De veertig dagen van de vastentijd, het aantal dagen dat Mozes, Elia en Christus allemaal vastten, is bedoeld om ons te herinneren aan de ellende van dit leven vóór de opstanding van het lichaam van de Heer en de belofte van onze toekomstige opstanding. Terughoudendheid bereidt ons nu voor op het leven van de komende wereld.
De dagen zijn gekomen om Allelujah te zingen… Nu komen deze dagen alleen om voorbij te gaan, en voorbij te gaan om weer te komen, en symboliseren de dag die niet komt en voorbijgaat, omdat hij noch door gisteren wordt voorafgegaan om hem te laten komen, noch door morgen wordt aangespoord om hem te laten voorbijgaan… Want zoals deze dagen op de gewone tijd met een vreugdevolle vrolijkheid volgen, de afgelopen dagen van de Vastentijd, waardoor de ellende van dit leven vóór de Verrijzenis van het lichaam van de Heer wordt aangeduid; zo zal die dag die na de Verrijzenis aan het volledige lichaam van de Heer zal worden gegeven, dat wil zeggen aan de heilige Kerk, wanneer alle problemen en zorgen van dit leven zijn buitengesloten, volgen met eeuwige gelukzaligheid. Maar dit leven vraagt van ons zelfbeheersing, dat hoewel we kreunen en bezwaard zijn door onze arbeid en worstelingen, en verlangen om bekleed te worden met ons huis dat uit de hemel is, 2 Korintiërs 5:2 we ons onthouden van wereldlijke genoegens: en dit wordt aangeduid door het getal veertig, wat de periode was van het vasten van Mozes , en Elia, en onze Heer Zelf…
christelijkeinformatiebron 