Jezus Christus leefde te midden van zijn vijanden. Uiteindelijk lieten al zijn discipelen hem in de steek. Aan het kruis was hij volkomen alleen, omringd door boosdoeners en spotters. Om die reden was hij gekomen: om vrede te brengen aan de vijanden van God. Zo hoort ook de christen niet thuis in de afzondering van een kloosterleven, maar te midden van vijanden. Daar is zijn opdracht, zijn werk. ‘Het koninkrijk moet te midden van je vijanden zijn. En wie dit niet wil verdragen, wil niet tot het koninkrijk van Christus behoren; hij wil onder vrienden zijn, tussen rozen en lelies zitten, niet met de slechte mensen, maar met de vrome mensen. O jullie godslasteraars en verraders van Christus! Als Christus had gedaan wat jullie nu doen, wie zou er dan ooit gespaard zijn gebleven?’
― Dietrich Bonhoeffer, Samenleven: de klassieke verkenning van de christelijke gemeenschap
christelijkeinformatiebron 