“Laat uw verlangen de visie van God zijn, uw angst het verlies van Hem, uw verdriet Zijn afwezigheid, en uw vreugde in datgene wat u naar Hem kan brengen; en uw leven zal in grote vrede zijn.”
~ St. Teresa van Ávila (Geestelijke Maxim #69)
++++++++++++
Dit citaat van St. Teresa van Ávila biedt een diepgaande leidraad voor spirituele groei. Hier zijn enkele inzichten over wat het betekent in spirituele praktijk:
Centraal Idee:
Volledige gerichtheid op God als bron van verlangen, angst, verdriet én vreugde.
St. Teresa nodigt uit om elk innerlijk gevoel — verlangen, angst, verdriet en vreugde — te heroriënteren naar God. Dat wil zeggen:
verlangen wordt een heilige honger naar Gods aanwezigheid.
Angst verandert in ontzag voor het verliezen van die verbondenheid.
Verdriet komt voort uit Zijn afwezigheid, niet uit wereldse zorgen.
Vreugde ontstaat door alles wat ons dichter bij Hem brengt.
Toepassing in Spiritueel Leven:
Contemplatie en gebed: Gebruik deze gevoelens als brandstof voor gebed, niet als afleiding.
Innerlijke rust: Door deze heroriëntatie ontstaat er een diepe vrede — een die onafhankelijk is van externe omstandigheden.
Heilig verlangen:
Spirituele beoefening draait niet alleen om discipline, maar ook om verlangen en liefde.
Een innerlijk kompas:
Dit citaat biedt een vorm van ‘innerlijke navigatie’. Als je je afvraagt of iets goed is voor je ziel, stel jezelf dan de vraag: brengt dit mij dichter bij God? Zo wordt je leven stap voor stap een pelgrimage naar innerlijke vrede.
De inzichten van St. Teresa van Ávila — zoals het heroriënteren van verlangen, angst, verdriet en vreugde naar God — vinden verrassend veel parallellen in andere spirituele tradities. Hier zijn een paar fascinerende vergelijkingen:
Boeddhisme (Theravāda & Zen)
Verlangen en lijden: Net als Teresa leert het boeddhisme dat verlangen de bron is van lijden. In plaats van verlangen naar God, richt men zich op het loslaten van verlangen om innerlijke vrede te bereiken.
Meditatie als pad: Waar Teresa contemplatief gebed gebruikt om tot God te naderen, gebruikt Zen meditatie (zazen) om tot satori (verlichting) te komen.
Mystieke eenwording: Beide tradities kennen een proces van innerlijke zuivering, verlichting en eenwording — in het christendom met God, in het boeddhisme met de leegte of het absolute.
Een vergelijkende studie tussen Teresa en Zen-meester Jiyu-Kennett toont aan dat beiden via subtiele energieën en innerlijke transformatie tot mystieke ervaringen komen.
Hindoeïsme (Advaita Vedanta):
God als innerlijke realiteit: Teresa’s idee dat God in het centrum van de ziel woont, lijkt sterk op het Vedantische concept van Atman als identiek aan Brahman — het goddelijke in onszelf.
Mystieke eenheid: Teresa’s “unio mystica” komt overeen met de ervaring van moksha, waarin men zich bevrijd weet van illusie en één wordt met het goddelijke.
Soefisme (Islamitische mystiek):
Liefde als spirituele motor: Net als Teresa beschouwen soefi’s liefde als het pad naar God. Denk aan Rumi’s poëzie: “Ik ben zo dronken van liefde dat ik niet weet wie ik ben.”
Verdriet en verlangen: Soefi’s zien verdriet als een teken van afstand tot God, en verlangen als een heilige hunkering — precies zoals Teresa het beschrijft.
Joodse mystiek (Kabbala):
Goddelijke nabijheid: De Kabbala leert dat God in alles aanwezig is, en dat spirituele beoefening draait om het herstellen van de verbinding met het goddelijke licht (Ein Sof).
Innerlijke transformatie: Net als Teresa’s “Innerlijke Burcht” kent de Kabbala een gelaagde benadering van spirituele groei, via de sefirot.[ De sefirot zijn de tien goddelijke eigenschappen of emanaties waarmee God zich volgens de Kabbala — de Joodse mystieke traditie — manifesteert en de wereld schept. Ze vormen samen de Levensboom (Etz Chaim), een spiritueel model dat de structuur van het universum én de menselijke ziel weerspiegelt.]
————
christelijkeinformatiebron 