
Gebed van St. Franciscus van Assisi:
Heer,
maak mij een instrument van Uw vrede.
Waar haat is,
laat mij liefde zaaien.
Waar er letsel is,
vergeving,
Waar er twijfel is, geloof;
Waar er wanhoop is, hoop;
Waar er duisternis is, licht;
Waar er verdriet is, vreugde.
Het gebed van St. Franciscus van Assisi is een oproep tot innerlijke transformatie en dienstbaarheid. Het draait om het verlangen om een instrument van vrede te zijn in een wereld vol conflict, verdriet en verdeeldheid.
Diepere betekenis van het gebed:
Actieve liefde en vergeving: Het gebed vraagt niet om vrede als een passieve toestand, maar om actief liefde te brengen waar haat is, vergeving waar wrok leeft.
Geloof en hoop verspreiden:
Het roept op om geloof te brengen aan wie twijfelt, en hoop aan wie wanhoopt—een uitnodiging om licht te zijn in duistere tijden.
Zelfverloochening:
Franciscus benadrukt dat het niet gaat om zelf troost, begrip of liefde te ontvangen, maar juist om die aan anderen te geven.
Spirituele paradoxen:
Door te geven, ontvang je. Door te vergeven, word je vergeven. Door te sterven, verrijs je tot eeuwig leven. Deze paradoxen weerspiegelen christelijke kernwaarden.
Historische en spirituele context:
Hoewel het gebed vaak aan Franciscus wordt toegeschreven, is het pas in 1912 voor het eerst gepubliceerd in een Frans spiritueel tijdschrift. Toch belichaamt het perfect de geest van Franciscus: nederigheid, eenvoud en toewijding aan vrede.
—————
