
Als we de grootte van ons geloof beschouwen en als we de grootheid van de Zoon van God begrijpen, realiseren we ons dat we, in relatie tot Hem, slechts de zoom aanraken; we kunnen de top van Zijn kleed niet bereiken. Daarom, als we ook door Hem genezen willen worden, laten we dan, in geloof, de zoom van Christus aanraken. Hij is zich bewust van allen die Zijn kleren aanraken, die Hem aanraken terwijl Hij Zijn rug heeft gekeerd. Want God heeft geen ogen nodig om te zien; Hij heeft geen fysieke zintuigen, maar Hij heeft, in Zichzelf, de kennis van alle dingen. Gelukkig zijn dan degenen die in staat zijn om ten minste de randen van het Woord aan te raken: want wie kan het volledig grijpen?
— St. Ambrosius
+++++++++++++++
St. Ambrosius van Milaan, geboren rond 339 in Augusta Treverorum (het huidige Trier, Duitsland), was een invloedrijke kerkvader en bisschop in de vierde eeuw. Hij kwam uit een aristocratische Romeinse familie en genoot een klassieke opleiding in Rome, waar hij uitblonk in retorica en rechten2. Aanvankelijk was hij gouverneur van de Noord-Italiaanse provincies, maar in 374 werd hij onverwacht tot bisschop van Milaan gekozen—nog vóór zijn doop.
Ambrosius stond bekend om zijn krachtige verzet tegen het arianisme, een stroming die de goddelijkheid van Christus ontkende. Hij speelde een sleutelrol in het Concilie van Aquileia (381), dat deze leer veroordeelde. Zijn invloed reikte tot in de politiek: hij durfde zelfs keizer Theodosius I tot boetedoening te dwingen na het bloedbad van Thessaloniki1.
Naast zijn politieke en theologische impact was Ambrosius ook een begenadigd schrijver en prediker. Zijn preken en geschriften beïnvloedden onder meer Augustinus van Hippo, die zich mede dankzij Ambrosius tot het christendom bekeerde. Hij overleed in 397 en wordt vandaag vereerd als heilige en kerkleraar in meerdere christelijke tradities.
———————
