“Mijn Vader, ik leg mijn geest in Uw handen… Dat is het laatste gebed van onze Meester, van onze Geliefde… Moge het ook het onze zijn… En moge het niet alleen ons laatste gebed zijn, maar dat van elk moment…
Mijn Vader, ik leg mijzelf in Uw handen; mijn Vader, ik vertrouw mij aan U toe; mijn Vader, ik geef mij over aan U; mijn Vader, doe met mij wat U behaagt; wat U ook met mij doet, ik dank U; dank voor alles; ik ben tot alles bereid; ik aanvaard alles; ik dank U voor alles.
Als slechts Uw Wil in mij geschiedt, mijn God, als slechts Uw Wil wordt vervuld in al Uw schepselen, in al Uw kinderen, in allen die Uw hart liefheeft, dan wens ik niets anders, mijn God.
Ik geef mijn ziel in Uw handen; ik geef haar aan U, mijn God, met heel de liefde van mijn hart, omdat ik van U houd, en omdat het een behoefte van liefde is mij te geven, mij in Uw handen te leggen, zonder voorbehoud, met oneindig vertrouwen, want U bent mijn Vader…”
— Br. Charles de Foucauld
+++++++++++++++++
[Deze tekst is een diep spiritueel gebed dat toewijding, vertrouwen en volledige overgave aan God uitdrukt. Het is geschreven door broeder Charles de Foucauld, een Franse kluizenaar en mysticus die bekendstaat om zijn radicale eenvoud en navolging van Jezus.
Hier is de kern van de tekst:
“Mijn Vader, ik leg mijn geest in Uw handen…”: Dit is een echo van Jezus’ laatste woorden aan het kruis. Het is een uitdrukking van ultiem vertrouwen, zelfs in het gezicht van de dood.
Overgave en vertrouwen: De spreker geeft zichzelf volledig over aan God, zonder voorbehoud. Hij drukt dankbaarheid uit voor alles wat hem overkomt, goed of slecht, omdat het deel is van Gods wil.
Liefde als drijfveer: De herhaling van “omdat ik van U houd” en “ik geef mij over” onderstreept dat deze toewijding geen verplichting is, maar een daad van liefde en vertrouwen, gevoed door een intiem verlangen één te zijn met God.
Spirituele overgave als levenshouding: Niet alleen als laatste gebed, maar als een voortdurende houding door het leven heen – in vreugde én lijden.
Het is tegelijk nederig en krachtig: de wil om zich geheel toe te vertrouwen aan iets groters, zelfs wanneer men niet alles begrijpt. Het inspireert tot innerlijke vrede, zelfs middenin onzekerheid.
Wie was Charles de Foucauld ?
Hij werd geboren in 1858 in Straatsburg en verloor op jonge leeftijd beide ouders. Als jonge man leidde hij een losbandig leven vol luxe en plezier. Hij was militair, ontdekkingsreiziger en stond bekend om zijn intellect, maar ook om zijn rusteloosheid2.
Rond zijn dertigste maakte hij een radicale bekering door. Hij werd monnik bij de trappisten, maar verliet het klooster om Jezus nog radicaler na te volgen: als eenvoudige kluizenaar in Nazareth en later in de woestijn van Algerije. Daar leefde hij onder de Toearegs, een Berbervolk, en leerde hun taal en cultuur kennen. Hij wilde geen bekeringsijver tonen, maar een “universele broeder” zijn — iemand die leeft in liefdevolle nabijheid, zonder oordeel3.
In 1916 werd hij vermoord in Tamanrasset, Algerije, tijdens een periode van onrust. Pas na zijn dood kreeg zijn levenswijze navolging. Hij werd in 2005 zalig verklaard en in 2022 heilig verklaard door paus Franciscus.
Zijn leven is een getuigenis van hoe iemand, zelfs na een roerige jeugd, een diep spiritueel pad kan vinden — en hoe stilte, eenvoud en liefde een krachtige boodschap kunnen zijn. Als je wilt, kan ik ook iets vertellen over de mensen die vandaag in zijn voetsporen treden.]
—————-
christelijkeinformatiebron 