

Wie de wil van God doet….
Ik overweeg dat wanneer ons geheugen gevuld is met het bloed van de gekruisigde Christus, ons verstand onweerstaanbaar wordt aangetrokken om daarnaar te kijken. Daar ontdekt het bloed dat vermengd is met het vuur van goddelijke liefde – een oneindige liefde – omdat het bloed werd vergoten en ons uit liefde werd gegeven. Dan volgt onze wil onmiddellijk ons verstand: zij begint lief te hebben en te verlangen naar wat het verstand gezien heeft. Onze wil richt zich met kracht en liefde op de liefde van Christus de Gekruisigde – de liefde die zij heeft ontdekt in het bloed.
Zo dompelen wij onszelf onder in dat bloed. Daarmee bedoel ik dat we onze eigen zondige wil tot de dood onderdompelen – de wil die zich vaak verzet tegen haar Schepper. We werpen alle eigenliefde af en kleden ons in Gods eeuwige wil, de wil die we juist hebben leren kennen en ervaren in het bloed. Want het bloed openbaart dat God niets anders wil dan dat wij geheiligd worden. Als God iets anders had gwild, zou Hij ons nooit het Woord – zijn eniggeboren Zoon – gegeven hebben.
We zien dus duidelijk dat alles wat God in dit leven toelaat, Hij toelaat met slechts dat ene doel. Alles wat bestaat, komt van God. Niets dat ons overkomt – of het nu moeilijkheden zijn, verzoekingen, pijn, leed, kwaadsprekerij of welk ander lijden dan ook – kan ons verstoren. Integendeel, we zijn tevreden en ontvangen het met eerbied, wetend dat het van God komt en ons gegeven is als een gunst – niet uit haat, maar uit liefde.
— Heilige Catharina van Siena
+++++++++++++
[De tekst van de heilige Catharina van Siena komt uit haar beroemde werk De Dialoog (ook wel Het Boek van de Goddelijke Leer genoemd), dat ze in 1377 dicteerde tijdens momenten van mystieke extase. In deze dialogen spreekt ze met God de Vader over thema’s als liefde, gehoorzaamheid, lijden, en de weg naar heiligheid.
Deze passage valt onder haar beschouwingen over de wil van God en de rol van het lijden in het heiligingsproces van de mens. Catharina benadrukt dat het bloed van Christus – symbool van zijn ultieme liefde en offer – ons verstand en onze wil moet doordringen. Door ons te verenigen met deze liefde, leren we onze eigen wil los te laten en ons volledig over te geven aan Gods plan, zelfs als dat gepaard gaat met pijn of beproeving2.
Deze mystieke theologie was bedoeld als geestelijke begeleiding voor zowel leken als geestelijken in een tijd van grote kerkelijke en maatschappelijke onrust. Catharina wilde mensen helpen om hun leven te richten op God, ondanks de chaos van hun tijd.]
https://www.ctsnet.edu/the-dialogue-of-st-catherine-of-siena/
——————-
