Maand: februari 2025

St Basilius de Grote : Het brood dat in uw doos is,behoort aan de hongerigen…..

Het brood dat in uw doos is,

 behoort aan de hongerigen;

De jas in uw kast

behoort aan de naakten;

De schoenen die u niet draagt,

behoren aan de blote voeten;

Het geld in uw kluis

behoort aan de behoeftigen.

 

BASILIUS de Grote

Justinus de Nieuwe van Servië: De derde zonde, die alle zonden van de wereld samenvat is “de hoogmoed van het leven .”

De derde zonde, die alle zonden van de wereld samenvat, is: “de hoogmoed van het leven”. Dat is de eerste zonde in alle werelden: de zonde van Satan. De bron van alle zonden, die altijd zo was en altijd zo zal blijven. We kunnen zeggen: hoogmoed is de ultieme zonde. Elke zonde, door haar levenskracht, komt ervan en houdt eraan vast: “de trots van het leven” – geweven uit ontelbare veelvormige trotsheden, zowel groot als klein, zowel van korte als van lange duur. Laten we ons de belangrijkste dingen herinneren: de trots van glorie (wetenschappelijk, overheid, in welke rang of positie dan ook in het algemeen), trots van schoonheid, trots van rijkdom, trots van welwillendheid, trots van nederigheid (ja! van nederigheid), trots van naastenliefde, trots van succes… Er is geen deugd die niet door trots in een ondeugd omgezet kan worden. De trots van het gebed verandert de bidder in een farizeeër en de asceet in een zelfmoordenaar. Dus elke zonde is in werkelijkheid een zonde door hoogmoed, omdat Satan in werkelijkheid Satan is door hoogmoed. Zonder hoogmoed zou zonde niet bestaan, noch in de engelenwereld noch in de mensenwereld. Dit alles “is niet van de Vader.” Wat van de Vader is, is de Eniggeboren Zoon van God. Hij is vleesgeworden en verpersoonlijkt nederigheid voor al Zijn goddelijke volmaaktheden.

In Zijn Evangelie is de beginnende deugd, de ultieme deugd, nederigheid (Matt. 5:3). Nederigheid is het enige medicijn tegen hoogmoed en alle andere zonden.🕯️☦️

Bron : ♰ St. Justin de nieuwe van Servië: uit De uitleg van de brieven van Johannes de Theoloog (1 Johannes 2:16) ♰

Johannes van Damascus : zijn leven….

 

Sint-Jan van Damascus (675-749) Belijder, Vader en Kerkleraar

Sint Johannes Damascenus (675-749) Belijder, Vader & Kerkleraar – Priester, Monnik, Theoloog, Schrijver, Verdediger van de Iconografie, Dichter, een Polymath wiens interessegebieden en bijdragen bestonden uit recht, theologie, filosofie, muziek, Maria-aanhanger. Ook bekend als –  Johannes Damascenus, Johannes Chrysorrhoas (“gouden stroom”), Johannes van Damascus.   Geboren rond 675 in Damascus, Syrië en gestorven in 749 aan natuurlijke oorzaken.    Beschermheren – apothekers, kunstenaars, theologen en theologiestudenten.

Terwijl de Kerken van Rome en Constantinopel tijdens het leven van Sint-Jan nog verenigd waren, brak de Byzantijnse keizer Leo III radicaal met de oude traditie van de Kerk. Hij verklaarde dat de verering van heilige beelden een vorm van afgoderij was.

Sint-Jan werd geboren in de late 7e eeuw en is de meest opmerkelijke Griekse schrijver van zijn tijd. Zijn vader was een burgerlijke autoriteit die christen was te midden van de Saracenen van Damascus, wiens kalief hem tot zijn minister maakte. Deze verlichte man vond op een dag op het openbare plein, te midden van een groep verdrietige christelijke gevangenen, een priester van Italiaanse afkomst die tot slavernij was veroordeeld, hij kocht hem vrij en wees hem toe aan zijn jonge zoon om zijn leraar te zijn. De jonge Johannes maakte buitengewone vorderingen in grammatica, dialectiek, wiskunde, muziek, poëzie, astronomie maar vooral in theologie, de discipline die kennis van God bijbrengt. Johannes werd beroemd om zijn encyclopedische intellect en theologische methode, later een bron van inspiratie voor Sint Thomas van Aquino.

In de jaren 720 begon de beginnende theoloog zich in een reeks geschriften openlijk te verzetten tegen het bevel van de keizer tegen heilige beelden.   De kern van zijn argument was tweeledig: ten eerste dat christenen niet daadwerkelijk beelden aanbaden, maar dat ze via beelden God aanbaden en de nagedachtenis van de heiligen eerden. Ten tweede beweerde hij dat Christus, door een geïncarneerde fysieke vorm aan te nemen, de kerk toestemming had gegeven om Hem in beelden af ​​te beelden.

In 730 had de jonge ambtenaar door zijn aanhoudende verdediging van christelijke kunst een permanente vijand van de keizer gemaakt, die een brief in naam van Johannes had laten vervalsen waarin hij aanbood de moslimregering van Damascus te verraden. De heersende kalief van de stad, die door de vervalsing was opgepakt, zou Johannes’ hand hebben afgehakt. De enige overgebleven biografie van de heilige vermeldt dat de Maagd Maria op wonderbaarlijke wijze handelde om hem te herstellen. Johannes wist de moslimheerser uiteindelijk te overtuigen van zijn onschuld, voordat hij besloot monnik en later priester te worden.

Hoewel een aantal door het keizerrijk bijeengeroepen synodes Johns pleidooi voor christelijke iconografie veroordeelden, beschouwde de Roomse kerk zijn positie altijd als een verdediging van de apostolische traditie. Jaren nadat de priester en monnik waren gestorven, verdedigde het Zevende Oecumenische Concilie zijn orthodoxie en zorgde voor de permanente plaats van heilige afbeeldingen in zowel de oosterse als westerse christelijke vroomheid.

Andere opmerkelijke prestaties van St John Damascenus omvatten de “Exact Exposition of the Orthodox Faith”, een werk waarin hij het denken van de eerdere Griekse Vaders over theologische waarheden in het licht van de filosofie systematiseerde. Het werk oefende een diepgaande invloed uit op St Thomas van Aquino en latere scholastieke theologen. Eeuwen later werden St John’s preken over de lichamelijke tenhemelopneming van de Maagd Maria geciteerd in Paus Pius XII’s dogmatische definitie over het onderwerp.

De heilige leverde ook als auteur en redacteur een bijdrage aan enkele liturgische liederen en gedichten die Oosters-orthodoxe en Oosters-katholieke christenen nog steeds gebruiken bij hun liturgievieringen.

j“Laat mij de iconen zien die u vereert, zodat ik uw geloof kan begrijpen.” – Sint Johannes van Damascus.

Bron : https://anastpaul.com/2018/12/04/saint-of-the-day-4-december-st-john-damascene-675-749-father-doctor-of-the-church/

Isaak de Syriër : Je moet de term wereld leren en begrijpen….

“Je moet de term wereld leren en begrijpen, niet zoals gewone, ongeletterde mensen doen, maar in zijn spirituele betekenis, en hoeveel verschillende dingen deze naam omvat… wereld is een verzamelnaam die wordt toegepast op deze zogenaamde passie.”

St. Isaak de Syriër

Jerzy Popieluszko : Het is niet genoeg voor een christen om kwaad, lafheid, leugens en geweld, haat en onderdrukking te veroordelen….

“Het is niet genoeg voor een christen om kwaad, lafheid, leugens en geweld, haat en onderdrukking te veroordelen,” verklaarde hij ooit. “Hij moet te allen tijde een getuige en verdediger zijn van rechtvaardigheid, goedheid, waarheid, vrijheid en liefde. Hij mag nooit moe worden om deze waarden te claimen als een recht voor zichzelf en anderen.” 

Jerzy Popielusko

[Jerzy Popieluszko, geboren in het kleine dorpje Okopy in het noordoosten van Polen in september 1947, leek in zijn vroege jaren een zeer onwaarschijnlijke held. Hij was klein, fragiel, ziekelijk, introvert en van gemiddelde intelligentie. Op 17-jarige leeftijd reisde hij naar Warschau met de bedoeling om te studeren voor een rustig leven als priester. Hij zou nog maar 20 jaar leven, maar voordat hij stierf, werd hij door het regime gezien als de gevaarlijkste man in Polen. Voor miljoenen andere Polen was hij een baken van hoop geworden; zijn enige wapens waren de waarheid en zijn moed.]

Ephraim de Syriër : Terwijl de stervende zijn laatste woorden tot ons richt, is zijn tong plotseling verloren….

Terwijl de stervende zijn laatste woorden tot ons richt, is zijn tong plotseling verloren, zijn ogen dof, zijn mond verstomd, zijn stem verlamd wanneer de troepen van de Heer zijn gearriveerd, wanneer Zijn angstaanjagende legers hem overweldigen, wanneer de goddelijke gerechtsdeurwaarders de ziel uitnodigen om het lichaam te verlaten, wanneer het onverbiddelijke ons vastgrijpt om ons naar het tribunaal te slepen… Dan nemen de engelen de ziel en gaan door de lucht. Daar staan ​​vorstendommen, machten en leiders van de vijandige troepen die de wereld regeren, genadeloze aanklagers, strenge agenten van een onverbiddelijk belastingbureau, als zoveel examinatoren die de ziel in de lucht opwachten, klaar om een ​​afrekening te eisen, om alles te onderzoeken, zwaaiend met hun claims, dat wil zeggen onze zonden: die van de jeugd en van de ouderdom, die opzettelijk en die niet, die begaan door daden en die door woorden of gedachten. Groot is dan de angst van de arme ziel, onuitsprekelijk zijn kwelling wanneer hij zichzelf in de greep ziet van deze myriaden vijanden, die hem tegenhouden, duwen en schuiven, beschuldigen, verhinderen in het licht te wonen, het land van de levenden binnen te gaan. Maar de heilige engelen nemen de ziel mee en leiden hem weg. 

(“Sur la seconde venue du Christ”, ed. Assemani, tome 3, pp. 275-276. uittreksel uit “Life After Death According to the Orthodox Tradition” door Jean-Claude Larchet pp. 90-91)

St.Augustinus : Liefde is een tijdelijke waanzin….

Liefde is een tijdelijke waanzin. Het barst los als een aardbeving en zakt dan weer weg. En als het wegzakt, moet je een beslissing nemen. Je moet uitzoeken of je wortels zo verstrengeld zijn geraakt dat het ondenkbaar is dat je ooit nog uit elkaar zou gaan. Want dat is wat liefde is. Liefde is geen ademloosheid, geen opwinding, geen verkondiging van beloften van eeuwige passie. Dat is gewoon verliefd zijn, waarvan ieder van ons zichzelf kan overtuigen dat we dat zijn. Liefde zelf is wat overblijft als verliefd zijn is weggebrand, en dat is zowel een kunst als een gelukkig toeval.

Sint Augustinus 

St.Augustinus : Heer Jezus – Laat mij mezelf kennen…..

Sint Augustinus: Heer Jezus – Laat mij mezelf kennen

Heer Jezus, laat mij mezelf kennen en U kennen,
En niets anders verlangen dan alleen U.
Laat mij mezelf haten en U liefhebben.
Laat mij alles doen omwille van U.
Laat mij mezelf vernederen en U verhogen.
Laat mij aan niets anders denken dan aan U.
Laat mij sterven aan mezelf en in U leven.
Laat mij accepteren wat er ook gebeurt als van U.
Laat mij mezelf verbannen en U volgen,
En altijd verlangen om U te volgen.
Laat mij van mezelf wegvluchten en mijn toevlucht nemen tot U,
Zodat ik het verdien om door U verdedigd te worden.
Laat mij voor mezelf vrezen, laat mij U vrezen,
En laat mij behoren tot degenen die door U zijn uitgekozen.
Laat mij mezelf wantrouwen en mijn vertrouwen in U stellen.
Laat mij bereid zijn om te gehoorzamen omwille van U.
Laat mij aan niets vastklampen behalve aan U,
En laat mij arm zijn vanwege U.
Kijk naar mij, zodat ik U mag liefhebben.
Roep mij, zodat ik U mag zien,
En voor altijd van U mag genieten.

Amen.

— Sint Augustinus van Hippo

 

St.Ignatius van Loyola : Anima Christi….

Ziel van Christus

Ziel van Christus, heilig mij.

Lichaam van Christus, wees mijn redding.

Bloed van Christus, bedwelm mij.

Water uit Christus’ zijde, reinig mij.

O goede Jezus, verhoor mij.

In uw wonden berg mij.

Laat mij van U niet gescheiden worden.

Verdedig mij tegen de boze vijand.

Roep mij in het uur van mijn dood,

En laat mij naar u toe komen

Om met uw heiligen U te loven,

In de eeuwen der eeuwen.

Amen.

Johannes Chrysostomos :Beproevingen, ziekte, slechte gezondheid en de pijnen die ons lichaam ervaart….

Beproevingen, ziekte, slechte gezondheid en de pijnen die ons lichaam ervaart, worden gerekend tot de kwijtschelding van onze overtredingen. Zij zijn de oven waarin wij gezuiverd worden”

Johannes Chrysostomos

Gregorius van Nyssa : Mozes sprak van aangezicht tot aangezicht met God…..

Mozes sprak van aangezicht tot aangezicht met God, zoals de Schrift getuigt, en hij verwierf daardoor een nog groter verlangen naar deze kussen na de theofanieën. Hij zocht God alsof hij Hem nooit had gezien. Zo is het ook met alle anderen in wie het verlangen naar God diep verankerd is: zij houden nooit op te verlangen, maar elk genot van God veranderen zij in het aanwakkeren van een nog intenser verlangen.

-Gregorius van Nyssa