“We kunnen een kind dat bang is voor het donker gemakkelijk vergeven; de echte tragedie van het leven is wanneer mannen bang zijn voor het licht.”
— Socrates
+++++++++++++++
“We kunnen een kind dat bang is voor het donker gemakkelijk vergeven; de echte tragedie van het leven is wanneer mannen bang zijn voor het licht.”
Wat bedoelt hij hier?
Het kind en het donker: Socrates begint met een beeld dat iedereen begrijpt—een kind dat bang is voor het donker. Dat is natuurlijk en begrijpelijk. Donker staat hier symbool voor het onbekende, onzekerheid en onwetendheid.
Volwassenen en het licht: Het tweede deel is de echte klap. Hier verwijst ‘licht’ naar kennis, waarheid, bewustwording. Wanneer volwassenen bang zijn voor ‘het licht’, zijn ze eigenlijk bang om geconfronteerd te worden met realiteit, om hun overtuigingen in vraag te stellen, of om dingen te leren die hun wereldbeeld kunnen veranderen.
Waarom is dat tragisch?
Volwassenen hebben de kracht en verantwoordelijkheid om te leren, te groeien en wijsheid na te streven. Als zij bewust wegkijken van de waarheid uit angst, houden ze zichzelf én anderen gevangen in onwetendheid.
Angst voor het licht kan leiden tot stagnatie, dogmatisme, en zelfs het onderdrukken van anderen die wél willen zoeken en leren.
In een bredere context Het citaat roept op tot moed en nieuwsgierigheid. In plaats van het comfortabel onwetende te omarmen, zouden we als volwassenen de confrontatie moeten aangaan met het onbekende, zelfs als dat ongemakkelijk is. Alleen dan kunnen we echt vooruitgang boeken—individueel én als samenleving.
—————-
christelijkeinformatiebron 