Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
“Omdat je niet voor iedereen goed kunt doen, moet je speciale aandacht besteden aan degenen die door toevallige omstandigheden, tijd, plaats of omstandigheden in een nauwere verbinding met je zijn gekomen.”
― Sint Augustinus
++++++++++++++++++++++++++++++
Polycarpus, discipel van de apostel Johannes, herinnert gelovigen eraan zich te verheugen in de genade die hen redt. Dit in een tijd van ongelooflijke vervolging die later Polycarpus de marteldood zou zien sterven. Hij noemt de ketenen die de martelaren binden, hun juwelen.
Ik heb mij zeer met u verheugd in onze Heer Jezus Christus , omdat u het voorbeeld van de ware liefde [zoals getoond door God ] hebt gevolgd, en hen hebt vergezeld, zoals het u betaamde, die gebonden waren in ketenen, de passende versieringen van heiligen , en die inderdaad de diademen zijn van de ware uitverkorenen van God en onze Heer; en omdat de sterke wortel van uw geloof , waarvan gesproken werd in de dagen van lang vervlogen tijden Filippenzen 1:5 , zelfs tot nu toe blijft bestaan en vrucht voortbrengt voor onze Heer Jezus Christus , die voor onze zonden tot de dood toe geleden heeft, [maar] die God uit de doden heeft opgewekt, nadat Hij de banden van het graf had losgemaakt. In Hem gelooft u, hoewel u Hem nu niet ziet, en als u gelooft, verheugt u zich met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde ; 1 Petrus 1:8 in welke vreugde velen verlangen in te gaan, wetende dat u door genade behouden bent, niet uit werken, Efeziërs 2:8-9 maar uit de wil van God, door Jezus Christus .
Polycarpus
“[Volgens] de apostolische traditie … houden de kerken van Christus inherent vast dat zonder doopsel en deelname aan de tafel van de Heer het voor iemand onmogelijk is om het koninkrijk van God of de redding en het eeuwige leven te bereiken. Dit is ook het getuigenis van de Schrift”
Vergeving en de rechtvaardige straf van de zonde, en de kinderdoop 1:24.34
Augustinus
“Wat is perfectie in de liefde? Heb uw vijanden lief op zo’n manier dat u hen tot uw broeders zou willen maken … Want zo lief had Hij, Die aan het kruis hing en zei: ‘Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.’” (Lucas 23:34).
St. Augustinus van Hippo, Sermons on I John, I.9.
“En Jakob verwekte Jozef, de man van Maria, en uit haar werd Jezus geboren, Die Christus genoemd wordt.” – Mattheüs 1:16
“Geliefden, de dag van de gezegende en altijd eerbiedwaardige Maagd Maria, zo lang gewenst, is aangebroken. Laat ons land zich verheugen in de grootste vreugde. Laat het schijnen in het licht van de geboorte van zo’n maagd. Want zij is de bloem van het veld, uit haar bloeide de kostbare lelie van de valleien. Door haar geboorte is de natuur die we van onze eerste ouders hebben geërfd, veranderd. Hun zonde is uitgewist. Die ongelukkige vloek van Eva, waarin werd gezegd: ‘In droefheid zult gij kinderen baren’, is in het geval van Maria geëindigd, want zij baarde de Heer in vreugde.
Eva treurde – Maria verheugde zich! Eva droeg tranen in haar schoot, Maria vreugde. Eva baarde de zondares, Maria de onschuld. De moeder van het menselijk ras bracht straf in de wereld; de moeder van de Heer redding. Eva was de bron van de zonde, Maria van genade. Eva heeft schade berokkend door de dood te brengen, Maria heeft haar geholpen, door leven te geven. De eersten gewond, de laatsten genezen. Gehoorzaamheid kwam in de plaats van ongehoorzaamheid; Trouw verzoent ontrouw.
Nu mag Maria melodieën spelen op het orgel. Mogen nu de actieve vingers van de jonge moeder de timbrels raken. Nu mogen de koren met vreugde zingen. Laat nu de zoetste liederen zich vermengen met de wisselende harmonieën. Hoor hoe zij, onze timbrelspeelster, zingt: ‘Mijn ziel verheerlijkt de Heer en mijn geest verheugt zich in God, mijn Verlosser. Omdat Hij de nederigheid van Zijn dienstmaagd heeft aanschouwd, want zie, van nu af aan zullen alle geslachten Mij zalig prijzen. Want Hij, Die machtig is, heeft grote dingen voor mij gedaan. De wonderbaarlijke wedergeboorte overwon de heersende dwaling. De lofzang van Maria verstomde het geweeklaag van Eva.”
– H. Augustinus (354-430) Bisschop, Vader en Doctor van de Genade (Preek over het feest van de Geboorte van de Maagd Maria).
Sint Antonius onbekende kunstenaar Italiaanse School
– Sint Antonius Abt (251-356) Kluizenaar, stichter van kloosters, abt en spiritueel gids, mysticus en wonderdoener, geliefd bij alle dieren. Geboren in 251 in Heracleus, Egypte en stierf op 17 januari 356 op de berg Colzim aan natuurlijke oorzaken. Ook bekend als – Antonius van Egypte, Antonius van de woestijn, Antonius de kluizenaar, Antonius de kluizenaar, Antonio Abate, vader van alle monniken, vader van het westerse monnikendom . Zijn beschermheren zijn talrijk – tegen eczeem, huidziekten en huiduitslag, pestilentie, Sint-Antoniusvuur, van brandweerlieden, van wilde dieren, geamputeerden, kluizenaars, mandenvlechters en -makers, klokkenluiders, borstelmakers, huisdieren, slagers, begraafplaats- en begrafenisondernemers en doodgravers, epileptici, boeren, kluizenaars, monniken, varkens, vee, hospitaalridders, van 29 steden in Europa.
Het Romeinse Martyrologie zegt: ” In Thebais, St Anthony, Abt en Spirituele Gids van vele Monniken. Hij werd het meest gevierd om zijn leven en wonderen, waarvan St Athanasius een gedetailleerd verslag heeft geschreven. Zijn heilige lichaam werd gevonden door goddelijke openbaring, tijdens de regering van keizer Justinianus en naar Alexandrië gebracht, waar het werd begraven in de kerk van St John the Baptist. “
De roeping van Sint Antonius
Antonius werd geboren in 251 in een rijke familie van boeren in het dorp Coma, nu Qumans, in Egypte. Rond de leeftijd van 18-20 jaar werd hij als wees achtergelaten met een rijk landgoed om te beheren en met een jongere zus om op te voeden.
Aangetrokken door de evangelische leer ” Als je perfect wilt zijn, ga dan, verkoop wat je hebt, geef aan de armen en je zult een schat in de hemel hebben, kom dan, volg mij” en door het voorbeeld van enkele kluizenaars die in de buurt leefden in gebed, armoede en kuisheid, werd Antonius’ hart aangetrokken om dit pad te kiezen. Hij verkocht daarom zijn goederen, vertrouwde zijn zus toe aan een gemeenschap van maagden en wijdde zichzelf aan een ascetisch leven voor zijn huis en vervolgens buiten de stad
Op zoek naar een boetvaardig en geïsoleerd leven, bad hij tot God om verlichting. Niet ver daarvandaan zag hij een kluizenaar, net als hijzelf, die zat te werken, een touw weefde, toen stopte, opstond en bad; onmiddellijk daarna ging hij weer aan het werk en bad. Deze kluizenaar was een engel van God die Antonius het pad van werk en gebed liet zien dat, twee eeuwen later, de basis zou vormen van de benedictijnse regel ” Ora et labora ” en het westerse monnikendom. Een deel van Antonius’ werk werd gebruikt om voedsel te verkrijgen en een deel werd uitgedeeld aan de armen. Sint Athanasius beweert dat hij voortdurend bad en zo aandachtig was bij het lezen van de Schriften dat hij ze woordelijk in zijn geheugen trainde en hij geen boekrollen meer nodig had.
De verleidingen van Sint Antonius
Toen hij nog heel jong was, na een paar jaar van zijn eenzame leven, begonnen er voor hem heel zware beproevingen. Onzuivere gedachten kwelden hem, twijfels over de wenselijkheid van zo’n eenzaam leven. Het instinct van het vlees en de gehechtheid aan materiële goederen die hij had geprobeerd te onderdrukken, kwamen met overweldigende en oncontroleerbare kracht terug.
Hij vroeg daarom om hulp aan andere kluizenaars, die hem vertelden niet bang te zijn, maar met vertrouwen vooruit te gaan, omdat God met hem was. Ze adviseerden hem ook om zich te ontdoen van alle banden en materiële bezittingen en zich terug te trekken op een meer eenzame plek.
Zo zocht Antonius, nauwelijks bedekt door een ruwe doek, zijn toevlucht in een oud graf dat was uitgegraven in de rotsen van een heuvel, rond het dorp Coma. Een vriend bracht hem af en toe wat brood; voor de rest moest hij het doen met wilde bessen en kruiden die om hem heen groeiden.
Op deze plek werden de eerste verleidingen vervangen door angstaanjagende visioenen en geluiden. Bovendien ging hij door een periode van vreselijke geestelijke duisternis. Dit alles overwon Anthonye door geduldig te volharden in het geloof, de wil van God uitvoerend, dag na dag, zoals zijn leraren hem hadden geleerd.
Toen Christus Zich uiteindelijk aan hem openbaarde als de Kluizenaar, vroeg hij: ” Waar was Gij? Waarom bent Gij niet verschenen vanaf het begin, om een einde te maken aan mijn lijden?” Hij hoorde Hem antwoorden: ” Antonius, ik was hier bij u en was getuige van uw strijd “…
Op de bergen van Pispir
Ontdekt door zijn medeburgers, die, zoals alle christenen van die tijd, massaal naar de kluizenaars trokken om geestelijk advies, gebed en troost te ontvangen, maar tegelijkertijd hun eenzaamheid en meditatie verstoorden, dwong Antonius om verder weg te trekken. In de bergen van Pispir was een verlaten fort, besmet met slangen maar met een bron en in 285 verhuisde Antonius daarheen en bleef daar 20 jaar.
Twee keer per jaar werd hem brood van bovenaf gedropt. In deze nieuwe eenzaamheid volgde hij het voorbeeld van Jezus, die, geleid door de Geest, zich terugtrok in de woestijn ” om verzocht te worden door de duivel ” ,
Sint Athanasius vertelt over de vele keren dat Sint Antonius tegen duivels vocht, niet alleen door verleidingen te weerstaan, maar ook door lichamelijk letsel te lijden dat ze hem mochten toebrengen. Bij een van die gelegenheden ” sneden een menigte demonen … hem zo met striemen dat hij sprakeloos op de grond lag van de buitensporige pijn .” Hij werd bewusteloos aangetroffen door de plaatselijke dorpelingen, die dachten dat hij dood was en hem naar hun kerk brachten, hier afgebeeld op de achtergrond. ( Leven van Antonius 8 en 9 )
De eerste gemeenschappen van discipelen
Toen kwam de tijd dat veel mensen die zich wilden wijden aan het eenzame kluizenaarsleven, bij het fort aankwamen. Antonius ging naar buiten en begon de gekwelden te troosten, genezingen van de Heer te verkrijgen, de bezetenen te bevrijden en de nieuwe discipelen te onderwijzen.
Er werden twee groepen monniken gevormd die aanleiding gaven tot twee kloosters, één ten oosten van de Nijl en de andere op de linkeroever van de rivier. Elke monnik had zijn eigen eenzame grot, maar gehoorzaamde een broeder die meer ervaring had in het spirituele leven. Antonius gaf iedereen zijn advies over het pad naar vervolmaking van de geest en vereniging met God, en opereerde zo als hun abt vanuit zijn grot.
In de Thebaid
Om opnieuw te ontsnappen aan de vele nieuwsgierigen die naar het fort kwamen, besloot Antonius zich terug te trekken naar een meer afgelegen plek. Hij ging daarom naar de Thebaid-woestijn in Opper-Egypte, waar hij een kleine tuin begon te cultiveren om zichzelf en de discipelen en bezoekers die hem volgden te onderhouden.
Hij leefde in de Thebaid-regio tot het einde van zijn zeer lange leven. Hij was in staat om het lichaam van de kluizenaar Sint Paulus de Kluizenaar te begraven, met de hulp van een leeuw – om deze reden wordt hij beschouwd als de beschermheilige van wilde dieren, van begraafplaatsen, grafdelvers en begrafenisondernemers.
In zijn laatste jaren verwelkomde hij twee monniken die voor hem zorgden op zijn extreem hoge leeftijd. Hij stierf op 106-jarige leeftijd, op 17 januari 356 en werd begraven op een geheime plek.
De spirituele erfenis
Wat een diepte van rijkdom, wat een geest en verheven wijsheid is van God. Wat een meelevende vriendelijkheid en overvloedige goedheid behoort de Schepper toe! Met welk doel en met welke liefde schiep Hij deze wereld en bracht Hij haar tot bestaan! Wat een mysterie ziet het ontstaan van deze schepping eruit! Tot wat voor een staat wordt onze gemeenschappelijke natuur uitgenodigd! Wat een liefde diende om de schepping van de wereld te initiëren! Dezezelfde liefde die de scheppingsdaad initieerde, bereidde van tevoren door een andere bedeling de dingen voor die geschikt waren om de majesteit van de wereld te versieren, die voortkwamen als resultaat van de macht van Zijn liefde.
In liefde bracht Hij de wereld tot bestaan; in liefde leidt Hij haar gedurende haar tijdelijke bestaan; in liefde zal Hij haar tot die wonderbaarlijke getransformeerde staat brengen, en in liefde zal de wereld worden opgeslokt in het grote mysterie van Hem die alle dingen heeft volbracht; in liefde zal het hele verloop van het bestuur van de schepping uiteindelijk worden samengevat.
En aangezien in de Nieuwe Wereld de liefde van de Schepper heerst over alle rationele natuur, zal de verwondering over Zijn mysteries die dan zullen worden onthuld, het intellect van alle rationele wezens die Hij heeft geschapen, gevangen houden, zodat zij vreugde in Hem kunnen hebben, of ze nu slecht zijn of rechtvaardig. Met dit ontwerp bracht Hij hen tot bestaan, ook al hebben zij onderling, na hun ontstaan, dit onderscheid gemaakt tussen rechtvaardigen en goddelozen. Ook al is dit zo, toch is er in het ontwerp van de Schepper niemand, onder allen die geschapen zijn en die tot bestaan zijn gekomen – dat wil zeggen, elke rationele natuur – die voor of achter Gods liefde staat. Integendeel, Hij heeft één enkele, gelijke liefde die de gehele omvang van de rationele schepping omvat, alle dingen, of ze nu zichtbaar of onzichtbaar zijn. Er is voor Hem in deze liefde voor geen enkel ding een eerste of laatste plaats, zoals ik al zei.
jEn net zoals er geen enkele natuur is die op de eerste of laatste plaats staat in de schepping in de kennis van de Schepper – ik verwijs hier naar deze kennis die eeuwig in Zijn doel was vastgelegd, dat Hij hen tot bestaan zou brengen: het was niet zo dat Hij de een voor of na de ander kende, maar ze allemaal evenveel zonder voor of na, in een oogwenk – zo is er ook geen voor of na in Zijn liefde voor hen: er is helemaal geen grotere of kleinere hoeveelheid liefde bij Hem te vinden. Integendeel, net zoals de voortdurende gelijkheid van Zijn kennis, zo is ook de voortdurende gelijkheid van Zijn liefde; want Hij kende hen allemaal voordat ze ooit rechtvaardig of zondaar werden. De Schepper en Zijn liefde veranderden niet omdat ze verandering ondergingen nadat Hij hen tot bestaan had gebracht, noch verandert Zijn doel dat eeuwig bestaat. En als het anders was, zou Hij onderhevig zijn aan verandering, net zoals geschapen wezens dat zijn – een schokkend idee.
Broeders en zusters, als er iemand is voor wie deze dingen moeilijk te geloven zijn, dan moet hij oppassen dat hij niet door weg te lopen van het ene element in het betoog, vervalt in godslastering bij een ander. Door te denken dat hij de woorden van een medemens veracht, kan hij zichzelf betrappen op het zich wapenen tegen datgene wat de goddelijke natuur betreft, en door de logica van zijn zaak gedwongen worden de glorieuze natuur van zijn Schepper te reduceren tot zwakte en verandering.
Maar we weten dat iedereen het hierover eens is, dat er geen verandering is, of eerdere of latere bedoelingen, met de Schepper: er is geen haat of wrok in Zijn aard, geen grotere of kleinere plaats in Zijn liefde, geen voor of na in Zijn kennis. Want als iedereen gelooft dat de schepping tot stand is gekomen als gevolg van de goedheid en liefde van de Schepper, dan weten we dat deze oorspronkelijke oorzaak nooit afneemt of verandert in de aard van de Schepper als gevolg van de ongeordende loop van de schepping.
Sint Isaak van Nineve
Bron : https://afkimel.wordpress.com/2013/03/24/in-love-did-he-bring-the-world-into-existence
Maak je niet druk om wie voor je is en wie tegen je is; maar maak er je grootste zorg van dat God bij je is in alles wat je doet. Heb een goed geweten en God zal je veilig verdedigen; niemand kan je kwaad doen als God je wil helpen.
Als je weet hoe je in stilte moet lijden, zul je zeker Gods hulp ontvangen. Omdat Hij het beste weet wanneer en hoe Hij jou kan bevrijden, geef je dan over aan Hem, want God helpt jou en bevrijdt jou van alle verwarring.
jHet is vaak goed voor ons en helpt ons nederig te blijven, als anderen onze zwakheden kennen en ons ermee confronteren.
Als een man zich vernedert voor zijn fouten, doet hij anderen gemakkelijker een plezier en verzacht hij degenen die hij boos heeft gemaakt.
God beschermt en bevrijdt een nederig mens; Hij bemint en troost een nederig mens; Hij begunstigt een nederig mens; Hij overlaadt hem met genaden; dan, na zijn lijden, wekt God hem op tot heerlijkheid.
Hij onthult zijn geheimen aan een nederig mens en in zijn goedheid trekt Hij die mens uitnodigend naar zich toe. Wanneer een nederig mens tot verwarring wordt gebracht, ervaart hij vrede, omdat hij standvastig is in God en niet in deze wereld. Denk niet dat je vooruitgang hebt geboekt, tenzij je voelt dat je de laagste van alle mensen bent.
Bewaar bovenal vrede in jezelf, dan zul je in staat zijn vrede onder anderen te scheppen. Het is beter vrede in jezelf te bewaren, dan zul je in staat zijn vrede onder anderen te scheppen. Het is beter om vreedzaam te zijn dan geleerd. Een hartstochtelijk mens denkt vaak kwaad van een goed mens en gelooft gemakkelijk het woord; een goed en vreedzaam mens keert alle dingen ten goede.
Een man die in vrede leeft verdenkt niemand. Maar een man die gespannen en onrustig is door het kwaad, heeft last van allerlei onzekerheden; hij heeft nooit vrede met zichzelf, noch staat hij anderen toe om vrede te hebben. Hij spreekt vaak wanneer hij zou moeten zwijgen, en hij verzuimt wat echt nuttig zou zijn. Hij is zich goed bewust van de verplichtingen van anderen, maar verwaarloost zijn eigen verplichtingen.
Wees dus ijverig voor jezelf, en dan zul je meer gerechtvaardigd zijn in het uiten van ijver voor je naaste. Je bent goed in het verontschuldigen en rechtvaardigen van je eigen daden, en toch luister je niet naar de verontschuldigingen van anderen. Het zou rechtvaardiger zijn om jezelf te beschuldigen en je broeder te verontschuldigen. Als je wilt dat anderen jou verdragen, verdraag hen dan eerst zelf
“De bruidegom van Christus
kan niet verontreinigd worden;
hij is onbedorven en kuis.”
– Cyprianus – 251 n.Chr
Heer Jezus, laat mij mezelf kennen en U kennen,
En niets anders verlangen dan alleen U.
Laat mij mezelf haten en U liefhebben.
Laat mij alles doen omwille van U.
Laat mij mezelf vernederen en U verhogen.
Laat mij aan niets anders denken dan aan U.
Laat mij sterven aan mezelf en in U leven.
Laat mij accepteren wat er ook gebeurt als van U.
Laat mij mezelf verbannen en U volgen,
En altijd verlangen om U te volgen.
Laat mij van mezelf wegvluchten en mijn toevlucht nemen tot U,
Zodat ik het verdien om door U verdedigd te worden.
Laat mij voor mezelf vrezen, laat mij U vrezen,
En laat mij behoren tot degenen die door U zijn uitgekozen.
Laat mij mezelf wantrouwen en mijn vertrouwen in U stellen.
Laat mij bereid zijn om te gehoorzamen omwille van U.
Laat mij aan niets vastklampen behalve aan U,
En laat mij arm zijn vanwege U.
Kijk naar mij, zodat ik U mag liefhebben.
Roep mij, zodat ik U mag zien,
En voor altijd van U mag genieten.
Amen.
Vader, ik zoek: ik ben aarzelend en onzeker,
maar wilt U, o God, over elke stap van mij
waken en mij leiden? ”
— Sint Augustinus
Vader,
ik geef mij over aan uw handen;
doe met mij wat u wilt.
Wat u ook doet, ik dank u:
ik ben tot alles bereid, ik aanvaard alles.
Laat alleen Uw wil in mij en in al Uw schepselen geschieden .
Meer wens ik niet, Heer.
In Uw handen beveel ik mijn ziel aan:
ik bied haar U aan met alle liefde van mijn hart,
want ik heb U lief, Heer, en daarom moet ik mijzelf volledig
aan Uw handen overgeven, zonder voorbehoud
en met grenzeloos vertrouwen,
want U bent mijn Vader.
Charles de Foucauld
“Wanneer je door anderen wordt veracht
en door God wordt gegeseld, wanhoop dan niet.
God geselt ons in dit leven,
om ons te beschermen tegen de eeuwige zweepslagen in het hiernamaals.”
St Peter Damianus 1007-1072)
De levende vlam van liefde
De levende vlam vanliefdesliederen van de ziel in de intieme communicatie van liefdevolle eenheid met God.
die mijn ziel teder verwondt
in het diepste centrum!
Nu u niet meer onderdrukkend bent,
nu volmaakt! Als het uw wil is:
scheur door de sluier van deze zoete ontmoeting!
o verrukkelijke wond!
O zachte hand! O delicate aanraking
die naar het eeuwige leven smaakt
en elke schuld betaalt!
Door te doden veranderde u de dood in leven.
In wier pracht
de diepe grotten van het gevoel,
eens duister en blind, nu zo zelden, zo
voortreffelijk, zowel warmte
als licht aan hun Geliefden schenken .
wek je in mijn hart,
waar je in het geheim alleen woont;
en in je zoete ademhaling,
vervuld van goedheid en glorie,
hoe teder vervul je mijn hart met liefde.
Stuur het schip van ons leven
Door de heilige Augustinus (354-430) Kerkvade
++++++
Zwak is ons schip,
en de oceaan is breed;
maar zoals U in Uw barmhartigheid
onze koers hebt bepaald,
zo stuurt U het schip van ons leven
naar de eeuwige oever van vrede,
en brengt U ons ten slotte
naar de stille haven van ons hartenverlangen,
waar U, o God, gezegend bent
en leeft en regeert tot in alle eeuwigheid.
Amen
“En als iemand je aandwingt om één mijl in dienst te blijven, ga dan twee mijl met hem mee.” – Mattheüs 5:41
“Als iemand met je naar de rechtbank wil gaan over je tuniek, geef hem dan ook je mantel; van degene die neemt wat van jou is, eis het niet terug en doe anderen aan wat je wilt dat ze je aandoen” (Mt 5,40; Lc 6.30-31).
Op die manier zullen we niet ontzet zijn zoals degenen wier bezittingen tegen hun wil zijn weggenomen, maar integendeel, we zullen blij zijn zoals mensen die gewillig hebben gegeven, omdat we liever een vrije gift aan onze naaste doen, dan toe te geven aan dwang. “En,” Hij vervolgt: “Mocht iemand je dwingen om één mijl in dienst te gaan, ga dan twee mijl met hem mee.” Op die manier volgen we hem niet als een slaaf, maar gaan we voor hem uit als een vrij man.
In alles nodigt Christus je uit om je naaste van dienst te zijn, zonder rekening te houden met zijn slechtheid, maar je eigen goedheid tot de rand te vullen. Zo nodigt Hij ons uit om te worden zoals onze Vader “die zijn zon doet opgaan over de slechten en de goeden” (Mt 5,45).
+++++++++++++++++++
St Moses de Kluizenaar (gestorven c389) Bisschop en Apostel van de Saracenen, Kluizenaar in de woestijn en daarna Bisschop, Missionaris, Vredestichter. Mozes had geen vaste zetel na zijn wijding als Bisschop, maar reisde in plaats daarvan met zijn nomadische kudde, bekeerde velen en hield vrede tussen de verschillende stammen en de Romeinse keizerlijke autoriteiten. Geboren in Arabië en stierf daar c389 aan natuurlijke oorzaken. Ook bekend als – Moses van de Saracenen, Eerwaarde Moses de Bisschop. (Niet te verwarren met Moses de Zwarte (330-405), een andere heilige uit de regio die op 28 augustus wordt gevierd.)
Het Romeinse Martyrologium luidt vandaag de dag: “In Egypte bekeerde de eerwaarde Mozes, een eerbiedwaardige bisschop, die eerst een eenzaam leven leidde in de woestijn en later tot bisschop werd benoemd op verzoek van Mauvia, de koningin van de Saracenen, het grootste deel van die barbaarse oeiokes tot het geloof en rijk aan verdiensten, ging hij vredig heen naar zijn beloning.”
Het is niet bekend wanneer of waar Mozes precies werd geboren, maar gedurende enige tijd in de 4e eeuw bracht Mozes, net als zijn oude naamgenoot, vele jaren door met reizen en prediken in de woestijn in de grensgebieden tussen Egypte en Syrië.
Zijn leven van prediking trok een grote aanhang. Deze reputatie werd opgemerkt door Socrates van Constantinopel, de christelijke historicus, die hem beschrijft als “een Saraceen van geboorte, die een kloosterleven in de woestijn leidde” en die “buitengewoon eminent was geworden door zijn vroomheid, geloof en wonderen”.
Socrates’ beschrijving van Mozes komt door zijn hervertelling van de heldendaden van koningin Mauvia, die beloofde een einde te maken aan haar gewapende opstand tegen het Romeinse Rijk, op voorwaarde dat Mozes “tot bisschop over haar natie zou worden aangesteld”.
Valens, de Romeinse keizer, had geen andere keuze dan te accepteren. De troepen van Mauvia, afkomstig uit het zuiden van Syrië, hadden die van Rome meerdere keren verslagen en marcheerden door Palestina en Fenicië om de grens met Egypte te bereiken. Mozes weigerde echter om zich te laten wijden door de Ariaanse patriarchale Stoel in Alexandrië en koos ervoor om in plaats daarvan te worden gewijd door een orthodoxe bisschop die in ballingschap leefde.
Paus Gregorius III (pauselijke regering 731-741) herinnerde aan het voorbeeld van Mozes als kluizenaarmonnik en vervolgens bisschop, in een dialoog met de neef van de heilige Bonifatius, toen hij hem probeerde te overtuigen om zich bij zijn oom te voegen in de Duitse missie. Het wordt geciteerd van de auteur, Irfan Shahid: “Zo werd een Arabische monnik-bisschop gepresenteerd als een model voor de Engelse heilige.”
“Christus is ons leven. Laten we daarom naar Christus kijken. Hij kwam om te lijden om glorie te verdienen; om verachting te zoeken om verheerlijkt te worden. Hij kwam om te sterven, maar ook om op te staan.”
St.Augustinus
christelijkeinformatiebron 