“Wanneer hij tot niets wordt gebracht, de hoogste graad van nederigheid, zal de geestelijke vereniging tussen zijn ziel en God worden bewerkstelligd. De reis bestaat niet uit recreaties, ervaringen en geestelijke gevoelens, maar uit de levende, zintuiglijke en geestelijke, uiterlijke en innerlijke dood van het kruis.”
Heilige Johannes van het kruis.
Deze tekst komt voort uit een mystieke en spirituele traditie binnen het christendom, waarin het ultieme doel is om een diepe, innerlijke vereniging met God te bereiken. De nadruk ligt op volledige overgave en nederigheid, waarbij men zichzelf volledig loslaat — inclusief verlangens naar spirituele ervaringen of troost — om zich volledig te verenigen met Gods wil.
De passage verwijst naar een proces dat vaak wordt beschreven in de mystieke theologie, zoals bij Johannes van het Kruis of Teresa van Ávila. Het idee is dat de ziel pas echt één kan worden met God wanneer ze door een soort “innerlijke dood” is gegaan: het loslaten van het ego, van zintuiglijke verlangens, en zelfs van spirituele genoegens. Dit wordt vaak aangeduid als “de donkere nacht van de ziel” — een periode van geestelijke leegte of beproeving die uiteindelijk leidt tot een dieper, zuiverder contact met het goddelijke.
———————-
christelijkeinformatiebron 