De broeders vroegen ook aan Abba Agathon: “Onder alle goede werken, welke deugd vereist de grootste inspanning?” Hij antwoordde: “Vergeef me, maar ik denk dat er geen arbeid groter is dan die van het gebed tot God. Want elke keer dat een man wil bidden, willen zijn vijanden, de demonen, hem verhinderen, want zij weten dat het alleen door hem van het gebed af te houden is dat zij zijn reis kunnen hinderen. Wat voor goed werk een man ook onderneemt, als hij volhardt, zal hij rust bereiken. Maar gebed is strijd tot de laatste adem.”
De broeders aan abba Agathon
++++++++++++++++++
[Deze tekst gaat over de kracht en moeilijkheid van gebed in het spirituele leven, vooral binnen de context van het christelijk monastieke leven.
Abba Agathon, een van de woestijnvaders (vroege christelijke monniken), benadrukt dat gebed de meest veeleisende deugd is van alle goede werken. Waarom? Omdat gebed een directe verbinding is met God—en juist daarom proberen demonische krachten iemand ervan af te houden. Het is niet zomaar iets wat je “even doet”; volgens hem is het een levenslange strijd die volharding en geestelijke alertheid vereist, tot aan je laatste adem.
Andere goede werken—zoals vasten, liefdadigheid, nederigheid—zijn waardevol, maar in vergelijking brengt gebed de grootste innerlijke weerstand met zich mee. Het is een spirituele strijd, en tegelijk de weg naar de diepste rust als je volhoudt.
Het is een diep spiritueel thema dat uitnodigt tot verstilling en reflectie. De woorden van Abba Agathon snijden inderdaad diep: gebed als strijd én vrede, als de plek waar hemel en aarde elkaar raken—maar ook waar innerlijke chaos kan opvlammen.
Het beeld van gebed als levenslange strijd is tegelijkertijd ontmoedigend en hoopgevend. Het herinnert eraan dat falen en afleiding er soms bij horen, maar dat juist de volharding—het telkens weer terugkeren—is wat telt. Net als de monniken in de woestijn, worden wij uitgenodigd om trouw te zijn, ook als het droog aanvoelt, als er weerstand is of stilte van Gods kant.
+++++++++++++
[Wie was abba Agathon?
Abba Agathon was een Egyptische christelijke monnik en een van de zogeheten Woestijnvaders uit de 4e eeuw. Hij leefde in Scetis, een kloostergemeenschap in de Egyptische woestijn, en stond bekend om zijn uitzonderlijke nederigheid, zachtmoedigheid en spirituele scherpzinnigheid.
Hij werd op jonge leeftijd opgeleid door Abba Poemen, die hem ondanks zijn jeugd al “Abba” (vader) noemde—aanduiding van groot respect. Agathon leefde later met andere monniken zoals Alexander en Zoilus, en trok zich uiteindelijk terug in de buurt van de Nijl.
Een van de bekendste verhalen over hem is dat hij drie jaar lang met een steen in zijn mond leefde om zichzelf te leren zwijgen en zijn tong te beheersen. Toen hij op zijn sterfbed lag, zei hij: “Tot dit moment heb ik mijn uiterste best gedaan om Gods geboden te onderhouden; maar ik ben een mens—hoe kan ik weten of mijn daden God welgevallig zijn?]
christelijkeinformatiebron 