
Liefde is een tijdelijke waanzin. Het barst los als een aardbeving en zakt dan weer weg. En als het wegzakt, moet je een beslissing nemen. Je moet uitzoeken of je wortels zo verstrengeld zijn geraakt dat het ondenkbaar is dat je ooit nog uit elkaar zou gaan. Want dat is wat liefde is. Liefde is geen ademloosheid, geen opwinding, geen verkondiging van beloften van eeuwige passie. Dat is gewoon verliefd zijn, waarvan ieder van ons zichzelf kan overtuigen dat we dat zijn. Liefde zelf is wat overblijft als verliefd zijn is weggebrand, en dat is zowel een kunst als een gelukkig toeval.
Sint Augustinus
