Er zijn momenten waarop ik, zonder het te willen, het toppunt van contemplatie bereik; met mijn wil word ik ervan teruggetrokken vanwege de beperkingen van de menselijke natuur en [vind] veiligheid in vernedering. Ik weet veel dingen die bij de meeste mannen onbekend zijn, maar toch ben ik onwetender dan alle anderen. Ik verheug me omdat Christus, ‘in wie ik geloofd heb’ (2 Tim. 1:12), mij een eeuwig en onwankelbaar koninkrijk heeft geschonken, toch huil ik voortdurend als iemand die dat wat boven is onwaardig is, en ik houd niet op.
Symeon de nieuwe theoloog
christelijkeinformatiebron 