
“Er zijn weinig christelijke plichten die zo vaak en zo nadrukkelijk worden onderwezen in het Nieuwe Testament als die van vergeving. Het neemt een centrale plaats in binnen het Onze Vader. De enige belijdenis die we in dat gebed uitspreken, is dat we degenen vergeven ‘die tegen ons overtreden’. Het is een test voor onze eigen vergeving. Wie zijn naaste niet kan vergeven voor enkele kleine misstappen, heeft geen werkelijke ervaring van de vrije en volledige vergeving die Christus aanbiedt.
(Mattheüs 18:35; Efeziërs 4:32)
Daarnaast is vergeving een kenmerk van de inwoning van de Heilige Geest. Zijn aanwezigheid in iemands hart wordt altijd gekend door de vruchten die Hij voortbrengt, zowel actief als passief. Wie niet heeft geleerd veel te verdragen en te vergeven, toont daarmee dat hij niet geboren is uit de Geest.
(1 Johannes 3:14; Mattheüs 5:44-45)
– J.C. Ryle Expository Thoughts on the Gospels: Luke Volume 2 http://www.rylequotes.org
++++++++++++++
[De persoon die zijn buurman niet kan vergeven voor de paar kleine overtredingen die tegen hem zijn begaan, kan niets ervaren van die vrije en volledige vergeving die ons door Christus wordt aangeboden. (Mattheüs 18:35; Efeziërs 4:32)
Niet in de laatste plaats is het een van de belangrijkste kenmerken van de inwoning van de Heilige Geest. De aanwezigheid van de Geest in het hart kan altijd worden herkend aan de vruchten die Hij in het leven voortbrengt. Die vruchten zijn zowel actief als passief. Degene die niet heeft geleerd om te verdragen en te vergeven, om veel te accepteren en veel over het hoofd te zien, is niet geboren uit de Geest. (1 Johannes 3:14; Mattheüs 5:44, 45)”]
