Maand: april 2025

“Wat is perfectie in de liefde? Heb je vijanden zo lief dat je zou willen dat ze je broeders zouden worden …

 Want zo had Hij lief, Die aan het kruis hing en zei: ‘Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.’” (Lukas 23: 34). St. Augustinus van Hippo, Preken over I John, I.9.

St Augustinus

De grote kerkleraar Augustinus van Hippo heeft meer dan 30 jaar aan zijn verhandeling ‘De Trinitate’ [over de Heilige Drie-eenheid] gewerkt, waarin hij probeerde een begrijpelijke verklaring te bedenken voor het mysterie van de Drie-eenheid.

Hij liep op een dag langs de kust en dacht na over het mysterie van de Heilige Drie-eenheid en probeerde het te begrijpen toen hij een kleine jongen heen en weer zag rennen van het water naar een plek aan de kust. De jongen gebruikte een schelp om het water uit de oceaan te halen en in een klein gat in het zand te doen.

De bisschop van Hippo benaderde hem en vroeg: “Mijn jongen, wat doe je?”

“Ik probeer de hele zee in dit gat te krijgen,” antwoordde de jongen met een lieve glimlach.

“Maar dat is onmogelijk, mijn lieve kind, het gat kan niet al dat water bevatten”, zei Augustinus.

De jongen hield even op met zijn werk, stond op, keek de Heilige in de ogen en antwoordde: “Het is niet onmogelijker dan wat u probeert te doen: de onmetelijkheid van het mysterie van de Heilige Drie-eenheid begrijpen met uw kleine intelligentie.”

jDe Heilige was geboeid door zo’n scherpe reactie van dat kind, en keek even van hem af. Toen hij naar beneden keek om hem nog iets te vragen, was de jongen verdwenen.

Sommigen zeggen dat het een engel was die door God werd gezonden om Augustinus een lesje te leren over trots in het leren. Anderen bevestigen dat het het Christuskind Zelf was dat aan de Heilige verscheen om hem te herinneren aan de grenzen van het menselijk begrip voor de grote mysteries van ons Geloof.

“Want de zielen van de vrome doden worden niet gescheiden van de Kerk, die nu al het Koninkrijk van Christus is. Anders zou er geen herinnering aan hen zijn op het altaar van God in de deelname aan het Lichaam van Christus, en het zou geen enkel nut hebben om naar de Doop te rennen… of naar de verzoening, als iemand door berouw of slecht geweten van zijn Lichaam kan worden gescheiden.”

Augustinus ‘Stad van God’

“Want wie de letter volgt, neemt figuurlijke woorden alsof het eigenlijke woorden zijn, en zet wat door een eigen woord wordt aangeduid niet om in zijn secundaire betekenis… Zij die hardnekkig aan zulke tekenen vasthielden, konden niet verdragen dat onze Heer ze verwaarloosde toen de tijd voor hun openbaring was gekomen; en daarom brachten hun leiders het als een aanklacht tegen Hem dat Hij op de sabbat genas, en het volk, dat zich aan deze tekenen vastklampte alsof het werkelijkheden waren, kon niet geloven dat iemand die weigerde ze in acht te nemen zoals de Joden deden, God was of van God kwam. Maar zij die wel geloofden, onder wie de eerste Kerk in Jeruzalem werd gevormd, lieten duidelijk zien hoe groot het voordeel was geweest om zo geleid te worden door de leermeester, dat tekenen, die voor een seizoen aan de gehoorzamen waren opgelegd, de gedachten van hen die ze in acht namen, vastzetten op de aanbidding van de Ene God die hemel en aarde gemaakt heeft.”

St Augustinus : Over de allegorische interpretatie van de Schrift.