“Zoals het hert verlangt naar stromend water, zo verlangt mijn ziel naar U, mijn God. Zoals het hert verlangt naar stromend water, zo verlangen ook onze pasgedoopte leden, onze jonge herten, om zo te zeggen, naar God.
Door Egypte en de wereld te verlaten, hebben ze Farao en zijn hele leger ter dood gebracht in de wateren van de doop. Nadat ze de duivel hebben gedood, verlangt hun hart naar de bronnen van stromend water in de kerk. Deze bronnen zijn de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Jeremia getuigt, dat de Vader als een Fontein is als Hij zegt: Zij hebben Mij, de Bron van levend water, verlaten om voor zichzelf waterbakken te graven, gebroken putten die geen water kunnen bevatten. In een andere passage lezen we over de Zoon: Zij hebben de Bron van Wijsheid verlaten. En verder zegt Johannes van de Heilige Geest: Wie het water drinkt, zal Ik hem geven, dat water zal in hem worden tot een fontein van water, die opwelt in het eeuwige leven. De evangelist legt uit dat de Heiland dit zei van de Heilige Geest. Het getuigenis van deze teksten stelt onomstotelijk vast dat de Drie Fonteinen van de Kerk het mysterie van de Drie-eenheid vormen.
Dit zijn de wateren waar het hart van de gelovige naar verlangt, dit zijn de wateren waar het hart van de pasgedoopte naar verlangt als hij zegt: Mijn hart dorst naar God, de levende Fontein. Dit is geen zwak, zwak verlangen om God te zien, maar de pasgedoopten branden van verlangen en dorst naar God. Voordat ze het doopsel ontvingen, vroegen ze elkaar: Wanneer zal ik heengaan en het aangezicht van God zien? Nu is hun zoektocht beantwoord. ze zijn naar voren gekomen en ze staan in de tegenwoordigheid van God. Zij zijn voor het altaar gekomen en hebben het mysterie van de Verlosser aanschouwd.
Nadat ze het Lichaam van Christus hebben ontvangen en herboren zijn in de levengevende wateren, spreken ze vrijmoedig en zeggen: Ik zal Gods wonderbaarlijke woonplaats, Zijn huis, binnengaan. Het huis van God is de Kerk, zijn heilige woonplaats ….
… DOOR HET WOORD VAN GOD ben je uit de gevaarlijke wateren van deze wereld getild, zoals zoveel kleine visjes. In ons is de aard van de dingen veranderd. Vissen die uit de zee worden gehaald, sterven, maar de apostelen hebben voor ons gevist en hebben ons uit de zee van deze wereld gehaald, zodat we van de dood naar het leven konden worden gebracht. Zolang we in de wereld waren, keken onze ogen naar beneden in de afgrond en leefden we in vuil. Nadat we uit de golven waren gered, begonnen we naar de zon te kijken en omhoog te kijken naar het Ware Licht. Verward in de aanwezigheid van zoveel vreugde, zeggen wij: Hoop op God, want ik zal Hem opnieuw loven, in de tegenwoordigheid van mijn Verlosser en mijn God.”
– De heilige Hiëronymus (343-420), bisschop en grote westerse vader en kerkleraar (een uittreksel uit zijn preek over Psalm 41, gericht aan de pasgedoopten).
++++++++++++
Johannes 7:37-38 – De context:
Deze uitspraak van Jezus vindt plaats tijdens het Loofhuttenfeest (Sukkot), een belangrijk Joods feest dat Gods voorziening tijdens de woestijnreis herdenkt. Op de laatste en belangrijkste dag van dit feest, wanneer priesters water uit de bron van Siloam over het altaar gieten als symbool van zegen en leven, roept Jezus:
“Als iemand dorst heeft, laat hem dan bij Mij komen en drinken. Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: ‘Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.’”
Wat betekent dit?:
Jezus presenteert zichzelf als de vervulling van deze symboliek: Hij is de bron van levend water, een beeld voor de Heilige Geest die gelovigen zouden ontvangen na Zijn opstanding2.
Het “levend water” staat voor geestelijke vernieuwing, troost, en kracht die voortkomt uit een relatie met Christus.
Deze uitspraak leidde tot verdeeldheid onder de mensen: sommigen zagen Hem als de Messias, anderen verwierpen Hem omdat Hij uit Galilea kwam.
Psalmverwijzing – “Zoals een hert verlangt naar water”
Deze verwijzing komt uit Psalm 42:2:
“Zoals een hert smacht naar stromend water, zo smacht mijn ziel naar U, o God.”
Wat betekent dit?:
Het beeld van een dorstig hert symboliseert een diep verlangen naar God.
De psalm is geschreven in een tijd van spirituele droogte en heimwee naar Gods nabijheid, waarschijnlijk door ballingschap of persoonlijke crisis.
Het sluit aan bij Johannes :
mensen hebben dorst – niet naar fysiek water, maar naar spirituele vervulling.
Reflectie van St. Hiëronymus (ca. 343–420):
Hiëronymus was een kerkvader en Bijbelgeleerde, vooral bekend om zijn Latijnse vertaling van de Bijbel: de Vulgaat. In zijn reflectie vergelijkt hij gelovigen met vissen die uit de zee van deze wereld zijn gehaald:
“Vissen die uit de zee worden gehaald, sterven, maar de apostelen hebben ons uit de zee van deze wereld gehaald, zodat we van de dood naar het leven konden worden gebracht.”
Wat betekent dit?:
De “zee van deze wereld” staat voor een leven zonder God, vol verwarring en zonde.
jDoor het evangelie worden mensen gered en getransformeerd, zoals vissen die niet sterven maar juist tot leven komen.
Hiëronymus benadrukt dat deze redding leidt tot een nieuw perspectief:
we kijken niet meer naar beneden, maar naar het licht van Christus.
+++++++
https://www.de-gezouten-waarheid.nl/project-het-ware-woord/johannes-7-37-39
https://www.heiligen.net/heiligen/09/30/09-30-0420-hieronymus.php
https://www.debijbel.nl/leesplannen/bijbelleesrooster/8-juni-johannes-737-52
—————
christelijkeinformatiebron 