“Uw vriend is het antwoord op je behoeften.
Hij is uw veld dat u met liefde zaait en met dankzegging oogst.
En hij is uw bord en uw haard.
Want u komt tot hem met uw honger, en u zoekt hem voor vrede.
Wanneer uw vriend zijn gedachten uitspreekt, vreest u het “nee” in uw eigen gedachten niet,
noch houdt u het “ai” in.
En wanneer hij zwijgt, houdt uw hart niet op naar zijn hart te luisteren;
Want zonder woorden, in vriendschap, worden alle gedachten, alle verlangens, alle verwachtingen geboren en gedeeld, met vreugde die niet wordt toegejuicht.
Wanneer u afscheid neemt van uw vriend, treurt u niet;
Want datgene wat u het meest in hem liefhebt, kan duidelijker zijn in zijn afwezigheid, zoals de berg voor de klimmer duidelijker is vanuit de vlakte.
En laat er geen doel zijn in vriendschap behalve de verdieping van de geest.
Want liefde die iets anders zoekt dan de onthulling van haar eigen mysterie is geen liefde maar
een net dat wordt uitgeworpen: en alleen het onnuttige wordt gevangen.
En laat uw beste zijn voor uw vriend.
Als hij de eb van uw vloed moet kennen, laat hem dan ook de vloed kennen.
Want wat is uw vriend dat u hem zou zoeken met uren om te doden?
Zoek hem altijd met uren om te leven.
Want het is zijn taak om uw behoefte te vervullen, maar niet uw leegte.
En laat er in de zoetheid van vriendschap gelach zijn en het delen van genoegens.
Want in de dauw van kleine dingen vindt het hart zijn ochtend en wordt verkwikt.”
– Kahlil Gibran, De Profeet
christelijkeinformatiebron 