
“In mijn diepste wond zag ik Uw glorie, en het verblindde mij.”
— St. Augustinus
++++++++++++
Een krachtige en poëtische uitspraak over hoe zelfs in pijn en kwetsbaarheid iets goddelijks of verheffends kan worden ervaren.
Het citaat “In mijn diepste wond zag ik Uw glorie, en het verblindde mij” wordt toegeschreven aan Sint Augustinus, een invloedrijke kerkvader en filosoof uit de vierde eeuw.
Hoewel deze specifieke formulering niet letterlijk voorkomt in zijn bekende werken, weerspiegelt ze wel sterk de kern van zijn theologie en spirituele ervaring.
Spirituele en filosofische context:
Augustinus’ levensverhaal:
Hij kende een turbulent leven vol innerlijke strijd, zonde en zoeken naar waarheid.
Zijn bekering tot het christendom was diepgaand en emotioneel.
In zijn beroemde werk Belijdenissen (Confessiones) beschrijft hij hoe hij God vond juist in zijn zwakheid en gebrokenheid.
Theologische betekenis:
De quote benadrukt een paradox die vaak voorkomt in christelijke mystiek:
dat juist in lijden, kwetsbaarheid en innerlijke pijn een mens de aanwezigheid van God kan ervaren.
Het “verblindende” aspect verwijst naar de overweldigende schoonheid en kracht van die goddelijke openbaring.
Mystieke traditie:
Deze gedachte sluit aan bij andere mystieke schrijvers zoals Johannes van het Kruis en Teresa van Ávila, die ook spraken over hoe God zich openbaart in de diepte van menselijke ervaring.
Moderne interpretatie:
Vandaag de dag wordt deze quote vaak gebruikt om troost te bieden:
het idee dat onze diepste wonden niet alleen pijn doen, maar ook een bron van spirituele groei kunnen zijn.
Het is een uitnodiging om niet weg te lopen van kwetsbaarheid, maar erdoorheen iets groters te ontdekken.
++++++++++++++++
De gedachte dat we in onze diepste wonden iets van goddelijke glorie kunnen ervaren, zoals Augustinus beschrijft, is niet alleen troostrijk maar ook transformerend. Hier zijn een paar manieren waarop we die gedachte kunnen toepassen in ons dagelijks leven:
- Omarm kwetsbaarheid als kracht:
In plaats van onze pijn te verbergen of te negeren, kunnen we die erkennen als een plek waar groei mogelijk is.
Door open te zijn over onze worstelingen, nodigen we verbinding en heling uit—voor onszelf én voor anderen.
- Zoek betekenis in moeilijke momenten:
Vragen als “Wat kan ik hiervan leren?” of “Hoe kan dit mij vormen?” helpen om lijden om te zetten in wijsheid.
Soms zijn het juist de breuken in ons leven die licht doorlaten.
- Vertrouw op het proces van heling:
Heling is zelden lineair. Maar als we geloven dat zelfs onze wonden een plek kunnen zijn waar iets groters zich openbaart, krijgen we moed om door te gaan.
Spiritueel gezien:
Pijn kan een poort zijn naar een dieper contact met het goddelijke
4.Wees een bron van hoop voor anderen: Als jij door je eigen pijn bent gegaan en daar iets moois uit hebt gehaald, kun je anderen helpen hetzelfde te doen.
Je verhaal kan een baken zijn voor iemand die nog midden in de storm zit.
Deze gedachte nodigt ons uit om niet alleen te leven met onze wonden, maar ze te zien als plekken van potentieel, van openbaring, van glorie. Zoals het Japanse concept kintsugi, waarbij gebroken keramiek met goud wordt hersteld—de breuken worden niet verborgen, maar juist benadrukt als deel van het verhaal.
*******************
