Er zijn drie valstrikken van Satan die vreugde en vrede stelen:
1.Spijt over het verleden
2.Angst voor de toekomst
3.Ondankbaarheid voor het heden
++
St. Antonius de Grote
+++++++++++
St. Antonius de Grote, ook bekend als Antonius van Egypte of Antonius-Abt, was een invloedrijke christelijke heilige die leefde van 251 tot 356 na Christus.
Hij wordt beschouwd als de vader van het kloosterleven en speelde een cruciale rol in de ontwikkeling van het christelijk monnikendom.
Zijn Leven:
Zijn Leven en Roeping:
Geboorte: 251 na Christus in Heracleopolis Magna, Egypte
Achtergrond: Geboren in een rijke familie van landeigenaren. Op zijn twintigste verloor hij zijn ouders.
Na de dood van zijn ouders, besloot hij zijn bezittingen te verkopen en het evangelie letterlijk te volgen
Keuze voor ascese:
Na het horen van het evangelie “Verkoop alles wat je bezit en volg Mij” (Mattheüs 19:21), gaf hij zijn bezittingen aan de armen en trok zich terug in de woestijn.
Zijn Spirituele Praktijk:
Eremitisch leven:
Antonius leefde als kluizenaar in de woestijn, waar hij zich wijdde aan gebed, vasten en strijd tegen verleidingen.
Bekoringen:
Hij werd volgens overleveringen aangevallen door demonen in de vorm van wilde dieren, wat vaak wordt afgebeeld in iconografie.
Invloed: Andere christenen sloten zich bij hem aan, wat leidde tot de eerste kloostergemeenschap in de Oostelijke Woestijn van Egypte.
Roeping:
Geïnspireerd door de woorden van Jezus in Mattheüs 19:21 (“Verkoop wat je bezit en geef het aan de armen”), trok hij zich terug in de woestijn om een ascetisch leven te leiden.
Locatie van kluizenaarschap: Oostelijke Woestijn van Egypte, waar hij uiteindelijk een gemeenschap van volgelingen aantrok.
Bijdrage aan het Monnikendom
Vader van het kloosterleven:
Antonius was niet de eerste ascetische christen, maar wel de eerste die een grote groep volgelingen inspireerde tot een georganiseerde vorm van monastiek leven.
Invloedrijke biografie:
Zijn levensverhaal werd opgetekend door Athanasius van Alexandrië, wat hielp om het christelijk monnikendom te verspreiden, vooral in West-Europa.
Metafoor van de natuur:
Antonius zou gezegd hebben: “Mijn boek is de gehele natuur, en ik kan dat boek lezen wanneer ik wil,” als antwoord op hoe hij zonder boeken kon leven.
Overlijden en Verering:
Sterfdatum: 17 januari 356 na Christus in Colzimberg, Egypte
Naamdag: 17 januari
Relieken: Zijn gebeente werd volgens overlevering overgebracht naar Frankrijk, maar de authenticiteit van deze relieken is onzeker.
Beschermheilige van: onder andere wevers, slagers, mandenmakers, en huisdieren. Hij wordt aangeroepen tegen ziekten, pest en veeziekten
+++++++
Het varken bij een beeld van Sint-Antonius de Grote is geen willekeurige toevoeging — het zit boordevol symboliek en geschiedenis .
Hier zijn de belangrijkste redenen:
Verband met de Antonitenorde:
In de middeleeuwen ontstond de Antonitenorde, een religieuze gemeenschap die zieken verzorgde, vooral mensen die leden aan Antoniusvuur (ergotisme), een pijnlijke huidziekte veroorzaakt door schimmel op graan. Als dank voor hun zorg mochten de Antoniten varkens vrij laten rondlopen in dorpen.
Deze varkens droegen vaak een bel en mochten overal voedsel zoeken.
Op 17 januari, de feestdag van Sint-Antonius, werden de vetgemeste varkens geslacht en het vlees verdeeld onder de armen en zieken.
Symboliek van verzoeking en overwinning:
Antonius leefde als kluizenaar in de woestijn en werd volgens overlevering gekweld door demonen, vaak afgebeeld als wilde dieren — waaronder varkens.
Het varken werd zo een symbool van verleiding, vraatzucht en demonische krachten die Antonius moest overwinnen.
In sommige iconen staat het varkentje zelfs in een donkere grot, als een soort metgezel of tegenbeeld van de heilige.
Beschermheilige van boeren en vee:
Antonius werd de beschermheilige van veehouders, slagers, en boeren, vooral zij die met varkens werkten.
In Vlaanderen en andere delen van Europa zijn er nog steeds volksfeesten rond zijn naamdag,
vaak met varkenskoppen of varkensvlees als centraal element.jDus dat varkentje aan zijn zijde? Dat is een knipoog naar zorg, strijd, en solidariteit.
+++++++
Hij werd volgens overleveringen aangevallen door demonen in de vorm van wilde dieren, wat vaak wordt afgebeeld in iconografie.
Invloed: Andere christenen sloten zich bij hem aan, wat leidde tot de eerste kloostergemeenschap in de Oostelijke Woestijn van Egypte.
Filosofie en Wijsheid:
Antonius geloofde dat de natuur een boek was dat men kon lezen om God te leren kennen. Hij zei: “Mijn boek is de gehele natuur, en ik kan dat boek lezen wanneer ik wil.”
+++++++++
Zijn Dood en Verering:
Antonius stierf op 105-jarige leeftijd. Hij wilde in een geheim graf begraven worden om verering van zijn graf te voorkomen.
Zijn relieken zouden later naar Frankrijk zijn gebracht, al is de authenticiteit daarvan betwist.
Zijn naamdag is 17 januari, en hij is patroonheilige van o.a. wevers, slagers, mandenmakers, en huisdieren.
****************
christelijkeinformatiebron 