
Tertullianus : over het huwelijk….
Uit een brief van Tertullianus, een vroege kerkvader, aan zijn vrouw, ca. 202 n.Chr., waaruit blijkt hoe groot de achting was voor het sacrament van het heilig huwelijk in de tijd van de vroege katholieke kerk.
Hoe mooi is dan het huwelijk tussen twee christenen, twee die één zijn in de hoop, één in het verlangen, één in de levenswijze die zij volgen, één in de godsdienst die zij beoefenen.
Zij zijn als broeder en zuster, beiden dienaren van dezelfde Meester. Niets verdeelt hen, noch in vlees noch in Geest. Zij zijn in waarheid twee in één vlees; en waar maar één vlees is, daar is ook maar één geest.
Ze bidden samen, ze aanbidden samen, ze vasten samen; ze onderwijzen elkaar, bemoedigen elkaar en versterken elkaar.
Zij aan zij trotseren ze moeilijkheden en vervolgingen, delen hun troost. Ze hebben geen geheimen voor elkaar, ze schuwen elkaars gezelschap nooit; ze brengen elkaars harten nooit verdriet… Psalmen en hymnen zingen ze voor elkaar.
Als Christus dit hoort en ziet, verheugt Hij zich. Aan zulke mensen geeft Hij Zijn vrede. Waar twee samen zijn, daar is Hij ook aanwezig, en waar Hij is, daar is het kwaad niet.
[Deze selectie komt uit het tweede hoofdstuk van Tertullianus’ brief aan zijn vrouw (Ad Uxorem 2) geschreven rond het jaar 202 na Chr.]
