“Houd een helder oog op het einde van het leven. Vergeet je doel en bestemming als Gods schepsel niet. Wat je bent in Zijn ogen, is wat je bent en niets meer. Onthoud dat wanneer je deze aarde verlaat, je niets kunt meenemen van wat je hebt ontvangen… maar alleen wat je hebt gegeven; een vol hart verrijkt door eerlijke dienst, liefde, opoffering en moed.”
— St. Franciscus van Assisi
++++++++++++++
[St. Franciscus van Assisi (1181/82–1226) was een Italiaanse katholieke monnik, mysticus en prediker die de Orde van de Franciscanen oprichtte. Geboren in een rijke koopmansfamilie, deed hij afstand van zijn materiële bezittingen om een leven van armoede en toewijding aan God te omarmen. Hij staat bekend om zijn diepe liefde voor de natuur en dieren, zijn toewijding aan de armen, en zijn inzet om de Kerk te hervormen door eenvoud en nederigheid.
Franciscus is een van de meest vereerde religieuze figuren in het christendom en is de patroonheilige van dieren en het milieu. Zijn feestdag wordt gevierd op 4 oktober, wat ook bekendstaat als Werelddierendag. Hij werd heilig verklaard in 1228 door paus Gregorius IX.
St. Franciscus van Assisi’s leerstellingen vormen de kern van een spiritualiteit die draait om eenvoud, armoede en een diepe verbondenheid met de schepping en de medemens. Hieronder een overzicht van de belangrijkste aspecten:
- Evangelische Armoede
Franciscus benadrukte dat echte rijkdom niet te vinden is in materiële bezittingen, maar in een hart dat vrij is van hebzucht en gehechtheid. Door afstand te doen van welvaart zocht hij een leven waarin de focus lag op de innerlijke spirituele rijkdom en op het delen met de minderbedeelden. Voor hem was armoede geen beperking, maar een deugd die de ziel opent voor Gods grenseloze liefde.
- Liefde en Respect voor de Schepping
Voor Franciscus was de hele schepping een uitdrukking van de goddelijke schoonheid. Hij sprak over de natuur, dieren, planten en alle levende wezens als broeders en zusters. Deze universele liefde voor de schepping maakte hem tot een symbool van ecologische verantwoordelijkheid en mededogen, wat nog tegenwoordig weerklank vindt in milieubewegingen en in het feit dat hij de patroonheilige is van dieren en het milieu.
- Nederigheid en Dienstbaarheid
In plaats van te streven naar macht of persoonlijke glorie, koos Franciscus voor een leven van dienstbaarheid en nederigheid. Hij geloofde dat ware grootheid ligt in het dienen van anderen – vooral de armen en verdrukten. Zijn praktische benadering van het geloof, waarbij hij zelf als voorbeeld diende, heeft menig gelovige geïnspireerd om het evangelie in daden waar te maken.
- Het Mysterie van de Incarnatie
Franciscus’ spiritualiteit werd ook sterk gekenmerkt door een diepe bewondering voor het wonder van de incarnatie: God die mens wordt in Jezus Christus. Door deze betekenisvolle verbintenis tussen het goddelijke en het menselijke, spoorde hij mensen aan om in alle aspecten van het leven Gods aanwezigheid te zoeken – in zowel de grootse als de alledaagse dingen.
- Leven Volgens het Evangelie
Meer dan louter theoretische leerstellingen, ging het voor Franciscus om het daadwerkelijk belichamen van de waarden van het evangelie. Zijn keuzes en handelingen vormden een levend voorbeeld van hoe men authentiek kan leven in navolging van Christus. Dit voorbeeld moedigde anderen aan om ook een pad van eenvoud, mededogen en toewijding aan te gaan naar het welzijn van hun medemens]
christelijkeinformatiebron 