“In vriendschap… denken we dat we onze leeftijdsgenoten hebben gekozen. In werkelijkheid zouden een paar jaar verschil in geboortedata, een paar kilometer afstand tussen bepaalde huizen, de keuze voor de ene universiteit in plaats van een andere… het toeval van een onderwerp dat wel of niet wordt aangesneden bij een eerste ontmoeting – elk van deze toevalligheden had ons uit elkaar kunnen houden. Maar voor een christen zijn er, strikt genomen, geen toevalligheden. Een geheime ceremoniemeester is aan het werk geweest. Christus, die tegen de discipelen zei: ‘Gij hebt Mij niet uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren’, kan werkelijk tegen elke groep christelijke vrienden zeggen: ‘Gij hebt elkaar niet uitverkoren, maar Ik heb u voor elkaar uitverkoren.’De vriendschapis geen beloning voor ons onderscheidingsvermogen en goede smaak in het vinden van elkaar. Het is het instrument waarmee God aan ieder van ons de schoonheid van anderen onthult.”
— C.S. Lewis, The Four Loves
Vriendschap lijkt een keuze, maar is volgens C.S. Lewis een goddelijke gave. De omstandigheden die mensen tot vrienden maken — geboortejaar, woonplaats, studie — zijn ogenschijnlijk toeval. Maar voor een christen is het Christus die mensen samenbrengt. Vriendschap is dus geen prestatie van goede smaak, maar een middel waardoor God ons de schoonheid van anderen laat zien.
+++++++++++++
Deze tekst is een pareltje van christelijke reflectie en filosofische diepgang, geschreven in de geest van C.S. Lewis — en vermoedelijk zelfs een citaat uit zijn werk The Four Loves. Hier zijn enkele sterke punten én een paar suggesties voor nuance:
Theologisch geladen:
De verwijzing naar Jezus’ woorden “Gij hebt Mij niet uitverkoren…” legt een mooi verband tussen vriendschap en goddelijke roeping.
Stijlvol geformuleerd:
De tekst balanceert helderheid en diepgang — het lezen voelt als een contemplatieve reis.
Persoonlijke touch:
De nadruk op “toevalligheden” die in het geloofsperspectief geen toeval zijn, nodigt de lezer uit tot zelfreflectie.
Inspirerend slot:
Het beeld van vriendschap als een “instrument waarmee God schoonheid onthult” is bijzonder poëtisch en troostrijk.
Suggesties of overwegingen:
Herhaling:
Het eerste stuk is bijna woordelijk herhaald in de bewerkte samenvatting eronder.
Dat kan sterker als het samenvattende deel de toon wat verandert of aanvult.
Toeschrijving:
Als het echt uit The Four Loves komt, is het goed om de exacte bron en context kort te vermelden — dat voegt geloofwaardigheid toe.
Lezersbetrokkenheid:
Een korte vraag of overdenking aan het einde kan de lezer uitnodigen tot dialoog: bijv. “Welke vriendschap in jouw leven voelt aan als een goddelijke gave?”
Over het geheel genomen:
Dit is een tekst die uitnodigt tot verwondering en vertrouwen — een fijn gebalanceerd stukje geloofsdenken.
————
christelijkeinformatiebron 