Maand: augustus 2025

“Ik beveel u deze drie dingen aan: ten eerste eenvoud, om de buitensporige dorst naar kennis tegen te gaan;

ten tweede gebed, dat de duivel altijd op verschillende manieren probeert te verhinderen;

en ten derde liefde voor armoede en de heilige armoede zelf.”

 

— Sint Franciscus van Assisi

 

De Latijnse zin onderaan, “Actus Beati Francisci Et Sociorum Ejus”, betekent:

“De daden van de zalige Franciscus en zijn gezellen.”

Een prachtige oproep tot innerlijke rust en spirituele toewijding.

+++++++++++++

Een spirituele aanbeveling die drie kernwaarden uit het christelijke leven benadrukt: eenvoud, gebed en armoede.

Laten we ze even ontleden:

1. Eenvoud tegen de dorst naar kennis

Franciscus waarschuwt hier tegen een overdreven verlangen naar intellectuele kennis. Niet dat kennis op zich slecht is, maar wanneer het leidt tot arrogantie, verwarring of afstand van het eenvoudige geloofsleven, kan het ons van de essentie afleiden. Eenvoud betekent hier: leven met een open hart, zonder pretentie, en met aandacht voor het wezenlijke.

2. Gebed, dat de duivel probeert te verhinderen

Gebed is volgens Franciscus een krachtig middel om verbonden te blijven met God. Hij erkent dat er altijd afleidingen en obstakels zijn—innerlijk of van buitenaf—die ons proberen weg te houden van gebed. Het is dus een oproep tot volharding: blijf bidden, ook als het moeilijk is.

3. Liefde voor armoede en de heilige armoede zelf

Franciscus stond bekend om zijn radicale keuze voor armoede. Niet als lijden, maar als bevrijding van materiële afhankelijkheid. Hij zag armoede als een heilige weg naar nederigheid, solidariteit met de armen, en volledige overgave aan God. Het is een liefdevolle omarming van een leven zonder bezit, waarin men alles ontvangt als gave.

De Latijnse zin “Actus Beati Francisci Et Sociorum Ejus” betekent: “De daden van de zalige Franciscus en zijn gezellen” — een verwijzing naar een middeleeuwse tekst die het leven en de spirituele praktijk van Franciscus en zijn volgelingen beschrijft.

++++++++

Eenvoud is een rijk en veelzijdig begrip dat zich uitstrekt over levensstijl, denken, spiritualiteit en zelfs communicatie.

 Hier zijn verschillende voorbeelden die laten zien hoe eenvoud zich in het dagelijks leven kan manifesteren:

In het dagelijks leven:

Minimalistisch wonen: leven met minder spullen, alleen datgene behouden wat echt waarde heeft.

Eenvoudige maaltijden:

 Koken met basisingrediënten, zonder overdaad of verspilling.

Kleding zonder merk of mode: kiezen voor functioneel en comfortabel boven trendy.

In denken en keuzes:

Geen overanalyse: situaties nemen zoals ze zijn, zonder alles te willen verklaren.

Bescheden doelen stellen: tevreden zijn met kleine stappen in plaats van grootse ambities. Dankbaarheid voor het gewone: genieten van een kop thee, een wandeling, een gesprek.

In spiritualiteit

Stilte en contemplatie: tijd nemen om gewoon te zijn, zonder afleiding. Eenvoudig gebed: geen lange formules, maar een oprecht woord tot God.  Dienstbaarheid: helpen zonder erkenning te zoeken, gewoon omdat het goed is.

In communicatie:

Duidelijke taal: spreken zonder ingewikkelde woorden of verborgen bedoelingen. Luisteren zonder oordeel: echt aanwezig zijn bij de ander.Geen opsmuk: jezelf tonen zoals je bent, zonder masker of façade.

Franciscus van Assisi leefde deze eenvoud radicaal: hij gaf zijn rijkdom op, sprak met dieren, en vond vreugde in het lijden en de natuur.

Maar eenvoud hoeft niet altijd heroïsch te zijn. Soms is het gewoon: je telefoon wegleggen en écht luisteren naar iemand.

************

 

 

 

“Als liefde de ziel is van het christelijk bestaan, dan moet zij het hart vormen van elke andere christelijke deugd.

Dus bijvoorbeeld:

gerechtigheid zonder liefde is legalisme;

geloof zonder liefde is ideologie;

hoop zonder liefde is zelfgerichtheid;

vergeving zonder liefde is zelfvernedering;

standvastigheid zonder liefde is roekeloosheid;

vrijgevigheid zonder liefde is verkwisting;

zorg zonder liefde is louter plicht;

trouw zonder liefde is dienstbaarheid.

Elke deugd is een uitdrukking van liefde.

Geen enkele deugd is werkelijk een deugd tenzij ze doordrenkt

 of geïnformeerd is door liefde.”

— Richard Rohr

 

+++++++++++

 

Het citaat van Richard Rohr is een diepgaande reflectie op de essentie van christelijke deugden, en hoe liefde daarin een allesbepalende rol speelt.

Laten we het stap voor stap ontleden:

Liefde als fundament:

Rohr stelt dat liefde de ziel is van het christelijk bestaan. Dat betekent: zonder liefde zijn alle andere deugden leeg, oppervlakkig of zelfs schadelijk. Liefde is niet zomaar een deugd onder vele, maar de bron waaruit alle echte deugdzaamheid voortkomt.

Wat gebeurt er zonder liefde?

Hij noemt acht voorbeelden van deugden die hun ware betekenis verliezen als ze niet door liefde worden gedragen:

 

Gerechtigheid Legalistisch—–Regels boven mensen; koud en rigide

Geloof Ideologisch—- Dogma zonder hart; blind volgen

Hoop   Zelfgericht——Alleen gericht op eigen welzijn

Vergeving – Zelfvernedering——Jezelf wegcijferen zonder heling

Standvastigheid——- Roekeloosheid———-Onbezonnen volharding zonder compassie

Vrijgevigheid – Verkwisting—–Geven zonder wijsheid of verbinding

Zorg –   Plichtmatig—- Mechanisch zorgen, zonder echte betrokkenheid

Trouw Dienstbaarheid———Volgen uit verplichting, niet uit liefde

 

De kernboodschap:

Rohr zegt: “Geen enkele deugd is werkelijk een deugd tenzij ze doordrenkt is van liefde.” Dat betekent dat het niet genoeg is om ‘goed’ te handelen volgens normen of regels. Echte goedheid komt voort uit een innerlijke houding van liefde, mededogen en verbondenheid.

Waarom is dit relevant?

In een wereld waar religie soms verwordt tot regels, structuren en ideologieën, herinnert Rohr ons eraan dat het hart van het geloof niet in dogma ligt, maar in liefdevolle relaties — met God, met anderen, en met onszelf.

+++++++++++

Deugden toepassen in je leven begint niet bij perfectie, maar bij intentie — en vooral bij liefde,  zoals Richard Rohr zo krachtig benadrukt.

Hier zijn enkele manieren waarop je deze deugden liefdevol kunt integreren in je dagelijks leven:

1. Gerechtigheid met liefde → Compassievolle rechtvaardigheid. Sta op voor wat juist is, maar doe het met begrip voor de mens achter de situatie. Bijvoorbeeld: als iemand een fout maakt, zoek naar herstel in plaats van straf.

2. Geloof met liefde → Vertrouwen met open hart. Laat je geloof niet alleen een overtuiging zijn, maar een bron van verbinding. Bid of mediteer niet alleen om te ‘doen wat hoort’, maar om echt contact te maken met het goddelijke.

3. Hoop met liefde → Hoop voor anderen én jezelf.  Koester hoop die niet alleen jouw toekomst dient, maar ook die van je gemeenschap. Bemoedig iemand die het moeilijk heeft — jouw hoop kan hun licht zijn.

4. Vergeving met liefde → Helende vergevingVergeef niet uit plicht, maar uit verlangen naar innerlijke vrede en verzoening.Vergeef jezelf ook — liefde begint van binnen.

5.Standvastigheid met liefde → Moed met zorg. Wees trouw aan je waarden, maar wees ook bereid om te luisteren en te leren. Standvastigheid betekent niet koppigheid, maar trouw met een open hart

6. Vrijgevigheid met liefde → Geven met betekenis. Geef niet om indruk te maken, maar om echt iets te betekenen voor de ander. Soms is tijd of aandacht waardevoller dan geld.

7.Zorg met liefde → Aandachtige aanwezigheid. Zorg voor anderen niet omdat het ‘moet’, maar omdat je hun waarde ziet. Luister écht, zonder oordeel — dat is vaak de grootste vorm van zorg.

8.Trouw met liefde → Verbonden loyaliteitWees trouw aan mensen en idealen, niet uit verplichting, maar uit liefdevolle keuze.Trouw betekent: ik kies jou, telkens opnieuw, met mijn hart erbij.

++++++++++

Wie is Richard Rohr ?

Richard Rohr is een Amerikaanse franciscaanse priester,  theoloog en spiritueel schrijver die wereldwijd bekend staat om zijn werk rond christelijke mystiek, contemplatie en innerlijke  transformatie.

Korte biografie:

Geboren: 20 maart 1943 in Topeka, Kansas. Orde: Lid van de Franciscanen (O.F.M.)Priesterwijding: 1970.

Bekend om: Zijn boeken, retraites en meditaties over spiritualiteit, het ego, het ware zelf en de universele Christus

 Wat maakt hem bijzonder?

Rohr richt zich op wat hij noemt “alternatieve orthodoxie”: een geloof dat minder draait om dogma en meer om praktijk, liefde en innerlijke ervaring. Hij benadrukt dat spiritualiteit niet alleen gaat over geloven, maar over leven vanuit verbondenheid met het goddelijk— in jezelf, in anderen, en in de wereld.

Center for Action and Contemplation:

In 1987 richtte hij het Center for Action and Contemplation op in Albuquerque, New Mexico.

Dar combineert hij sociale betrokkenheid (action) met innerlijke verdieping (contemplation), en biedt hij retraites, cursussen en dagelijkse meditaties aan.

Bekende boeken:

The Universal Christ

Falling Upward

Everything Belongs

The Naked Now

Rohr heeft veel mensen geholpen om hun geloof opnieuw te ontdekken — niet als een set regels, maar als een pad van liefde, bewustzijn en groei.

************

 

Je hoeft niet precies te weten wat er gebeurt, of exact waar het allemaal naartoe gaat.

Wat je nodig hebt, is het herkennen van de mogelijkheden en uitdagingen die het huidige moment biedt,

en deze omarmen met moed, geloof en hoop.”

—Thomas Merton

++++++++++++

Wat een prachtige en troostrijke gedachte van Thomas Merton . Dit citaat nodigt uit tot een houding van vertrouwen en openheid in het leven, zelfs wanneer de weg onduidelijk is.

Hier is wat uitleg bij de verschillende lagen van zijn boodschap:

Geen controle, wel vertrouwen:

Merton zegt eigenlijk: je hoeft het grote plaatje niet te kennen. Je hoeft niet te weten waar alles naartoe leidt. Dat is bevrijdend, want het haalt de druk weg om alles te begrijpen of te beheersen. In plaats daarvan moedigt hij aan om te leven met vertrouwen in het proces.

Focus op het nu:

Het “huidige moment” is volgens Merton de plek waar het leven zich werkelijk afspeelt. Daar bevinden zich zowel kansen als obstakels. Door aandachtig te zijn voor wat zich nú aandient, kun je groeien en handelen met wijsheid.

Moed, geloof en hoop:

jDeze drie begrippen zijn als innerlijke krachten: Moed: om het onbekende te betreden, ondanks angst. Geloof: in iets groters dan jezelf, of in het goede dat zich kan ontvouwen. Hoop: als levenskracht die je vooruit helpt, zelfs als het uitzicht troebel is.

Een spirituele houding:

Merton was een trappistenmonnik en mysticus, en zijn woorden zijn doordrenkt met contemplatieve spiritualiteit.

Hij gelooft dat het leven niet draait om controle, maar om overgave aan het moment en het vertrouwen dat je geleid wordt —ook als je het niet begrijpt.

************

 

 

“Laat de rechtvaardigen zich verheugen, want hun rechtvaardiger is geboren.

 Laat de zieken en zwakken zich verheugen, want hun redder is geboren.

 Laat de gevangenen zich verheugen, want hun Verlosser is geboren.”

St.Augustinus

+++++++++++++

Het is een krachtige en troostrijke boodschap die de geboorte van Christus viert als een moment van hoop voor iedereen —rechtvaardigen, zieken, en gevangenen.

 De tekst van St. Augustinus is rijk aan symboliek en spirituele diepgang.

Laten we het samen ontleden:

“Laat de rechtvaardigen zich verheugen, want hun rechtvaardiger is geboren. Laat de zieken en zwakken zich verheugen, want hun redder is geboren. Laat de gevangenen zich verheugen, want hun Verlosser is geboren.”

Centrale betekenis:

Deze woorden vieren de geboorte van Jezus Christus als een universeel moment van hoop en bevrijding. Augustinus spreekt verschillende groepen mensen aan—rechtvaardigen, zieken, gevangenen—om te benadrukken dat Christus voor iedereen gekomen is, ongeacht hun situatie.

Uitleg per zin:

“Laat de rechtvaardigen zich verheugen, want hun rechtvaardiger is geboren.” → Mensen die streven naar rechtvaardigheid mogen zich verheugen, want Jezus is gekomen om hun streven te vervullen en te bevestigen. Hij is de ultieme bron van gerechtigheid.

“Laat de zieken en zwakken zich verheugen, want hun redder is geboren.” → Zij die lijden, fysiek of geestelijk, krijgen hoop: Christus is gekomen om te genezen, te troosten en te redden. Dit verwijst naar zijn rol als genezer en barmhartige.

“Laat de gevangenen zich verheugen, want hun Verlosser is geboren.” → Dit kan letterlijk slaan op mensen in gevangenschap, maar ook symbolisch op hen die gevangen zitten in zonde, angst of wanhoop. Jezus’ komst betekent bevrijding en verlossing.

Spirituele context:

Augustinus benadrukt dat de geboorte van Christus niet alleen een historisch feit is, maar een spirituele gebeurtenis die ieder mens persoonlijk raakt.

Het is een uitnodiging tot vreugde, omdat God zich verbindt met de mens in zijn meest kwetsbare toestand.

Waarom dit zo krachtig is:

Wat deze tekst zo bijzonder maakt, is dat het niet alleen troost biedt aan wie al goed leeft, maar juist ook aan wie worstelt, lijdt of vastzit. Het is een boodschap van inclusie, hoop en liefde—een kernwaarde in de augustijnse spiritualiteit.

++++++++

De tekst van St. Augustinus over de geboorte van Christus past naadloos in zijn bredere filosofie, die draait om liefde, innerlijke transformatie, gemeenschap en de zoektocht naar het ware geluk.

 Laten we dat even uitvouwen:

Liefde als fundament:

Augustinus beschouwde liefde als het hart van alle menselijke en goddelijke relaties.

Volgens hem:

God is liefde, en alleen door liefde kunnen we ons met God verenigen.

De hele Bijbel kan volgens hem worden samengevat in twee geboden: liefde tot God en liefde tot de naaste. Liefde is niet zomaar een emotie, maar een goddelijke gave die ons in staat stelt om anderen te beminnen zoals God ons bemint.

De tekst over Christus’ geboorte weerspiegelt dit: Jezus komt als rechtvaardiger, redder en verlosser, uit pure liefde voor de mensheid—voor de rechtvaardigen én de gebroken.

Innerlijkheid en transformatie:

Augustinus geloofde dat ware verandering begint van binnenuit: de mens moet zichzelf leren kennen in relatie tot God.

Christus’ komst is niet alleen een historisch feit, maar een innerlijke gebeurtenis: een uitnodiging om ons hart te openen voor genezing, bevrijding en gerechtigheid.

De oproep aan zieken, gevangenen en rechtvaardigen om zich te verheugen, is dus een oproep tot innerlijke vreugde en bekering.

Gemeenschap en solidariteit:

Augustinus zag de gemeenschap als de plek waar God gevonden wordt: Liefde voor de naaste is de concrete uitdrukking van liefde voor God.

Christus identificeert zich met de armen, zieken en gevangenen—zoals blijkt uit Augustinus’ interpretatie van Matteüs 25:

“Wat je deed voor de minsten, deed je voor Mij.”

De tekst over Christus’ geboorte benadrukt dat iedereen—ongeacht status of situatie —deel heeft aan deze goddelijke liefde. Het is een boodschap van inclusie en solidariteit.

De Totale Christus:

Augustinus sprak over de “Totale Christus”: Christus als hoofd, en de mensheid als zijn lichaam.

De geboorte van Christus is het begin van die vereniging. Door zijn komst wordt God niet alleen onze redder, maar ook onze broeder.

De tekst is dus niet zomaar een kerstboodschap—het is een samenvatting van Augustinus’ hele visie op menswording,

 liefde en verlossing.

 

*************

“Omdat zij van Mij houdt,” zegt de HEER, “zal Ik haar bevrijden.

 Ik zal haar beschermen, want zij kent Mijn naam.  Zij zal Mij aanroepen en Ik zal antwoorden.

In de nood zal Ik bij haar zijn, Ik zal haar redden en haar eer geven.

Met een lang leven zal Ik haar verzadigen en haar Mijn heil doen zien.”

Psalm 91

++++++++

Psalm 91 is een van de meest geliefde en troostrijke psalmen in de Bijbel.

 Hier zijn enkele belangrijke contexten waarin deze psalm wordt begrepen en toegepast:

Historische Context: Toegeschreven aan Mozes of David:Hoewel de auteur onbekend is, wordt Psalm 91 soms aan Mozes toegeschreven vanwege de thematische overeenkomsten met Psalm 90, of aan David vanwege de stijl en inhoud.

Geschreven in tijden van gevaar:

De psalm lijkt te zijn ontstaan in een periode waarin het volk Israël te maken had met externe bedreigingen en interne onzekerheid. Het bood hoop en vertrouwen op goddelijke bescherming.

Thema’s en Betekenis:

God als toevlucht en vesting: De psalm benadrukt dat wie vertrouwt op God, veilig is onder Zijn bescherming. Beelden als “schuilplaats”, “schaduw van de Almachtige” en “schild” roepen een gevoel van veiligheid op.

Overwinning op angst:

Psalm 91 erkent de realiteit van angst, ziekte en gevaar, maar stelt daartegenover de constante aanwezigheid en bescherming van God. Het moedigt aan om niet bang te zijn, zelfs in het aangezicht van rampen.

Engelen als beschermers:

 Een bijzonder element is de belofte dat God engelen zal sturen om gelovigen te beschermen op hun levenspad.

Toepassing in het dagelijks leven:

Troost in moeilijke tijden: Psalm 91 wordt vaak gelezen of gebeden tijdens ziekte, oorlog, natuurrampen of persoonlijke crises.

 Het biedt spirituele rust en vertrouwen.

Liturgisch gebruik:

In joodse en christelijke tradities wordt deze psalm vaak gereciteerd in gebeden, kerkdiensten en zelfs als onderdeel van avondgebeden vanwege de verwijzing naar bescherming in de nacht

****************

Psalm 91 blijft ook vandaag de dag bijzonder relevant en wordt in allerlei hedendaagse contexten toegepast.

Hier zijn enkele belangrijke toepassingen:

1. Troost bij ziekte en lijden:

Tijdens pandemieën (zoals COVID-19) werd Psalm 91 vaak aangehaald als bron van hoop en bescherming.

Mensen bidden deze psalm voor genezing, kracht en rust in tijden van fysieke of mentale ziekte.

2. Bescherming in gevaarlijke situaties:

Militairen en hulpverleners gebruiken Psalm 91 als gebed voor veiligheid tijdens missies of rampen.

Sommigen dragen versregels op een kaartje of in een medaillon als persoonlijke bescherming.

3. Persoonlijke geloofsverdieping:

De psalm wordt gebruikt in dagelijkse stille tijd of meditatie om het vertrouwen in God te versterken.

Vers 1 (“Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten…”) wordt vaak gezien als een uitnodiging tot diepere relatie met God.

4. Geestelijke veiligheid in huis:

Psalm 91 wordt soms uitgesproken of opgehangen in huizen als een gebed voor vrede en bescherming tegen kwaad.

In gezinnen wordt het gebruikt als avondgebed, vooral voor kinderen.

5. Christelijke interpretatie:

Jezus als vervulling

In het Nieuwe Testament wordt Psalm 91 geciteerd bij de verzoeking van Jezus in de woestijn (Matteüs 4:5–6),

 wat laat zien dat deze psalm ook op Hem van toepassing is.

Jezus wordt gezien als degene die volmaakt vertrouwt op God, en gelovigen worden uitgenodigd Hem daarin te volgen.

6. Reflectie op geloof en realiteit:

Sommige mensen worstelen met de letterlijke beloften (“Geen plaag zal je tent treffen”) en zoeken naar een spirituele interpretatie: dat God nabij is, zelfs als het leven moeilijk is.

“Jezus brandt van liefde voor ons…

kijk naar Zijn aanbiddelijk gezicht!…

 Kijk naar Zijn levenloze en neergeslagen ogen!

Kijk naar Zijn wonden…

Kijk naar Jezus in Zijn gezicht…

Daar zal je zien hoeveel Hij van ons houdt.”

 

— Heilige Thérèse van het Kind Jezus van het Heilig Aanschijn

 

++++++++

Achtergrond van het citaat van Heilige Thérèse van het Kind Jezus van het Heilig Aanschijn:

Achtergrond van het citaat:

Het citaat — “Jezus brandt van liefde voor ons… kijk naar Zijn aanbiddelijk gezicht!” — komt voort uit de diepe spirituele devotie van Thérèse tot het Heilig Aanschijn van Jezus.

Wie was Thérèse?

Thérèse van Lisieux (1873–1897) was een Franse karmelietes die bekendstaat om haar “kleine weg”: een levenshouding van eenvoud, nederigheid en vertrouwen op Gods liefde.

Ze voegde “van het Heilig Aanschijn” toe aan haar kloosternaam, wat haar bijzondere toewijding aan het lijden van Christus weerspiegelt.

Devotie tot het Heilig Aanschijn:

Deze devotie richt zich op het aanschouwen van Jezus’ gezicht tijdens Zijn lijden — als bron van troost, liefde en medeleven.

Thérèse geloofde dat door te kijken naar Jezus’ gezicht, vooral in Zijn lijden, men Zijn liefde voor de mensheid kon begrijpen.

Het citaat komt waarschijnlijk uit haar brieven of autobiografische geschriften, waarin ze vaak mediteerde over Jezus’ wonden en ogen als uitdrukking van Zijn goddelijke liefde.

Spirituele betekenis:

“Brandt van liefde” verwijst naar de vurige, opofferende liefde van Christus.

Door te zeggen “kijk naar Zijn gezicht”, nodigt Thérèse ons uit tot een intieme relatie met Jezus — een die doordrenkt is van mededogen en vertrouwen.

Haar spiritualiteit leert dat er schoonheid en liefde schuilen in het lijden, en dat het aanschouwen van Jezus’ gezicht de ziel kan omvormen.

++++++++++++++++++

 

Thérèse van Lisieux, ook bekend als Thérèse van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn, is een van de meest geliefde heiligen binnen de katholieke traditie.

Haar leven was kort, maar haar invloed is enorm.

Levensloop:

Geboren: 2 januari 1873 in Alençon, Frankrijk

Overleden: 30 september 1897 in Lisieux, op slechts 24-jarige leeftijd

Kloosternaam: Zuster Thérèse van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn

Orde: Ongeschoeide Karmelietessen in Lisieux

Heiligverklaring: 1925 door paus Pius XI

Kerklerares: Benoemd in 1997 door paus Johannes Paulus II

Spiritualiteit: De “Kleine Weg”:

Thérèse ontwikkelde een unieke vorm van spiritualiteit die ze de “kleine weg” noemde. In plaats van grootse daden of mystieke ervaringen,

geloofde ze dat heiligheid te vinden is in kleine, liefdevolle handelingen, uitgevoerd met vertrouwen en nederigheid.

“Ik wil een kleine heilige zijn, door alles met liefde te doen.”

Ze leerde dat zelfs de eenvoudigste taken — een glimlach, een gebed, een offer — waardevol zijn als ze met liefde worden gedaan.

 Deze benadering maakte spiritualiteit toegankelijk voor iedereen.

Lijden en geloof

Thérèse leed aan tuberculose, en haar laatste jaren waren getekend door fysieke pijn en spirituele beproevingen.

Ze ervoer een “donkere nacht van het geloof”, waarin ze twijfels en innerlijke leegte voelde.

Toch bleef ze vertrouwen op Gods liefde, wat haar tot een voorbeeld van volharding en geloof maakte.

Histoire d’une âme

Op verzoek van haar overste schreef ze haar autobiografie: “Histoire d’une âme” (Geschiedenis van een ziel)

Dit boek is een spirituele klassieker geworden en heeft miljoenen mensen geraakt met haar eenvoud, diepgang en liefde voor Jezus.

Patronages

Thérèse is patrones van:

Missionarissen en het missiewerk

Frankrijk en Rusland

Mensen die worstelen met geloofstwijfel

+++++++

https://nl.wikipedia.org/wiki/Theresia_van_Lisieux

https://www.winkel-van-lourdes.com/blog/271-geschiedenis-van-de-heilige-therese-van-lisieux-een-van-de-populairste-heiligen-in-de-moderne-geschiedenis-van-de-kerk.html

https://kro-ncrv.nl/katholiek/encyclopedie/t/teresia-van-lisieux

 

***********

 

 

Dit is het kenmerk van het christendom: hoezeer een mens ook zwoegt, en hoeveel rechtvaardige daden hij ook verricht, om te voelen dat hij niets heeft gedaan, en bij het vasten te zeggen: ‘Dit is geen vasten,’ en bij het bidden: ‘Dit is geen gebed,’ en bij volharding in gebed: ‘Ik heb geen volharding getoond’; ik ben nog maar net begonnen met oefenen en pijn lijden; en zelfs als hij rechtvaardig is voor God, moet hij zeggen: ‘Ik ben niet rechtvaardig, ik heb nog niet geoefend in pijn lijden, maar ik begin elke dag opnieuw.’ Hij moet elke dag de hoop en de vreugde hebben en de verwachting van het komende koninkrijk en de verlossing, en zeggen: ‘Als ik vandaag niet verlost ben, dan zal ik het morgen zijn.’

Macarius van Egypte

+++++++++++++++++

De tekst van Macarius van Egypte komt voort uit de spirituele traditie van de woestijnvaders—vroege christelijke monniken  die zich in de 4e eeuw terugtrokken in de Egyptische woestijn om een leven van gebed, ascese en innerlijke zuivering te leiden.  Macarius was een van de meest invloedrijke figuren binnen deze beweging.

Historische en spirituele context:

Macarius van Egypte (ca. 300–390) leefde als kluizenaar in Scetis, een woestijngebied dat uitgroeide tot een centrum van christelijke monastiek.

Hij werd gevormd door de heilige Antonius van Egypte, de grondlegger van het monnikendom, en stond bekend om zijn nederigheid, wijsheid en spirituele onderscheidingsvermogen.

Zijn uitspraken zijn bewaard gebleven in de Apophthegmata Patrum (Uitspraken van de Woestijnvaders), een verzameling korte spirituele lessen en anekdotes.

Betekenis van het citaat:

De tekst benadrukt een fundamenteel principe van christelijke spiritualiteit: nederigheid en voortdurende innerlijke vernieuwing.

Volgens Macarius is het ware christendom niet het afvinken van religieuze prestaties, maar het besef dat men altijd opnieuw moet beginnen:

Zelfs bij gebed, vasten of gerechtigheid moet men zichzelf niet als ‘klaar’ beschouwen.

De houding van een gelovige is er een van innerlijke armoede, waarin men erkent dat men nog maar net begonnen is. Er klinkt ook hoop in door: elke dag is een nieuwe kans op verlossing en groei.

Deze visie staat haaks op religieuze zelfgenoegzaamheid. Het is een uitnodiging tot spirituele nederigheid, waarin men zich openstelt voor Gods genade, elke dag opnieuw. Hij benadrukt dat ware christendom niet draait om uiterlijke vroomheid of prestaties, maar om voortdurende innerlijke verandering en afhankelijkheid van Gods genade.

Thema’s uit het citaat:

Geestelijke nederigheid:

Zelfs wie rechtvaardig leeft, moet zichzelf niet als rechtvaardig beschouwen, maar nederig blijven en beseffen dat hij Gods genade nodig heeft.

Volharding en dagelijkse vernieuwing:

De geestelijke weg vereist dat men elke dag opnieuw begint, met hoop en verwachting.

Innerlijke transformatie boven uiterlijke daden:

Daden zoals vasten, bidden en werken zijn niet voldoende zonder echte innerlijke verandering.

Hoop op verlossing:

 De gelovige leeft met de hoop op goddelijke verlossing en transformatie, altijd vooruitkijkend naar wat God zal doen.

Reflectievraag:

Hoe daagt deze visie jouw eigen begrip van geestelijke groei of religieuze praktijk uit, of bevestigt het juist?

Dit citaat van Macarius van Egypte biedt een diep nederige en introspectieve kijk op christelijke spiritualiteit.

 Hij benadrukt dat ware christendom niet draait om uiterlijke vroomheid of prestaties, maar om voortdurende innerlijke verandering en afhankelijkheid van Gods genade

https://nl.wikipedia.org/wiki/Macarius_van_Egypte

***************

“Ik ben niet van plan om inactief te blijven in de hemel. Ik wil werken voor de Kerk en voor zielen. Ik heb dit aan God gevraagd en ik ben ervan overtuigd dat Hij mijn verzoek zal verhoren. Ik zal mijn hemel doorbrengen door goed te doen op aarde. Dit is niet onmogelijk, want de engelen, die altijd genieten van de zalige aanschouwing, waken over ons. Nee, ik kan niet rusten tot het einde van de wereld.”

— St. Thérèse van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn

++++++

De tekst die je deelde is afkomstig van St. Thérèse van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn, ook bekend als Thérèse van Lisieux of “de Kleine Theresia”. Ze was een Franse karmelietes die leefde van 1873 tot 1897 en wordt beschouwd als een van de grootste heiligen van de katholieke kerk.

 Achtergrond van de tekst: Deze passage weerspiegelt haar diepgewortelde spiritualiteit en haar overtuiging dat haar missie niet zou eindigen met haar dood: “Ik zal mijn hemel doorbrengen door goed te doen op aarde” is een beroemde uitspraak van haar, waarin ze uitdrukt dat ze na haar dood actief zou blijven in het helpen van zielen.

Ze geloofde dat liefde en kleine dagelijkse daden, gedaan met vertrouwen en overgave aan God, de weg naar heiligheid zijn. Dit staat bekend als haar “Kleine Weg” (La Petite Voie).

Haar spiritualiteit benadrukt eenvoud, nederigheid en een kinderlijke overgave aan God, en ze inspireerde miljoenen mensen wereldwijd met haar autobiografie Histoire d’une âme (Geschiedenis van een ziel)2.

 Haar nalatenschap:

Thérèse voorspelde: “Na mijn dood zal ik rozen laten regenen”, wat symbool staat voor haar voortdurende tussenkomst en gebeden voor mensen op aarde.

Ze werd heilig verklaard in 1925 en is patrones van missionarissen, ondanks dat ze haar klooster nooit verliet.

Haar feestdag is op 1 oktober, en haar heiligdom in Lisieux is een belangrijke bedevaartplaats geworden.

Wil je ook iets lezen uit haar autobiografie of een gebed dat ze schreef?

De Kleine Weg (La Petite Voie) van Thérèse van Lisieux is een spiritueel pad dat draait om eenvoud, vertrouwen en liefde. Het is haar unieke benadering van heiligheid, die ze ontwikkelde vanuit haar eigen ervaring van kwetsbaarheid en nederigheid.

 Wat houdt de Kleine Weg in?

Eenvoudige daden van liefde: Thérèse geloofde dat je geen grootse heldendaden hoeft te verrichten om heilig te worden. Zelfs een glimlach, een vriendelijk woord of een kleine daad van geduld kan een offer aan God zijn.

Volledig vertrouwen op Gods genade: In plaats van te steunen op eigen kracht, gaf ze zich volledig over aan Gods barmhartigheid. Ze zag zichzelf als klein en zwak, en juist daarin vond ze haar kracht.

Heiligheid is voor iedereen bereikbaar: Haar weg maakt spiritualiteit toegankelijk voor gewone mensen. Je hoeft geen mysticus of martelaar te zijn—je hoeft alleen maar lief te hebben en je over te geven aan God.

Een “lift” naar God: Thérèse beschreef haar weg als een lift naar de hemel. In plaats van moeizaam te klimmen, liet ze zich optillen door Gods liefde.

Waarom is deze weg zo bijzonder?

Ze doorbrak het idee dat heiligheid alleen voor uitzonderlijke mensen is. Haar spiritualiteit is diep geworteld in nederigheid en vertrouwen. Ze inspireert mensen om in hun dagelijkse leven liefdevol en bewust te leven, zelfs in de kleinste dingen.

 Hier zijn enkele praktische manieren om de Kleine Weg van Thérèse van Lisieux in je dagelijks leven toe te passen:

 1. Doe kleine daden met grote liefde:

Geef een glimlach aan iemand die het nodig heeft. Luister aandachtig naar iemand zonder te oordelen. Help iemand zonder erkenning te verwachten “Een klein gebaar, gedaan met liefde, is in Gods ogen groot.”

 2. Vertrouw op Gods genade:

Bid eenvoudig en oprecht, zelfs als je geen woorden hebt. Geef je zorgen en fouten over aan God, zonder jezelf te veroordelen.  Herinner jezelf eraan dat je niet perfect hoeft te zijn om geliefd te zijn.

 3. Wees nederig in je relaties:

Vraag vergeving als je iemand hebt gekwetst. Wees dankbaar voor kleine dingen. Laat anderen voorgaan, ook als het ongemakkelijk is.

 4. Zie het gewone als heilig:

Maak van je dagelijkse taken een gebed: afwassen, werken, zorgen voor anderen. Zie in elk moment een kans om liefde te geven.  Leef met aandacht en verwondering, zelfs in routine.

 5. Laat je optillen door God:

Thérèse noemde haar weg een “lift naar God.” In plaats van zelf te klimmen, liet ze zich dragen door Gods liefde. God kijkt niet naar de grootte van onze daden, maar naar de liefde waarmee ze gedaan worden.” Deze weg is eenvoudig, maar diepgaand. Ze nodigt je uit om elke dag te leven met liefde, vertrouwen en overgave.

***************