‘Wie benauwdheid verdraagt, zal vreugden ontvangen; en hij die onaangename dingen verdraagt, zal niet van het aangename worden beroofd.’
St. Nilus van de Sinaï.
++++++++
Deze uitspraak is doordrenkt van spirituele wijsheid en ascetische diepgang. Ze nodigt uit tot reflectie over hoe we omgaan met lijden, ongemak en beproevingen in het leven.
Geduld als spirituele kracht:
Nilus benadrukt dat het verdragen van benauwdheid — zowel fysiek als emotioneel — geen zinloos lijden is, maar een weg naar innerlijke vreugde. In een wereld die vaak gericht is op onmiddellijke bevrediging en comfort, klinkt dit als een tegenstem: ware vreugde komt niet voort uit het vermijden van pijn, maar uit het doorstaan ervan met moed en vertrouwen.
Onaangename dingen als leermeesters:
De tweede helft van de uitspraak stelt dat wie onaangename dingen verdraagt, niet beroofd wordt van het aangename. Dat suggereert dat het aangename — vrede, vreugde, liefde — niet afhankelijk is van externe omstandigheden, maar van een innerlijke houding.
Het is een pleidooi voor veerkracht:
het vermogen om het goede te behouden, zelfs in moeilijke tijd
Toepassing in het dagelijks leven:
In moderne termen zou je deze uitspraak kunnen toepassen op:
Mentale gezondheid:
het leren verdragen van angst, verdriet of stress zonder eraan ten onder te gaan.
Relaties:
het doorstaan van conflicten en ongemak om tot diepere verbondenheid te komen.
Spiritualiteit:
het aanvaarden van stilte, twijfel en leegte als deel van de weg naar innerlijke vervulling.
laten we dieper ingaan op de spirituele betekenis van de uitspraak van St. Nilus van Sinaï:
“Wie benauwdheid verdraagt, zal vreugden ontvangen; en hij die onaangename dingen verdraagt, zal niet van het aangename worden beroofd.”
Spirituele betekenis:
Deze uitspraak is geworteld in de ascetische traditie van het vroege christendom, waarin het lijden en de beproevingen van het leven niet werden gezien als obstakels, maar als wegen naar heiligheid en innerlijke transformatie.
1. Lijden als zuivering van de ziel:
St. Nilus geloofde dat het verdragen van benauwdheid — of dat nu fysieke pijn, emotionele strijd of spirituele droogte is — de ziel zuivert van haar gehechtheid aan wereldse zaken. Door het lijden heen wordt de mens ontvankelijker voor goddelijke genade.
Spiritueel gezien is benauwdheid geen straf, maar een uitnodiging tot verdieping.
2. Onaangename dingen als oefening in deugden:
Het verdragen van onaangename dingen — zoals vernedering, onrecht, eenzaamheid — is een oefening in deugden zoals geduld, nederigheid en overgave. Deze deugden zijn volgens Nilus de bouwstenen van een leven in God.
Het aangename waar hij over spreekt, is niet werelds genot, maar innerlijke vrede, vreugde en verbondenheid met God.
3. De paradox van het spirituele leven:
In de spirituele traditie van de woestijnvaders, waartoe Nilus behoort, is er een diepe paradox: hoe meer men afstand doet van het aardse, hoe meer men het hemelse ontvangt. Het is een omkering van de wereldse logica.
Wie het kruis draagt, zal de opstanding ervaren.
Toepassing voor vandaag:
Deze uitspraak is verrassend actueel:
In tijden van mentale druk of burn-out, herinnert ze ons eraan dat het verdragen van moeilijke momenten niet zinloos is, maar een weg naar innerlijke groei.
In spirituele droogte, wanneer gebed of geloof moeilijk voelt, nodigt ze uit tot volharding — want het aangename zal niet worden ontnomen.
In maatschappelijke onrust of persoonlijke crisis, biedt ze hoop: dat trouw blijven aan het goede, zelfs onder druk, leidt tot een dieper geluk.
Wil je dat ik deze spirituele interpretatie verwerk in een korte meditatie, een gebed, of misschien een tekst die je kunt gebruiken voor bezinning of delen met anderen?
Hoe kan ik deze boodschap in mijn dagelijks leven toepassen?
+++++++++++
Wie was Nilus van Sinaï ?
Hier is een overzicht van het leven en de spirituele betekenis van St. Nilus van Sinaï, ook wel bekend als Nilus de Oudere:
Geboren in de 4e eeuw in Constantinopel, als een hooggeplaatste ambtenaar en getrouwd man met twee kinderen2.
Diep beïnvloed door de preken van St. Johannes Chrysostomus, besloot hij samen met zijn vrouw een monastiek leven te leiden:
zij trok zich terug in een vrouwenklooster met hun dochter, hij vertrok met zijn zoon Theodoulos naar de berg Sinaï2.
Ze leefden daar als woestijnmonniken, in afzondering en gebed. Hun leven werd onderbroken toen Saracenen zijn zoon gevangen namen en als slaaf verkochten. Uiteindelijk werd Theodoulos bevrijd en herenigd met zijn vader2.
Nilus werd later priester en bisschop van Ancyra (het huidige Ankara).
Hij was een ascetisch schrijver, theoloog en spiritueel raadgever, en correspondeerde met keizers, bisschoppen en gewone gelovigen. Hij sprak zich uit tegen misstanden, ketterijen en wereldse corruptie, zelfs tegenover de keizer.
Hij stierf rond het jaar 430 of 451, en zijn feestdag wordt gevierd op 12 november2.
Spirituele nalatenschap:
Nilus van Sinaï wordt beschouwd als een van de belangrijkste ascetische schrijvers van de 5e eeuw. Zijn werken bevatten:
Maximen over het religieuze leven: korte, krachtige uitspraken over deugd, nederigheid, gebed en volharding.
Brieven en traktaten: waarin hij spirituele raad gaf aan mensen van alle standen.
Waarschuwingen tegen wereldse verleidingen: hij zag het monastieke leven als een weg naar innerlijke vrijheid en goddelijke nabijheid.
Zijn spiritualiteit is geworteld in het idee dat lijden en beproeving de ziel zuiveren, en dat ware vreugde niet ligt in comfort, maar in verbondenheid met God.
————–
christelijkeinformatiebron 