Maand: mei 2024

“Het is de kerk die de apostolische traditie en het onderwijs zuiver en onveranderd in stand houdt. Alleen de kerk is in staat om naar de waarheid te leiden en te dienen als de enige onfeilbare en rechtmatige rechter die een besluit kan nemen over de heilzame waarheden van de geopenbaarde leringen en om elke apostolische Kerk, vertegenwoordigd door het geheel van haar dienaren die bijeenkomen in Oecumenische concilies, af te keuren, is de enige authentieke rechter en natuurlijke aangewezen bewaker van de door God geïnspireerde leer”

Nektarios van Aegina

Johannes Cassianus (rond 360-435)

stichter van een monasterium te Marseille

Over de volmaaktheid, hoofdstuk X ; SC 54 

De vrees van de liefde

Gefundeerd in de volmaaktheid van naastenliefde, zullen we stijgen naar een nog voortreffelijker en verhevener graad, die de vrees van liefde is. Dit wordt niet geboren uit angst voor straf of verlangen naar beloning, maar uit de grootsheid van liefde. Het is de mengeling van respect en aandachtige genegenheid die een zoon heeft voor een toegeeflijke vader, een broer voor zijn broer, een vriend voor zijn vriend, een vrouw voor haar man. Het vreest slagen noch verwijten; wat het vreest is de liefde te verwonden met zelfs de geringste verwonding (…)

Er is dus een aanzienlijke afstand tussen vrees, die niets mist, de schat van wijsheid en kennis, en onvolmaakte vrees. Deze laatste is slechts “het begin van de wijsheid” (Ps 110:10) en, die een straf impliceert, wordt uit de harten van de volmaakten verbannen wanneer de volheid van de naastenliefde aankomt: want “in de liefde is geen vrees, maar de volmaakte liefde bant de vrees uit” (1 Joh 4:18). Inderdaad, als het begin van de wijsheid de vrees is, waar zal dan de volmaaktheid ervan zijn, als het niet in de naastenliefde van Christus is, die in zichzelf de vrees van de volmaakte liefde omvat, en die het daarom verdient om niet langer het begin, maar de schat van wijsheid en kennis genoemd te worden (…).

 

 

 

Ik heb één brandend verlangen:

 de wereld veranderen door

één persoon te veranderen:

mijzelf.

Sophrony, een Orthodoxe monnik en theoloog, drukte hier een diepgaande waarheid uit. Het idee dat we de wereld kunnen veranderen door onszelf te veranderen, is een krachtige en inspirerende gedachte. Het begint allemaal bij het individu. Als we onszelf transformeren, kunnen we een positieve invloed hebben op anderen en uiteindelijk de wereld om ons heen.

Dit citaat herinnert ons eraan dat persoonlijke groei en innerlijke transformatie de sleutel zijn tot het creëren van een betere wereld. Het is een oproep tot zelfreflectie, introspectie en actie. Als we onze eigen houding, gedrag en overtuigingen veranderen, kunnen we een kettingreactie van positieve verandering in gang zetten.

Laten we dus beginnen met onszelf te veranderen, en wie weet welke impact we kunnen hebben op anderen en de wereld als geheel. 🌟

“Christus is niet gekomen om het menselijk
lijden te verklaren, of om het uit te bannen.
Integendeel, Hij kwam om het menselijk lijden
te vullen met Zijn aanwezigheid.”

Vader George Calciu

Psalm 25:4-5   -Toon mij uw wegen, o Heer, leer mij uw paden; leid mij in uw waarheid en leer mij, want u bent God, mijn redder, en mijn hoop is de hele dag in u.

Psalmen 25:4-5

Vandaag nog ben je met mij in het paradijs

Mogen God de Vader en de Eeuwige Hogepriester Jezus Christus ons opbouwen in geloof, waarheid en liefde, en ons ons deel onder de heiligen schenken, samen met allen die in onze Heer Jezus Christus geloven. We bidden voor alle heiligen, voor koningen en heersers, voor de vijanden van het Kruis van Christus, en voor onszelf bidden we dat onze vrucht overvloedig mag zijn en dat we vervolmaakt mogen worden in Christus Jezus, onze Heer. Amen.

—Polycarpus

Maar als je wilt, kun je genezen worden. Geef jezelf over aan de Dokter, en Hij zal de ogen en oren van je verstand en hart openen. Wie wordt de dokter? Het is God, Die geneest en leven geeft door Zijn Woord en Wijsheid. … “

 – De heilige Theophilus van Antiochië (gestorven rond 185) Bisschop van Antiochië, biechtvader, apologeet, vader

(Eenuittreksel uit: Een boek gericht aan Autolycus

_____________________

Ik zal de grond rondom cultiveren en  vruchtbaar maken. Hijt zal in de toekomst vruchten voortbrengen, en indien niet, dan mag je hem wegdoen

“… Deze vriendelijke Meester
sluit Zijn Kerk voor niemand.
Hij ontvangt
en vergeeft niet alleen die tegenstanders,
die godslasteraars,
die hardnekkige vijanden van Zijn Naam,
op voorwaarde dat ze boete doen voor hun overtreding
en de begane
misdaad erkennen, maar Hij laat hen toe tot de beloning
van het koninkrijk der hemelen.
Wat kan geduldiger worden genoemd,
wat vriendelijker?
Zelfs hij, die het bloed van Christus heeft vergoten,

wordt leven gegeven door het bloed van Christus.”

 

De heilige Cyprianus van Carthago – (c 200 – c 258)
Bisschop en martelaar,
vader van de kerk

Het was ook bedoeld om de Ninevieten tot diep berouw te leiden en hen tot Hem te bekeren, Die hen van de dood zou verlossen, verbaasd als ze waren door het teken dat in Jona volbracht was …

Op dezelfde manier liet God toe dat de mens daardoor werd opgeslokt. groot monster, de auteur van ongehoorzaamheid, niet zodat hij helemaal zou verdwijnen en sterven, maar omdat God de verlossing van tevoren had voorbereid, vervuld door Zijn Woord door middel van het “teken van Jona.”

Irenaeus van Lyon

——————————————————–

Hoe kun je erachter komen of je binnen de wil van God leeft? Hier is het teken: als je je ergens zorgen over maakt, betekent dit dat je jezelf niet volledig hebt overgegeven aan de wil van God. Iemand die in de wil van God leeft, maakt zich nergens zorgen over. En als hij iets nodig heeft, geeft hij het en zichzelf aan God. En als hij het noodzakelijke niet ontvangt, blijft hij toch kalm, alsof hij het heeft. De ziel die zich aan de wil van God heeft overgegeven, is nergens bang voor, niet voor de donder, noch voor dieven, niets. Maar wat er ook gebeurt, ze zegt: “Zo behaagt het God.” Als ze ziek is, denkt ze: dit betekent dat ik ziek moet zijn, anders had God het me niet gegeven. Zo wordt de vrede zowel in ziel als in lichaam bewaard.

St. Silouan de Athoniet

Waarom oordelen we over onze naasten? Omdat we onszelf niet proberen te leren kennen. Iemand die druk bezig is zichzelf te begrijpen, heeft geen tijd om de tekortkomingen van anderen op te merken. Veroordeel jezelf – en je zult stoppen met het beoordelen van anderen. Oordeel over een slechte daad, maar oordeel niet over de doener. Het is noodzakelijk om jezelf als de meest zondige van allemaal te beschouwen en je naaste elke slechte daad te vergeven. Men moet alleen de duivel haten, die hem verleidde. Het kan gebeuren dat het lijkt alsof iemand ons iets slechts aandoet, maar in werkelijkheid is het, vanwege de goede bedoelingen van de doener, een goede daad. Trouwens, de deur van boetedoening staat altijd open, en het is niet bekend wie er eerder zal binnengaan – jij, ‘de rechter’, of degene die door jou wordt geoordeeld.

St. Serafim van Sarov

Let er  op dat u vaak samenkomt om God te danken en Zijn lof te verkondigen.

Want wanneer gij dikwijls op dezelfde plaats bijeenkomt, worden de machten van de satan vernietigd, en de vernietiging waarop hij zich richt, wordt verhinderd door de eenheid van uw geloof.

Niets is kostbaarder dan vrede, waardoor een einde komt aan alle oorlog, zowel in de hemel als op aarde.

Geen van deze dingen is voor u verborgen, indien gij volmaakt het geloof en de liefde tot Christus Jezus bezit, die het begin en het einde van het leven zijn.

jWant het begin is geloof en het einde is liefde. Nu deze twee. onafscheidelijk met elkaar verbonden zijn, zijn van God, terwijl alle andere dingen die nodig zijn voor een heilig leven erop volgen.

Niemand die waarlijk een geloofsbelijdenis aflegt, zondigt; En hij die liefde bezit, haat niemand.

De boom wordt geopenbaard door zijn vruchten; En zij, die belijden Christenen te zijn, zullen aan hun gedrag herkend worden. Want er is nu geen eis voor louter belijdenis, maar dat er een mens gevonden wordt die tot het einde toe in de kracht van het geloof blijft.

Het is beter voor een mens om te zwijgen en een christen te zijn, dan te praten en er geen te zijn. Het is goed om te onderwijzen, als hij die spreekt, ook handelt. Er is dan een Leraar, Die sprak, en het geschiedde; terwijl zelfs de dingen die Hij in stilte deed, de Vader waardig zijn.

Wie het woord van Jezus bezit, is waarlijk in staat om zelfs Zijn stilte te horen, opdat hij volmaakt moge zijn, en zowel moge handelen zoals hij spreekt, als herkend kan worden door zijn zwijgen.

Er is niets dat voor God verborgen is, maar onze geheimen zijn dicht bij Hem. Laten wij daarom alle dingen doen als degenen die Hem in ons hebben wonen, opdat wij Zijn tempels mogen zijn, en Hij in ons moge zijn als onze God, die Hij inderdaad is, en Zich voor ons aangezicht zal openbaren. Daarom hebben wij Hem rechtvaardig lief.

[…] Daartoe liet de Heer de zalf op Zijn hoofd uitgieten, opdat Hij onsterfelijkheid in Zijn Kerk zou blazen. Weest niet gezalfd met de kwade geur van de leer van de vorst dezer wereld; Laat hij u niet wegvoeren als gevangene van het leven dat u voor ogen staat.

En waarom zijn we niet allemaal verstandig, aangezien we de kennis van God, die Jezus Christus is, hebben ontvangen? Waarom komen we dwaas om als we de gave die de Heer heeft van een waarheid die ons gezonden is, niet erkennen?

(Ignatius van Antiochië): Brief aan de Efeziërs, 13-17)

Bron : https://www.newadvent.org/fathers/0104.htm

We moeten leren hoe we een hemels leven kunnen leiden.

We moeten leren hoe we een hemels leven kunnen leiden

En dat valt niet mee, want tot nu toe hebben we een leven van verzet en oppositie geleid.

Neem bijvoorbeeld een huisvader die een huis en een gezin heeft en die weet hoe hij zijn werk goed moet doen, maar dit werk tegen zijn wil doet.

Dat is hoe innerlijke weerstand zich opbouwt.

Als we niet leren ons te ontdoen van deze innerlijke weerstand, zullen we niet in staat zijn om het Koninkrijk der Hemelen binnen te gaan en te wonen tussen de engelen en de heiligen.

Want we hebben de gewoonte verworven om ons altijd tegen het een of het ander te verzetten, omdat er altijd iets is dat tegen onze wil is.

We hebben niet geleerd om gehoorzaam te zijn aan de wil van God, maar willen altijd dat onze wil wordt gedaan.

Welnu, in dat geval zal er geen plaats voor ons zijn in de hemel.

Laten we God daarom voor alles dankbaar zijn.

Hij weet waarom Hij ons in de positie heeft gebracht waarin we ons bevinden, en we zullen er het maximale uit halen als we leren nederig te zijn.

We moeten altijd onthouden dat elke taak die we hier in dit leven uitvoeren, voor Hem is.

Hij geeft het ons; of we nu gelovig zijn of niet, of we nu vroom zijn of niet, we moeten Gods plan uitvoeren.

Uittreksel uit: Onze gedachten bepalen ons leven het leven en de leringen van ouderling Thaddeus van Vitovnica.

Bron : St. Herman van Alaska Broederschap

De Belijdenissen van Augustinus

Inleiding

 

De Belijdenissen van Sint Augustinus is een klassiek werk uit de westerse literatuur dat wordt beschouwd als een van de vroegste en belangrijkste autobiografieën ooit geschreven. Dit diepgaande en introspectieve werk is niet alleen een spirituele autobiografie, maar ook een filosofisch en theologisch meesterwerk dat door de eeuwen heen talloze denkers en schrijvers heeft beïnvloed.

Belijdenis, geschreven in de 4e eeuw na Christus door Sint Augustinus van Hippo, een Noord-Afrikaanse theoloog en filosoof, is een gedetailleerd verslag van Augustinus’ leven, zijn bekering tot het christendom en zijn reflecties op zijn eigen zondige aard en de aard van God. Het boek is verdeeld in 13 boeken, die elk verschillende aspecten van Augustinus’ leven en zijn spirituele reis behandelen.

Een van de hoofdthema’s van de Belijdenissen is Augustinus’ worsteling met zijn eigen zondige natuur en zijn zoektocht naar zin en doel in het leven. Hij geeft openlijk toe dat hij zijn zonden en wandaden uit het verleden heeft begaan, en door zijn introspectieve schrijven onderzoekt hij kwesties als de vrije wil, de aard van het kwaad en het probleem van het kwaad in de wereld.
Bekentenissen is ook een diep persoonlijk werk dat ingaat op Augustinus’ relaties met zijn familie, vrienden en mentoren, evenals zijn intellectuele en spirituele ontwikkeling. Door zijn openhartige en introspectieve schrijven nodigt Augustinus lezers uit om na te denken over hun eigen leven en na te denken over de diepere vragen van moraliteit, geloof en de menselijke ervaring.
Al met al is de Bekentenissen van Sint-Augustinus een tijdloos en diepgaand werk dat vandaag de dag nog steeds resoneert met lezers. De verkenning van de menselijke conditie, de complexiteit van het geloof en de zoektocht naar waarheid en betekenis in het leven maken het tot een werk dat nu net zo relevant en tot nadenken stemmend is als meer dan duizend jaar geleden.

 Belangrijke lessen van De belijdenissen van Sint-Augustinus :

1. Het boek dient als een autobiografie van Sint Augustinus en beschrijft zijn reis van spirituele transformatie en bekering tot het christendom. Het biedt een openhartig en diep persoonlijk verslag van zijn worstelingen, twijfels en uiteindelijke overgave aan Gods genade.

2. Augustinus’ Belijdenissen benadrukt de kracht van belijdenis en berouw in het christelijk geloof. Door zijn eerlijke reflecties en belijdenissen van zijn zonden laat Augustinus zien hoe belangrijk het is om iemands wandaden te erkennen en vergeving te zoeken om verlossing en vrede te vinden.

3. Het boek onderzoekt de thema’s van Gods alomtegenwoordigheid, voorzienigheid en liefde in het leven van Augustinus. Door zijn ervaringen en reflecties worstelt Augustinus met vragen over goddelijke soevereiniteit en de menselijke vrije wil, en vindt hij uiteindelijk troost en betekenis in het geloof dat God altijd aanwezig is en werkt voor het welzijn van Zijn schepping.

4. Augustinus’ Belijdenissen gaan ook in op de complexiteit van de menselijke natuur en het verlangen naar vervulling en heelheid. Augustinus’ zoektocht naar betekenis en geluk door middel van wereldse bezigheden leidt hem uiteindelijk tot het besef dat ware bevrediging alleen in God te vinden is.

5. Het boek is een tijdloos bewijs van de universele menselijke ervaring van het zoeken naar waarheid, geloof en doel. Augustinus’ worstelingen en triomfen resoneren met lezers van alle achtergronden en overtuigingen en bieden diepgaande inzichten in de menselijke conditie en de blijvende kracht van geloof in tijden van tegenspoed.

Lees verder : 38 citaten met uitleg :

Lees verder “Inleiding tot de Belijdenissen van Augustinus……”