Op een nacht, toen Jozef vredig lag te slapen in Bethlehem, wekte een engelenstem hem uit zijn slaap en hij zag een van de Boodschappers van de Allerhoogste voor zich, die zei: “Sta op en neem het jonge Kind en Zijn Moeder en vlucht naar het land Egypte, want Herodes zal het jonge Kind zoeken om het te vernietigen.”
Merk daarom op:
+1. Dat Gods wegen zo anders zijn dan de onze.
We hadden kunnen verwachten dat Hij Zijn goddelijke kracht zou aanwenden ten behoeve van Zijn eniggeboren Zoon en dat de soldaten van Herodes onderweg met blindheid zouden worden geslagen, of op de een of andere manier niet zouden ontdekken waar Jezus was, of misschien zouden komen en languit zouden vallen aan de voeten van de pasgeboren Koning.
Hoe anders is de koers die de engel voorschrijft! Blijkbaar zo’n onhandige manier om Jezus te redden van Zijn vijanden!
Toch zijn dit Gods wegen – onhandig in de ogen van de mensen. Wat een vreemde aanmatiging is het dat ik de Goddelijke regelingen zou bekritiseren, zoals ik soms doe – zelfs nu!
+2. Dat de veiligheidsvoorwaarden zo onnodig moeilijk leken.
jWaarom naar Egypte – een heidens land, waarvan de naam alleen al een synoniem was voor slavernij en ellende. Was dit de enige manier om het leven van de Zoon van God te bewaren?
Op al dit ene antwoord – het was Gods Wil en dat was genoeg.
+3. Maar toch. Het was slechts een visioen van de nacht, misschien een droom of slechts een subjectieve inbeelding.
Zou zoiets wilds en onvoorzichtigs van God kunnen komen Op al dit ene antwoord opnieuw – ik weet dat de boodschap van God kwam en ik kan en wil het goddelijke gebod niet ontwijken.
christelijkeinformatiebron 