“Augustinus : . Wie deze beproeving niet heeft ondergaan, is nog niet begonnen vooruit te gaan. En wie niet bereid is deze te ondergaan, heeft nog niet besloten zich te bekeren.”
— Sint Augustinus
++++++++++++
De tekst van Sint Augustinus gaat over het innerlijke proces van spirituele groei en bekering. Hier is een samenvatting van de betekenis:
Kernboodschap Zodra iemand begint zich geestelijk te vernieuwen — bijvoorbeeld door meer bewust te leven, oude gewoontes los te laten, of zich te verdiepen in geloof en innerlijke waarden — stuit hij al snel op weerstand van anderen. Mensen kunnen roddelen, bekritiseren of zelfs lasteren. Volgens Augustinus is dit juist een teken dat je op het pad van echte verandering zit.
Waarom dit belangrijk is Hij zegt eigenlijk: als je nog nooit zo’n beproeving hebt meegemaakt, dan ben je nog niet écht begonnen met je transformatie. En als je niet bereid bent die kritiek te verdragen, dan heb je het besluit tot bekering nog niet volledig genomen.
Diepere betekenis:
Spirituele groei vraagt moed en volharding.
Laster en kritiek kunnen een test zijn van je oprechtheid.
Bekering (in brede zin: een nieuwe levenshouding aannemen) is geen zacht pad, maar een bewuste keuze — met uitdagingen.
Wat bedoelt Augustinus met BEKERING?
Augustinus bedoelt met bekering niet zomaar een oppervlakkige verandering, maar een diepgaande innerlijke omslag van het hele leven en denken. Hier zijn wat nuances om dat beter te begrijpen:
Bekering als heroriëntatie van je hart Voor Augustinus is bekering het bewust afkeren van wereldse verlangens, zonden en ego, en het zoeken naar waarheid, goedheid en God. Het is geen momentopname, maar een doorlopend proces van innerlijke transformatie.
Terugkeer naar je oorsprong Volgens hem zijn mensen geneigd zich te verliezen in tijdelijke zaken. Bekering betekent terugkeren naar datgene wat eeuwig is — naar God, naar liefde, naar innerlijke vrede. Het is dus geen ‘straf’ of beperking, maar een herstel van wat je eigenlijk altijd al was bedoeld te zijn.
Erkenning van je fouten én verlangen naar het goede Augustinus was zelf lange tijd sceptisch en leefde volgens zijn eigen verlangens, tot hij zich ‘bekeerde’. Die bekering was een intense ervaring van erkenning, berouw en overgave. Voor hem was dat het begin van echte vrijheid.
————–
christelijkeinformatiebron 