als je niet overwinnend bent, verhef jezelf dan niet boven de overwonnenen. Als je de mond van een man die zijn metgezel kleineert niet kunt sluiten, onthoud je er dan op zijn minst van om met hem mee te doen.

Sint Isaac de Syriër

++++++++

Deze tekst van Sint Isaac de Syriër is een spirituele en ethische oproep tot nederigheid, zelfbeheersing en compassie.

 Hier is een uitleg per zin:

“Als je niet barmhartig kunt zijn, spreek dan op zijn minst alsof je een zondaar bent.”

Betekenis: Als je moeite hebt om anderen genadig of vergevingsgezind te behandelen, wees dan in ieder geval nederig in je woorden. Spreek niet alsof je moreel superieur bent.

“Als je geen vredestichter bent, wees dan op zijn minst geen onruststoker.”

Betekenis: Als je niet actief vrede kunt brengen, zorg er dan ten minste voor dat je geen conflicten veroorzaakt. Neutraliteit is beter dan negativiteit.

“Als je niet ijverig kunt zijn, wees dan in je gedachten niet als een luiaard.”

Betekenis: Zelfs als je fysiek of praktisch niet productief bent, probeer dan mentaal alert en bewust te blijven. Luiheid begint in de geest.

“Als je niet overwinnend bent, verhef jezelf dan niet boven de overwonnenen.”

Betekenis: Als je geen succes hebt behaald, wees dan bescheiden en oordeel niet over degenen die hebben gefaald. Trots zonder prestatie is hol.

“Als je de mond van een man die zijn metgezel kleineert niet kunt sluiten, onthoud je er dan op zijn minst van om met hem mee te doen.”

Betekenis: Als je geen invloed hebt om iemand te stoppen die anderen slecht behandelt, doe dan in ieder geval niet mee. Medeplichtigheid is ook een vorm van schade.

Overkoepelende boodschap:

Sint Isaac roept op tot innerlijke discipline en morele verantwoordelijkheid. Zelfs als je niet in staat bent om het goede actief te doen, kun je het kwaad vermijden. Het is een oproep tot bescheidenheid, terughoudendheid en het vermijden van oordeel of schade aan anderen.

++++++++++++

Sint Isaac de Syriër, ook bekend als Isaak van Ninive, was een invloedrijke spirituele schrijver en mysticus uit de 7e eeuw.

Hier zijn enkele kernpunten over zijn leven en werk:

Leven en achtergrond

Geboorte: Rond 640 in Beth Qatraye, een regio die nu deel uitmaakt van Qatar of Bahrein.

Religie: Lid van de Kerk van het Oosten, een oosters-christelijke traditie.

Bisschop van Nineve: Hij werd kortstondig bisschop van Nineve (nabij het huidige Mosul in Irak), maar trok zich na enkele maanden terug om als kluizenaar te leven.

Kloosterleven: Hij leefde in afzondering in de bergen van het huidige Zuidwest-Iran, waar hij zich toelegde op gebed, vasten en spirituele reflectie.

Werken en invloed:

Spirituele homilieën: Zijn geschriften richten zich op het innerlijke leven, nederigheid, barmhartigheid en de liefde van God. Hij vermeed dogmatische discussies en schreef op een toegankelijke, meditatieve manier.

Vertalingen:

Zijn werken zijn vertaald in het Grieks, Arabisch, Georgisch, Latijn en Slavisch, en worden in zowel oosters-orthodoxe als westerse christelijke tradities gewaardeerd.

Theologische visie:

 Isaac wordt vaak geassocieerd met christelijk universalisme — het idee dat Gods liefde uiteindelijk iedereen bereikt, en dat hel eerder een proces van zuivering is dan eeuwige verdoemenis.

Waarom hij belangrijk is:

Oecumenisch karakter: Hoewel hij trouw bleef aan zijn eigen traditie, worden zijn werken breed gewaardeerd vanwege hun universele boodschap van mededogen.

Invloed:

Hij wordt beschouwd als een van de grootste spirituele auteurs van het oosterse christendom, naast figuren als Efrem de Syriër.

*************

Gebed van Sint Franciscus van Assisi “Heer, help me om deze dag te leven, rustig, gemakkelijk; te leunen op uw grote kracht, vertrouwend, respectvol; te wachten op de ontvouwing van uw wil, geduldig, sereen; anderen te ontmoeten, vredig, vreugdevol; morgen tegemoet te treden, vol vertrouwen, moedig.

 Amen.”

++++++

Het gebed van Sint Franciscus van Assisi is een spirituele oproep tot innerlijke rust, vertrouwen en liefdevolle omgang met anderen.

“Heer, help me om deze dag te leven, rustig, gemakkelijk;”

 Een vraag om de dag met kalmte en eenvoud te mogen beleven, zonder stress of haast.

“te leunen op uw grote kracht, vertrouwend, respectvol;”

Een oproep om niet alles zelf te willen dragen, maar te vertrouwen op Gods kracht en leiding, met eerbied.

“te wachten op de ontvouwing van uw wil, geduldig, sereen;”

Een uitnodiging tot geduld: niet alles hoeft meteen duidelijk te zijn. Vertrouw erop dat Gods plan zich op het juiste moment zal ontvouwen.

“anderen te ontmoeten, vredig, vreugdevol;”

 Een wens om met anderen in harmonie en vreugde om te gaan, zonder oordeel of conflict.

“morgen tegemoet te treden, vol vertrouwen, moedig.”

Een gebed om de toekomst met vertrouwen en moed tegemoet te gaan, ongeacht wat die brengt.

“Amen.”

Een bevestiging van het gebed, een overgave aan het hogere.

———

Het gebed is een prachtige samenvatting van christelijke spiritualiteit: leven in het moment, vertrouwen op God, geduld hebben, liefdevol zijn naar anderen, en met moed vooruitkijken.

*********

Je vreugde is je verdriet zonder masker. En dezelfde bron waaruit je lachen opstijgt, was vaak gevuld met je tranen. Hoe kan het anders zijn? Hoe dieper het verdriet in je wezen snijdt, hoe meer vreugde je kunt bevatten. Het is niet de beker die je wijn vasthoudt, maar die in de pottenbakker oven werd gebakken. En is het niet het hout dat je geest kalmeert, hetzelfde hout dat werd uitgehold door messen?

Wanneer je blij bent, kijk dan diep in je hart en je zult zien dat alleen datgene je vreugde geeft wat je ook verdriet heeft gedaan.

Wanneer je verdrietig bent, kijk dan opnieuw in je hart, en je zult zien dat je huilt om wat ooit je vreugde was.

Sommigen zeggen, “Vreugde is groter dan verdriet,” en anderen zeggen, “Verdriet is groter.”

Maar ik zeg dat ze onafscheidelijk zijn. Samen komen ze, en wanneer de een aan je tafel zit, herinner je dan dat de ander slaapt in je bed.

Waarlijk, jullie zijn als weegschaal tussen verdriet en vreugde.

Alleen wanneer je leeg bent, sta je stil en in evenwicht.

Wanneer de schatbewaarder je vult met zijn goud en zilver, moet je vreugde én verdriet stijgen of dalen.

++++++++++

 Dit gedicht van Kahlil Gibran uit The Prophet is een diep filosofische reflectie op de relatie tussen vreugde en verdriet.

Hier is een nadere uitleg van de belangrijkste ideeën:

1. Vreugde en verdriet zijn één:

Gibran stelt dat vreugde en verdriet geen tegenpolen zijn, maar twee kanten van dezelfde ervaring.

jJe kunt diepe vreugde alleen voelen als je ook diep verdriet hebt gekend.

Ze zijn als een schaal:

 hoe dieper het verdriet je heeft uitgehold, hoe meer ruimte er is voor vreugde.

2. Innerlijke reflectie:

Hij moedigt aan om bij vreugde en verdriet naar binnen te kijken:

Bij vreugde:

 Zie je dat het vaak voortkomt uit iets wat je eerder pijn heeft gedaan.

Bij verdriet: besef je dat je huilt om iets wat je ooit vreugde bracht.

Dit benadrukt hoe onze emoties verbonden zijn met betekenisvolle ervaringen.

3. Balans en transformatie:

Gibran gebruikt het beeld van een weegschaal:

je ziel is in balans wanneer je leeg bent, maar zodra je gevuld wordt met ervaringen (goud en zilver), beweegt de schaal.

Dit betekent dat levenservaringen ons uit balans brengen, maar ook verrijken.

4. Vreugde en verdriet als metgezellen:

Hij zegt dat wanneer vreugde aan tafel zit, verdriet in je bed ligt te slapen. Dit beeld toont hoe beide emoties altijd aanwezig zijn, zelfs als één dominant lijkt. Ze wisselen elkaar af, maar zijn nooit ver weg.

5. Spirituele diepgang:

Gibran’s boodschap is niet alleen psychologisch, maar ook spiritueel: verdriet is niet iets om te vermijden, maar iets dat je dieper maakt.

 Het maakt je vatbaar voor grotere vreugde en helpt je groeien in bewustzijn.

Wil je dat ik dit gedicht omzet in een moderne versie, of dat ik het verbind met een persoonlijke situatie of levensfase?

+++++++++++++

Over: Kahlil Gibran, een fascinerende en invloedrijke figuur:Biografische Achtergrond.

Volledige naam: Gibran Khalil Gibran (جبران خليل جبران)

Geboren: 6 januari 1883 in Bsharri, Libanon

Overleden: 10 april 1931 in New York, VS

Nationaliteit: Libanees-Amerikaans

Religieuze achtergrond: Maronitisch christen

Op jonge leeftijd emigreerde Gibran met zijn familie naar de Verenigde Staten, waar hij in Boston woonde.

Hij keerde later terug naar Libanon voor zijn opleiding en reisde door Europa, waar hij in contact kwam met

modernistische en romantische stromingen.

Werk en Invloed:

Beroepen: Dichter, schrijver, schilder, filosoof

Talen:

Schreef zowel in het Arabisch als in het Engels

Bekende werken:

De Profeet (1923) – zijn meest beroemde boek, een verzameling poëtische essays over liefde, vrijheid, werk, verdriet, vreugde en meer

Gebroken Vleugels:

De Dwaas:

Jezus, de Zoon des Mensen:

Zijn werk combineert westerse en oosterse mystiek, en spreekt zowel religieuze als seculiere lezers aan.

 Hij wordt gezien als een brug tussen culturen en als een pionier in de moderne Arabische literatuur.

Filosofie en Thema’s:

Mystiek en spiritualiteit: Gibran schreef over de ziel, het goddelijke, en de menselijke zoektocht naar betekenis.

Vrijheid en individualiteit:

Hij pleitte voor innerlijke vrijheid en het volgen van je eigen pad.

Liefde en relaties:

Zijn teksten over liefde zijn diepzinnig en vaak paradoxaal – hij zag liefde als iets dat verbindt, maar ook ruimte laat.

Culturele Impact:

Zijn werk is vertaald in meer dan 25 talen en wordt wereldwijd gelezen.

De Profeet wordt vaak gebruikt als spirituele gids, bij huwelijken, begrafenissen en persoonlijke reflectie.

Hij wordt beschouwd als een van de meest gelezen dichters ter wereld, naast Shakespeare en Laozi.

https://nl.actualidadliteratura.com/kahlil-gibran-selectie-van-gedichten-en-korte-verhalen/

************